Κουκούλες

Οι ανακοινώσεις είναι συντριπτικές, οι δράστες της τελευταίας επίθεσης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο θα έχουν χάσει τον ύπνο τους. Να, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι «τα θλιβερά απομεινάρια του κακού παρελθόντος της βίας και της ανομίας δεν θα καταφέρουν να ανακόψουν την πορεία προόδου που έχει ξεκινήσει» και κάλεσε όλα τα πολιτικά κόμματα να πάρουν «καθαρή θέση». Μα κυβέρνηση εθνικής ενότητας έχουμε;

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, πάλι, διακήρυξε ότι «το φως θα νικήσει το σκοτάδι και μέσα στα πανεπιστήμια», προκαλώντας απορίες τόσο για το πού αλλού νικάει το φως όσο και για το αν η νέα αυτή νίκη θα έρθει με πρωτοβουλία του ίδιου του φωτός ή κάποιου κυβερνητικού παράγοντα – προς Θεού, όχι του ίδιου – που είναι επιφορτισμένος με την τήρηση του νόμου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε εκδώσει κάποια ανακοίνωση μέχρι χθες το μεσημέρι, αλλά μπορεί είτε να μην πληροφορήθηκε το γεγονός είτε να μην το αξιολόγησε ως σημαντικό – στο κάτω-κάτω δεν είχαμε και νεκρούς. Ο τομέας Παιδείας του ΠΑΣΟΚ, πάλι, τόνισε ότι «η προστασία της πολύπαθης δημόσιας πανεπιστημιακής περιουσίας πρέπει να είναι προτεραιότητα για την Πολιτεία», δεν διευκρίνισε όμως με ποιον τρόπο θα γίνει αυτό, δεδομένου ότι ο πρόεδρος είναι αντίθετος με τη συγκρότηση Πανεπιστημιακής Αστυνομίας και ότι εις εκ των συμβούλων του έχει προσφύγει στο ΣτΕ ζητώντας να κηρυχθεί ο νόμος αντισυνταγματικός, προσφέροντας έτσι στην κυβέρνηση το άλλοθι που ζητούσε για να μην κάνει τίποτα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Πανεπιστημιακή Αστυνομία θα έδινε τη λύση. Οπως έχει ευφυώς δηλώσει η Αννα Διαμαντοπούλου, που είδε τον νόμο της για τα πανεπιστήμια να ξηλώνεται πρώτα από τη Δεξιά κι ύστερα από την Αριστερά, το πρόβλημα θα λυθεί και ΜΕ την αστυνομία, «που δεν είναι φασιστικός οργανισμός αλλά μέρος του δημοκρατικού κράτους», αλλά όχι ΑΠΟ την αστυνομία. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τι θα γινόταν αν μια ομάδα ακόμη και καλά εκπαιδευμένων, αλλά μοιραία άοπλων, αστυνομικών βρισκόταν προχθές μπροστά σε 50 κουκουλοφόρους με βαριοπούλες που ήταν αποφασισμένοι να εκδικηθούν για τον τερματισμό μιας κατάληψης.

Ολες οι καλόπιστες αντιρρήσεις για τη μόνιμη παρουσία μιας αστυνομικής δύναμης σε έναν ναό της γνώσης είναι θεμιτές. Ομως κάτι πρέπει να γίνει, κι αν η πρωτοβουλία δεν αναληφθεί από τα ίδια τα πανεπιστήμια πρέπει να αναληφθεί από το κράτος. Η «τρομοκρατία της κουκούλας», όπως τη χαρακτήρισε ο πρύτανης του ΑΠΘ Νίκος Παπαϊωάννου, δεν μπορεί να γίνει άλλο ανεκτή. Και η μετακύλιση ευθυνών δεν αποτελεί το πιο ευχάριστο θέαμα για μια φιλελεύθερη κυβέρνηση που είχε δεσμευτεί να δώσει τέλος στα φαινόμενα ανομίας. Είναι εύκολο να λες ότι είσαι «ανυποχώρητος» ή ότι στηρίζεις τους πρυτάνεις. Το δύσκολο είναι να βρεις ένα έξυπνο και αποτελεσματικό μείγμα αποτροπής και καταστολής που θα δώσει τέλος στη βαρβαρότητα.