Ο Μητσοτάκης διευρύνει τη στρατηγική των συγκρίσεων

Με συγκρίσεις σε όλα τα επίπεδα, όχι μόνο στο ύφος και στις πρακτικές διακυβέρνησης ούτε απλώς μεταξύ πολιτικών αρχηγών, αλλά και σε επίπεδο στελεχικού δυναμικού, θα κινείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης στους επόμενους περίπου 12 μήνες – το «λίγο διάστημα» κατά τον ίδιο – μέχρι την εκλογική αναμέτρηση. Στο ήδη οξυμμένο πολιτικό κλίμα όλα τα όπλα βγαίνουν φανερά πλέον από τη φαρέτρα και προσωπικά ο Πρωθυπουργός, πέραν της επιλογής του να ανεβάσει στροφές έναντι του Αλέξη Τσίπρα, έχει αποφασίσει να φέρνει στο προσκήνιο συνολικά το… ζύγισμα προσώπων της κυβέρνησης ΝΔ και εκείνων του ΣΥΡΙΖΑ. Στόχος του είναι, μέσα από την προσωποποίηση της πολιτικής αντιπαράθεσης στη συνείδηση των ψηφοφόρων, να φέρνει στον δημόσιο διάλογο «παλιούς πρωταγωνιστές», ενεργοποιώντας εκ νέου αντι-ΣΥΡΙΖΑ συναισθήματα. Πρώτος στόχος, όπως τον διαβάζουν έμπειροι παρατηρητές, είναι η «αναγκαία συσπείρωση» της εκλογικής βάσης. Δεν ήταν τυχαία η πρόσφατη αποστροφή Μητσοτάκη, ενώπιον νεοδημοκρατικού ακροατηρίου, με ονομαστικές αναφορές σε στελέχη της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Πιστοποιεί, όπως επιβεβαιώνουν πρόσωπα κοντά στο Μαξίμου, μια στοχευμένη διεύρυνση στη στρατηγική των συγκρίσεων. Συγκεκριμένα η επιλογή Μητσοτάκη είναι να προβάλλονται πρόσωπα και μέτωπα – προφανώς αυτά στα οποία θεωρεί ότι διατηρεί προβάδισμα έναντι των πολιτικών αντιπάλων του. Αυτό σημαίνει ότι παράλληλα με τη «man to man» (πρόσωπο με πρόσωπο) πολιτική κόντρα σε επίπεδο κορυφής, ο ίδιος αρχίζει να ποντάρει και στη ρητορική «τι θα γινόταν αν…». Το δείχνει η πρόσφατη αιχμή του στο πλαίσιο ενός κυβερνητικού απολογισμού για τέσσερα πεδία κρίσης: «Για σκεφτείτε λίγο την κυρία Χριστοδουλοπούλου στον Εβρο. Σκεφτείτε τον κ. Πολάκη στην πανδημία. Τον κ. Βαρουφάκη στην οικονομία. Το δίδυμο Κοτζιά – Καμμένου στα εθνικά μας θέματα…».

Πίσω από την τακτική να προβάλλονται δίπολα – διλήμματα και πρόσωπα στα μάτια των πολιτών με αποφυγή (από την πρώτη στιγμή) της διαχωριστικής γραμμής «Δεξιά – Αριστερά – Κέντρο» και με επένδυση πρωτίστως σε έννοιες όπως η «πρόοδος» κρύβονται αφενός η στρατηγική της αντιπολίτευσης να πατάει στη δυσαρέσκεια της κοινής γνώμης και στην κυβερνητική φθορά την οποία το Μαξίμου θέλει να μετριάσει, αφετέρου τα ποιοτικά δεδομένα από κυλιόμενες μετρήσεις κοινής γνώμης, που αφορούν κρίσιμα χαρτοφυλάκια. Μέσα από αυτές τα κυβερνητικά στελέχη διαβάζουν τα «ισχυρά» χαρτιά για την κυβέρνηση της ΝΔ (η προσέλκυση επενδύσεων και οι προοπτικές της οικονομίας ή τα εθνικά, για παράδειγμα, όπως επικαλούνται από το κυβερνητικό στρατόπεδο) αλλά και βλέπουν τα πιο «αδύναμα» πεδία (όπως ζητήματα της νέας γενιάς). «Στο ζήτημα της ακρίβειας, δημοσκοπήσεις των ημερών δείχνουν ότι η πλειονότητα θα περίμενε τα πράγματα χειρότερα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ακριβώς αυτό λέμε εμείς: Δεν δίνουμε κενές υποσχέσεις όπως οι άλλοι, κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν» υποστηρίζει πρωθυπουργικός συνεργάτης.

