Η απογοήτευση ως… καύσιμο
Η απώλεια του τίτλου στην τελευταία αγωνιστική για τη Λίβερπουλ και η άρνηση του Κιλιάν Εμπαπέ να πάει στη Ρεάλ θα λειτουργήσουν ως κινητήρια δύναμη για τις δύο φιναλίστ στον αποψινό 67ο τελικό της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης
Soccer Football - Champions League - APOEL Nicosia vs Real Madrid - GSP Stadium, Nicosia, Cyprus - November 21, 2017 Real Madrid’s Luka Modric scores their first goal REUTERS/Yiannis Kourtoglou (File: 2017-11-21T201741Z_1322181577_RC1E9E2FBE60_RTRMADP_3_SOCCER-CHAMPIONS-APO-MAD.JPG )
Αν υπήρχε «απογοητευτόμετρο» ίσως να κοκκίνιζε στις μετρήσεις που θα έκανε στις δύο αποψινές φιναλίστ του 67ου τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ, στη Λίβερπουλ και στη Ρεάλ Μαδρίτης.
Το ενδιαφέρον της ιστορίας είναι πως πρόκειται για διαφορετικού τύπου απογοητεύσεις και επομένως διαφορετικές πηγές κινήτρων που μπορούν να γεννήσουν. Οι Κόκκινοι έπεσαν θύματα των συναισθηματικών κενών που προκάλεσε η διακύμανση του σκορ στα τελευταία μέτρα της Πρέμιερ Λιγκ και της απελπισίας που ένιωσαν οι παίκτες της για το τελικό αποτέλεσμα, την απώλεια του τίτλου από τη Μάντσεστερ Σίτι. Μπορεί ο Μο Σαλάχ να στέλνει μηνύματα πως «δεν έχουμε ακόμα τελειώσει» και ο Γιούργκεν Κλοπ να λέει πως κανείς δεν αισθάνεται πια τον πόνο, η πραγματικότητα ωστόσο μπορεί να είναι διαφορετική. Το κυνήγι του τρεμπλ που μόνο η Γιουνάιτεντ έχει πετύχει το 1999 είναι μια κουβέντα που φορτίζει τις μπαταρίες των παικτών του Γερμανού που αναδείχτηκε κορυφαίος προπονητής στην Αγγλία.
Η Βασίλισσα πάλι είδε έναν 23χρονο νέο, τον Κιλιάν Εμπαπέ, να της σμπαραλιάζει τον εγωισμό απορρίπτοντας τον έρωτά της γι’ αυτόν, φαινόμενο σπάνιο, αν όχι μοναδικό, για τον χρόνο που διήρκησε το φλερτ και τα προσφερόμενα ανταλλάγματα.
Στην Open Media Day των φιναλίστ, ο Κάρλο Αντσελότι αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο για τον γάλλο ποδοσφαιριστή, τοποθετώντας ουσιαστικά την ιστορία στο χρονοντούλαπο.
Ανάμεσα στα πολλά που είπε ο Ιταλός το καλύτερο το κράτησε για το τέλος. Ο Καρλέτο τόνισε πως στο ποδόσφαιρο μπορείς να κερδίσεις και με λιγότερη ποιότητα γιατί παίζουν σημαντικό ρόλο το κίνητρο, η φυσική και η ψυχολογική κατάσταση.
Παλιές πληγές
Στο παρελθόν ο Αντσελότι έχει πληγωθεί βαθιά από τη Λίβερπουλ, τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής. Στον τελικό του 1984 που έγινε στο Ολίμπικο δεν μπόρεσε να ενισχύσει την ομάδα του Ρόμα λόγω τραυματισμού και οι Κόκκινοι αναδείχτηκαν πρωταθλητές Ευρώπης στα πέναλτι.
Το 2005 έχασε ξανά μέσα από τα χέρια του το τρόπαιο στον τελικό της Κωνσταντινούπολης, αυτή τη φορά ως προπονητής της Μίλαν. Οι Ροσονέρι είχαν προηγηθεί 3-0 στο ημίχρονο αλλά τελικά ηττήθηκαν στα πέναλτι. Δύο χρόνια αργότερα πήρε ρεβάνς στον τελικό της Αθήνας, αλλά οι συναισθηματικές ουλές συνεχίζουν να του θυμίζουν το παρελθόν.
