Πόλεμος

Με την πρώτη ματιά πρόκειται για έναν ακόμα αμερικανικό πολιτισμικό πόλεμο. Οι ΗΠΑ γυρνάνε 50 χρόνια πίσω και συζητούν, με ένταση ανάλογη εκείνου του δημόσιου διαλόγου που τις δίχαζε τη μακρινή δεκαετία του 1960, τη γνωμοδότηση της τραμπικής πλειοψηφίας του Ανώτατου Δικαστηρίου. Γι’ αυτό μάλλον οι Ευρωπαίοι παρακολουθούν το ντιμπέιτ που ξεκίνησε εκεί ξορκίζοντάς το με ατάκες σαν της προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία αποφάνθηκε ότι «δεν υπάρχει τέτοια κουβέντα στην Ενωση» – παρότι η ίδια ως ευρωβουλευτής είχε ψηφίσει κατά του δικαιώματος των γυναικών να αποφασίζουν μόνες για το σώμα τους ή η Πολωνία, η οποία είχε αποποινικοποιήσει την τεχνητή διακοπή της κύησης από το 1932, επέβαλε μια σχεδόν πλήρη απαγόρευσή της το 2020. Πράγματι, νομοθετικά και ιδεολογικά, το θέμα έχει λυθεί στα πιο πολλά ευρωπαϊκά κράτη εδώ και δεκαετίες, εφόσον αντιμετωπίζεται πλέον περισσότερο ως ένα ιδιωτικό ζήτημα υγείας παρά ως πολιτικό. Ωστόσο, η είδηση που συγκλόνισε την Αμερική λειτουργεί και σαν υπόμνηση για τη φιλελεύθερη Ευρώπη.

Υπόμνηση

Υπόμνηση όχι τόσο της πολιτικής δύναμης που διατηρεί ο πρώην αμερικανός πρόεδρος στη χώρα του όσο της επαγρύπνησης που απαιτείται προκειμένου να μην ξαναβρεθεί κοντά στη δική της τραμπική συγκυρία – όπως συνέβη πριν από λίγες ημέρες στη Γαλλία, π.χ. Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού δεν κινδυνεύουν μόνο τα γυναικεία δικαιώματα, αλλά το δικαίωμα όλων – ανεξαρτήτως φύλου – στην ιδιωτικότητα. Στην περίπτωση που το Ανώτατο Δικαστήριο νομιμοποιήσει την απαγόρευση των αμβλώσεων, θα δημιουργηθεί ένα προηγούμενο σχεδόν ολοκληρωτικό: μια κυβέρνηση θα δύναται να παρεμβαίνει σε προσωπικές αποφάσεις των πολιτών που αφορούν τη ζωή τους. Γι’ αυτό ο Νέος Κόσμος υπενθυμίζει στη Γηραιά Ηπειρο πως οι ακραίοι, χάρη στον λαϊκισμό, μπορούν να αλώσουν τους θεσμούς από μέσα. Και πως με αυτόν τον τρόπο ενδέχεται να συνεχίσουν να απειλούν θεμελιώδεις κατακτήσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και αφού τα εκλογικά σώματα θα τους έχουν απομακρύνει από τις κυβερνητικές έδρες με την ετυμηγορία τους. Την προειδοποιεί, με άλλα λόγια, να μην κάνει διαλείμματα στη μάχη κατά των λαϊκιστών.