Η ποινικοποίηση της μνήμης

Στη Ρωσία ζει ένας ιστορικός που ονομάζεται Γιούρι Ντμίτριεφ. Δραστηριοποιούνταν στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της οργάνωσης Μεμοριάλ, σκοπός της οποίας ήταν η διατήρηση της μνήμης των αθώων θυμάτων της σταλινικής τρομοκρατίας στη Ρωσία. Η ανακάλυψη των τάφων τους, η αναγραφή σε μια πλάκα των ονομάτων τους. Πριν από λίγο καιρό, η Εισαγγελία απαγόρευσε τη λειτουργία της οργάνωσης. Εδινε, λέει, την εντύπωση πως η ΕΣΣΔ ήταν ένα κράτος τρόμου και έκανε τους απογόνους των κατοίκων της ΕΣΣΔ να ντρέπονται γι’ αυτό.

Ο Ντμίτριεφ πριν από καιρό συνελήφθη, έμεινε δυο χρόνια φυλακή, δικάστηκε, αθωώθηκε, ξανασυνελήφθη. Για ποιο λόγο; Ο Γιαν Ρατσίνσκι, τελευταίος επικεφαλής της Μεμοριάλ, εξηγούσε σε πρόσφατη συνέντευξή του στον Δημήτρη Τριανταφυλλίδη («The Books’ Journal», τχ. 92): «Ο Ντμίτριεφ διοργάνωνε εκδηλώσεις μνήμης στο Σανταρμόχ, στις οποίες συμμετείχαν και αντιπροσωπείες από άλλα κράτη – πιο τακτικά από την Ουκρανία, επειδή εκεί εκτελέστηκαν πολλοί επιφανείς ουκρανοί πνευματικοί άνθρωποι. Μιλούσε σε αυτές τις εκδηλώσεις εναντίον της επίσημης πολιτικής της Ρωσίας στην Κριμαία όσο και στο Ντονμπάς. Κατά πάσα πιθανότητα, γι’ αυτό οι τοπικές αρχές φοβήθηκαν τη δυσαρέσκεια των ομοσπονδιακών».

Οι Αρχές είχαν, τελικά, και τον τελευταίο λόγο. Καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλακή. Χθες, τον μετέφεραν σε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Οπως παλιά.