Ανοιχτούς λογαριασμούς έχουν φυσικά και η Ρεάλ με τη Λίβερπουλ. Είναι ο τρίτος τελικός που θα αναμετρηθούν ενώ στους προηγούμενους μοιράζονται τις νίκες.
Ο πρώτος διεξήχθη ξανά στο Παρίσι το 1981. Η Λίβερπουλ νίκησε με 1-0 τη σχεδόν χρεοκοπημένη τότε Ρεάλ των Ντελ Μπόσκε, Στίλικε και Σαντιλιάνα. Οι τελευταίοι έλαβαν πριμ γιατί θεωρήθηκε υπέρβαση η συμμετοχή τους στον τελικό.
Η δεύτερη αναμέτρησή τους φιλοξενήθηκε στο Ολιμπίνσκι του Κιέβου το 2018 και σημαδεύτηκε από τον τραυματισμό του Σαλάχ από τον Ράμος που έθεσε νοκάουτ τον Αιγύπτιο. «Θυμάμαι πως όταν βγήκα από τον αγώνα ήταν η χειρότερη στιγμή της καριέρας μου. Εμαθα το αποτέλεσμα στο νοσοκομείο. Δεν έπρεπε να χάσουμε αυτό τον τρόπο», δήλωσε ο Σαλάχ.
Τα λάθη του τερματοφύλακα Κάριους άνοιξαν την πόρτα για τον θρίαμβο της Ρεάλ με 3-1.
Ο Σαλάχ φαίνεται πως έχει πάρει προσωπικά τον αποψινό αγώνα και συνεχώς απειλεί για ρεβάνς αν και ο Κλοπ είπε πως δεν πιστεύει σε τέτοια θέματα. «Μπορεί να είναι το κίνητρό του. Η Ρεάλ έχει επίσης έναν χαμένο τελικό το 1981 και μπορεί να είναι και γι’ αυτήν ένα κίνητρο. Η δική τους ρεβάνς και η δική μας ρεβάνς», σχολίασε ο Αντσελότι.
Ο τελικός των 19 τροπαίων
Στο Σταντ ντε Φρανς θα παραταχθούν έξι Κύπελλα και δέκα τελικοί Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ και 13 τρόπαια και 17 τελικοί από τη Ρεάλ.
Πρόκειται για δύο από τις πιο διάσημες ομάδες του κόσμου, με πλούσια ιστορία αλλά διαφορετικές καταβολές, κοινωνικές και αθλητικές.
Το μεγάλο όπλο της Λίβερπουλ για να φτάσει στον τελικό ήταν η επίθεσή της που τη βοήθησε να γίνει η πρώτη ομάδα που κέρδισε όλα τα εκτός έδρας παιχνίδια της. Είχε τις περισσότερες προσπάθειες για γκολ από κάθε άλλο κλαμπ (199) και τις περισσότερες στην εστία (72), επίσης μοιράζεται το ρεκόρ κατοχής μπάλας (μέσος όρος) με την Μπάγερν (60,1%), διαθέτει τη δεύτερη καλύτερη επίθεση (30 γκολ), ενώ οι παίκτες της σημάδεψαν επτά φορές τα δοκάρια.
Η Ρεάλ έχει να αντιπαραθέσει τρεις μυθικές ανατροπές με Παρί Σεν Ζερμέν, Τσέλσι και Μάντσεστερ Σίτι κι αυτό που παρακαλάει ο Αντσελότι είναι να μην επαναληφθεί για τέταρτη φορά η ιστορία.
Φυσικά δεν πρέπει να μας διαφεύγει η παρουσία του Κώστα Τσιμίκα στη Λίβερπουλ και η εξαιρετικά μεγάλη πιθανότητα να γίνει ο πρώτος Ελληνας που θα σηκώσει το τρόπαιο με τα μεγάλα αφτιά.














