Εκλογικεύοντας την παράνοια

Από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία, οι φήμες για την κατάσταση της υγείας του Πούτιν δεν λένε να κοπάσουν. Ο ένας τον θέλει να έχει συμπτώματα πρώιμης άνοιας, ο άλλος να πάσχει από Πάρκινσον, ο τρίτος από αιμορροΐδες. (Το τελευταίο θα του πήγαινε περισσότερο, εδώ που τα λέμε, γιατί τις είχε και ο Ναπολέων, με τον οποίο έχουν αρκετά κοινά, ξεκινώντας από το ύψος…) Μόλις χθες, η βρετανική «Daily Mail», βασιζόμενη σε πληροφορίες ρώσου πράκτορα που αυτομόλησε στη Δύση, έγραψε ότι ο Πούτιν πάσχει από καρκίνο του στομάχου και πρόκειται να υποβληθεί σε εγχείρηση. Ποιος μπορεί να ξέρει;

Το βέβαιο, ωστόσο, είναι ότι η ανησυχία για την υγεία του Πούτιν, που γεννά και τη σχετική φημολογία, είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό από την πλευρά των τρίτων, διότι η ασθένεια είναι ο μόνος τρόπος για να εκλογικεύσεις κάπως την παράνοια του Πούτιν. Με τους όρους της καθομιλουμένης, ο άνθρωπος είναι παρανοϊκός, τρελός, το έχει χάσει. Το πρόσφατο επεισόδιο με τον υπουργό Εξωτερικών Λαβρόφ, ο οποίος ουσιαστικά αμφισβήτησε το Ολοκαύτωμα με το γελοιωδέστερο επιχείρημα που παρήγαγε ποτέ ο αντισημιτισμός (ότι ο Χίτλερ ήταν Εβραίος…), δεν αφήνει αμφιβολία ότι στο Κρεμλίνο επικρατεί η παράνοια, διότι, στην εποχή μας, ο αντισημιτισμός δεν είναι παρά μια μορφή ψύχωσης. Μια ψύχωση, όμως, με βαθιές ρίζες στην παράδοση από την οποία αντλεί ο Πούτιν. Θυμίζω ότι ο Στάλιν, στα τελευταία χρόνια του, είχε αναπτύξει μια επικίνδυνα νοσηρή εμμονή με τους Εβραίους. Μόνον ο θάνατός του, το 1953, γλίτωσε τους Εβραίους της Σοβιετικής Ενωσης από τον εκτοπισμό…

ΕΝΑΣ ΣΤΡΙΜΜΕΝΟΣ

Το μίσος είναι πάντα το ισχυρότερο κίνητρο για την πολιτική δράση. Δείτε την περίπτωση του Νόαμ Τσόμσκι, ο οποίος στα 94 του φθάνει μέχρι του σημείου να υπερασπίζεται τον Τραμπ, λόγω της φιλορωσικής στάσης που τηρεί ο πρώην πρόεδρος στο Ουκρανικό. Ο Τσόμσκι, λοιπόν, συμφωνεί με τον Τραμπ ότι ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει όσο πιο γρήγορα γίνεται με διαπραγματεύσεις, επειδή αυτή είναι η λύση που θα συνέφερε τη Ρωσία. Οχι ότι ο Τσόμσκι υποστηρίζει τη Ρωσία του Πούτιν, κάθε άλλο. Ομως μισεί τόσο πολύ τη Δύση, ώστε αυτό από μόνο του να αρκεί. Αλλωστε, αφότου εδώ και μερικές δεκαετίες συνταξιοδοτήθηκε ως γλωσσολόγος, αυτό κάνει συστηματικά.

Η περίπτωσή του δεν είναι ασυνήθιστη. Ο Τσόρτσιλ, λ.χ., ήταν γνωστό ότι απεχθανόταν σφοδρά τους μπολσεβίκους. Για λογαριασμό τους μάλιστα είχε κάνει μία από τις ατυχέστερες προβλέψεις του, σε ομιλία του στη Βουλή των Κοινοτήτων το 1922. Είχε χαρακτηρίσει την κυβέρνηση των μπολσεβίκων ως ένα «θλιβερό θέατρο πιθήκων με εξωτικά ονόματα που δεν θα τα θυμάται κανείς σε λίγα χρόνια». Να του αναγνωρισθεί, ωστόσο, το ελαφρυντικό ότι, την εποχή εκείνη, ελάχιστοι πίστευαν ότι θα μπορούσε να διατηρηθεί στην εξουσία το καθεστώς του Λένιν. Ακόμη και οι ίδιοι οι μπολσεβίκοι συγκέντρωναν αποθέματα χρυσού και ξένου συναλλάγματος, για την περίπτωση που θα έπρεπε να δραπετεύσουν. Εντούτοις, όταν ο Χίτλερ εισέβαλε στη Σοβιετική Ενωση το 1941, ο Τσόρτσιλ είπε το περίφημο ότι θα συμμαχούσε και με τον διάβολο, αν ο Χίτλερ εισέβαλλε στην κόλαση. Αυτό κάνει τώρα και ο Τσόμσκι.

Ο Τσόμσκι σπατάλησε την παγκόσμια φήμη που είχε αποκτήσει ως κορυφαίος γλωσσολόγος στο ΜΙΤ, για χάρη των πολιτικών ιδεών του, που τον έκαναν ίνδαλμα της παλαβής Αριστεράς ανά την υφήλιο. Πέραν του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, όμως, κανείς δεν τον πήρε ποτέ στα σοβαρά. Ενας Ζίζεκ είναι – αυτό ήταν πάντα πολιτικά – χωρίς τον χαβαλέ που βγάζει άθελά του ο σλοβένος αμπελοφιλόσοφος. Ενας γραφικός ηλικιωμένος, που βγάζει το άχτι του και τη στριμμάρα του. Μόνο στην Ελλάδα τον παίρνουμε στα σοβαρά, λόγω της δουλοπρέπειας με την οποία αντιμετωπίζουμε τον μύθο της Αριστεράς, αλλά και εξαιτίας του επαρχιωτισμού, που μας κάνει να νομίζουμε ότι επειδή κάποιος διέπρεψε ως γλωσσολόγος μπορεί να λέει ό,τι βλακεία κατεβάζει η κούτρα του.

Είναι και αυτό μία έκφανση του ελληνικού παράδοξου: να ακούμε με σεβασμό τις γεροντικές σαχλαμάρες του Τσόμσκι, αλλά όπου αλλού μπορούμε να ακολουθούμε αμερικανικά πρότυπα. Δεν ξέρω αν το πληροφορηθήκατε, λ.χ., αλλά επισήμως πλέον οι Ελληνες είμαστε οι πιο παχύσαρκοι Ευρωπαίοι και, με λίγη προσπάθεια ακόμη, θα φθάσουμε και αυτούς τους Αμερικανούς!

ΤΣΑΜΠΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ

Ο κακομοίρης ο Παναγιώτης Λαφαζάνης (που έριχνε εκείνες τις ωραίες υποκλίσεις στους Ρώσους…) ανακοίνωσε ότι ετοιμάζεται για νέα εκλογική αποτυχία, με νέο κομματικό σχήμα. Μα δεν λυπάται τα χρήματα που θα δαπανήσει χωρίς αποτέλεσμα; Θα μου πείτε, γιατί, αυτός θα τα δώσει; Και θα έχετε δίκιο…