Ο κίνδυνος

Ταυτόχρονα το πρωθυπουργικό γραφείο δείχνει να αναγνωρίζει ότι χρειάζεται τήρηση μιας λεπτής ισορροπίας. Μπορεί να λέει «ναι» στις συγκρίσεις προκειμένου να μιλάει στην κοινωνία για «αποτυχίες ΣΥΡΙΖΑ» και για «μνήμες του 2015», αλλά την ίδια στιγμή ζητείται από υπουργούς και βουλευτές να μένουν μακριά από «παραγοντισμό – κυβερνητισμό» και να μην αφήνουν πίσω την πιο σημαντική αναμέτρηση: αυτή «με τις προσδοκίες των πολιτών», όπως ο Μητσοτάκης διεμήνυε στους πρώτους μήνες του στο Μαξίμου. Με άλλα λόγια, ξορκίζει και ο ίδιος τον κίνδυνο υπερχαλάρωσης ή και εμμονής των στελεχών της ΝΔ αποκλειστικά μέσα σε ένα πεδίο συγκρίσεων έργου – λόγου με τη «χειρότερη περίοδο ΣΥΡΙΖΑ», όταν το πραγματικό ζητούμενο είναι η αποτελεσματική ανταπόκριση στις απαιτήσεις των πολιτών.

Πόλωση

Σε κάθε περίπτωση το πολιτικό σκηνικό δείχνει να εισέρχεται σε παρατεταμένη φάση πόλωσης, με την κυβέρνηση να χρεώνει στον ΣΥΡΙΖΑ «τοξικότητα, χυδαιότητα» και προσπάθειες πόλωσης στον μέγιστο βαθμό και με την Κουμουνδούρου να κατηγορεί το Μαξίμου για διχαστικά διλήμματα. Ηδη όμως στην κυβερνητική ρητορική έχουν ενταχθεί τόσο η φράση ότι οι πολίτες «έχουν πάθει και έχουν μάθει» όσο και η έμφαση στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. «Μπορεί κάποιοι να πιστεύουν ότι μπορούν να γυρίσουν την Ελλάδα στο 2012» έλεγε προ μηνός ο Πρωθυπουργός από τη Θεσσαλονίκη, «όμως η Ελλάδα του 2022 τούς έχει γυρίσει την πλάτη». Και πιο πρόσφατα προειδοποίησε για «λαϊκιστές» που θα παίξουν το τελευταίο χαρτί τους, φωτογραφίζοντας μάλιστα, όχι κατονομάζοντας, τον Αλέξη Τσίπρα με τον χαρακτηρισμό «ψεύτης» για όποιον ισχυρίζεται ότι μπορεί να φέρει σήμερα τους λογαριασμούς ενέργειας στα επίπεδα του 2020.

«Εξω από τα γραφεία»

Αλλο βασικό όχημα της ΝΔ στον δρόμο προς τις εθνικές εκλογές θα είναι οι περιοδείες ανά την επικράτεια από μεικτά κλιμάκια υπουργών, βουλευτών και κομματικών στελεχών. Ο Μητσοτάκης έχει δώσει ευθέως την εντολή «βγείτε από τα γραφεία σας…» σε κυβέρνηση και κόμμα, καθώς επιδιώκει συνεχή υπενθύμιση στους πολίτες (απολογισμό, όπως λέει ο ίδιος) του θετικού έργου – και εδώ σε αντιπαραβολή με την εποχή ΣΥΡΙΖΑ όπου είναι εφικτές οι συγκρίσεις – αλλά και επεξήγηση του κυβερνητικού προγραμματισμού για τους επόμενους μήνες έως και χρόνια («έχουμε πρόγραμμα τετραετίας, σχέδιο οκταετίας και όραμα δεκαετίας» όπως έλεγε προ ημερών). Οι κατευθύνσεις αυτές χαράχτηκαν διά στόματος του Πρωθυπουργού στην πρόσφατη συνεδρίαση της νέας Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος, κατά την οποία ζήτησε εκ νέου από τα στελέχη του να έχουν «το κεφάλι κάτω, αλλά το φρόνημα ψηλά». Ο ίδιος θα βγαίνει μπροστά με κάθε ευκαιρία για εξαγγελίες αναπτυξιακού και κοινωνικού χαρακτήρα (εντός του μήνα αναμένονται περιοδείες του, λένε οι πληροφορίες, ενδεικτικά στην Αχαΐα) και ταυτόχρονα η ηγετική ομάδα της ΝΔ έχει καταρτίσει ήδη το πρώτο μέρος του καινούργιου κύκλου επισκέψεων σε γειτονιές, σε συνεννόηση με το πρωθυπουργικό γραφείο: την ερχόμενη Τρίτη στο Μαρούσι, στις 20 Μαΐου στη Ροδόπη, στις 27 Μαΐου στα Ιωάννινα κ.λπ.

«Πρώτη κάλπη σαν τελική»

Στο μυαλό του Μητσοτάκη είναι η κρισιμότητα της πρώτης κάλπης της απλής αναλογικής – «ο βατήρας», όπως θεωρεί, «για την αυτοδύναμη Ελλάδα». Η ΝΔ διεκδικεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, αντιλαμβανόμενη ότι η αυτοδυναμία περνά (και) από τις πρώτες εκλογές, όπως σημειώνουν έμπειροι αναλυτές, μιλώντας για μια κομβική διαμόρφωση συσχετισμών. Εξού και στο γαλάζιο στρατόπεδο δραστηριοποιούνται από τώρα απέναντι στον υπαρκτό κίνδυνο για μια χαλαρή αντιμετώπιση της πρώτης Κυριακής, είτε μέσω αποχής είτε με ψήφο διαμαρτυρίας. «Να αντιμετωπίσουμε την πρώτη κάλπη» είπε ο Μητσοτάκης «ως την τελική κάλπη».