Μια νέα ημέρα ξημερώνει για το κόκκινο πόλο

Δεύτερο μισό της πρώτης δεκαετίας της νέας χιλιετίας: ο Θοδωρής Βλάχος κάνει το… αγροτικό του στο Παλαιό Φάληρο, δυναμώνει ως προπονητής στις πισίνες και στο μεσοδιάστημα ανάμεσα στις προπονήσεις απολαμβάνει καφέ στα στέκια της περιοχής. Δεν έχει σημασία το πού. Σημασία έχει πως οι συνομιλητές του το βλέπουν ότι το πιστεύει πως θα εξελιχθεί και θα επιστρέψει, ως πρώτος πλέον κόουτς, στον ερυθρόλευκο πάγκο. Εκείνα τα χρόνια στην ομάδα του Παλαιού Φαλήρου έβαλε τις βάσεις γιατί αν κάποιος δεν εκκινήσει από χαμηλά, πώς θα φτάσει στον κολοφώνα της δόξας χρόνια μετά; Ο Θοδωρής Βλάχος πέτυχε όσα είχε στο μυαλό του. Το 2011 επέστρεψε στον Ολυμπιακό και έβαλε τους δικούς του κανόνες, γιόρτασε πρωταθλήματα και Κύπελλα, μέχρι το Τσάμπιονς Λιγκ έφτασε με την κόκκινη αρμάδα, δημιουργώντας μια αληθινή αυτοκρατορία στον υδάτινο κόσμο. Ισως δεν το περίμεναν πολλοί, είναι όμως ο μοναδικός Ελληνας στο πόλο με Τσάμπιονς Λιγκ στις αποσκευές του. Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως δεν κατάφερε μόνο να κερδίσει τρόπαια… αμέτρητα, πράγμα απολύτως απαραίτητο για τον οργανισμό του Ολυμπιακού, αλλά αναγέννησε το τμήμα τα πρώτα χρόνια της επιστροφής του, όταν τα οικονομικά προβλήματα ήταν μεγάλα. Σε αγαστή συνεργασία με τη διοίκηση του Μιχάλη Κουντούρη ήρθε η εξυγίανση, χωρίς όμως να υποστείλει κάποιος τη σημαία των φιλοδοξιών για να αποδειχθεί έτσι ότι μπορεί να γίνει, με σωστό προγραμματισμό, ένας συνδυασμός στόχων.

Χθες, ο Βλάχος είπε αντίο. Είναι ο δεύτερος έλληνας προπονητής (προηγήθηκε ο Χάρης Παυλίδης) που φεύγει από το κολυμβητήριο του Πειραιά και προτού γίνει πραγματικότητα η δημιουργία υδάτινου συμπλέγματος στο ΣΕΦ. Ο κόουτς θα συνεχίσει στην εθνική ομάδα, εκεί που ήδη έχει αφήσει θετικές εντυπώσεις με τα πεπραγμένα του. Και ο Ολυμπιακός, όπως έκανε και στις γυναίκες, καλείται πλέον να γυρίσει σελίδα και στους άνδρες. Η κατάκτηση του 36ου τίτλου πρωταθλήματος θυμίζει σε όλους πως σύντομα ο Εθνικός θα αποκτήσει παρέα. Ενας ακόμη κρίκος στην κόκκινη αλυσίδα διακρίσεων. Αλλά ταυτόχρονα και μια υπόσχεση προς όλους ότι η επόμενη σεζόν θα είναι καλύτερη για μια ομάδα που έχει μάθει τους οπαδούς να προσφέρει τα καλύτερα και για τον λόγο αυτό της έχουν όλοι αδυναμία. Δεν είναι πως η νίκη στον τελικό με τη Βουλιαγμένη κατακτήθηκε δυσκολότερα σε σύγκριση με άλλες σεζόν. Κυρίως, η κουβέντα γίνεται προκειμένου να ξαναβρεθεί ψηλά ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη, καθόσον η εφετινή αγωνιστική περίοδος είχε μια πίκρα πως εκεί θα μπορούσε να πάει πολύ καλύτερα και τελικά δεν το κατόρθωσε.