Ο ξεχωριστός κύριος Τσακαλώτος

Ο ξεχωριστός κύριος Τσακαλώτος

Ο κύριος Τσακαλώτος είναι έξυπνος. Για την ακρίβεια είναι πολύ έξυπνος. Και είναι και καλός πολιτικός. Δεν προδίδει τίποτε πάνω του ότι «το ‘χει», αλλά η αλήθεια είναι τόσο διαφορετική. Ο άνθρωπος ξέρει να ελίσσεται, και γνωρίζει καλά να αναζητεί διεξόδους. Παράδειγμα προχθεσινό: ο Τσακαλώτος βίωσε επί δεκαπέντε ημέρες τις άγριες (στα όρια της ανηθικότητας) επιθέσεις των συντρόφων του, επειδή την τελευταία μέρα του συνεδρίου προσπάθησε μαζί με τους υπόλοιπους της Ομπρέλας να περάσει διά ψηφοφορίας μερικές τροπολογίες-σφήνα στις επιχειρούμενες από τον «Λεγάμενο» αλλαγές στο κόμμα. Δεν τα κατάφερε, διότι έγινε εκεί ένα μίνι πραξικόπημα – δεν επιτράπηκε η ψηφοφορία (σφύζει από δημοκρατικές διαδικασίες αυτό το κόμμα…).

Οι σύντροφοι τον έβριζαν ακατάπαυστα όλο αυτό το διάστημα διότι με τη στάση του (και σωστά…) ακυρώθηκε όλη η προβαλλόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ ως θετική, εικόνα του συνεδρίου. Και τι έκανε ο ευφυής τύπος; Αρπάχτηκε από μια  δήλωση του Νίκου Ανδρουλάκη, περί των αποτελεσμάτων των γαλλικών εκλογών, και άνοιξε κανονικό πόλεμο με το ΚΙΝΑΛ περί Μακρόν, Λεπέν, Ακροδεξιάς κ.λπ. στο εντελώς out of the blue όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, το «ξεκούδουνο»…

Αποτέλεσμα; Εξανάγκασε τον ΣΥΡΙΖΑ, τον έσυρε για την ακρίβεια, να στοιχηθεί πίσω του, προκειμένου να τον υπερασπιστεί στη διαμάχη με το ΚΙΝΑΛ. Και κάπως έτσι ξεχάστηκαν όσα του είχαν «σούρει» οι δικοί του το προηγούμενο  διάστημα για τα επεισόδια στο συνέδριο. Ωραίος, έχω να πω.

Αλλά και το ΚΙΝΑΛ, ε; Και νεκρούς ανασταίνει, πλέον…

Ο πόλεμος της νύχτας

Δεν μου αρέσει να ανακατεύομαι στα όσα συμβαίνουν στη νύχτα, αλλά αν έχουν σκοτωθεί μέχρι τώρα 25 μπράβοι, νονοί, και δεν ξέρω τι άλλο, στο πλαίσιο ενός ανηλεούς «πολέμου» που εξελίσσεται στον υπόκοσμο τα τελευταία χρόνια, αυτό νομίζω ότι πια θέτει ένα σοβαρό θέμα για τις Αρχές ασφάλειας της χώρας. Βεβαίως τίποτε δεν χάνει η κοινωνία που ο ένας μετά τον άλλον όλοι αυτοί, οδεύουν προς τας αιωνίους μονάς, αλλά η Ελλάδα του σήμερα δεν είναι Σικάγο της ποτοαπαγόρευσης. Και ούτε πρέπει να γίνει.

Επίσης, θέλω να θέσω το εξής ζήτημα, που σχετίζεται με όλα αυτά, και έχει να κάνει με το ποια είναι η θέση και η στάση της πολιτείας απέναντι στην αλληλοεξόντωση των νονών της νύχτας:

αναφέρεται από την ειδησεογραφία ότι το τελευταίο θύμα του «πολέμου», αυτός ο Σκαφτούρος, ήταν εκτός φυλακής με περιοριστικούς όρους. Παρότι καταδικασμένος σε δύο φορές ισόβια και επιπλέον σε 26 χρόνια κάθειρξη. Βγήκε έξω λόγω καλής διαγωγής; Πού ακριβώς την επέδειξε και ποιος τη διακρίβωσε και ποιος πιστοποίησε ότι η κοινωνία θα γινόταν καλύτερη με τον Σκαφτούρο ανάμεσά της;

Επίσης, τι έκανε, όλο αυτό το διάστημα που κυκλοφορούσε ελεύθερος, συνοδευόμενος μάλιστα από ομάδα μπράβων που τον προστάτευε; Πήγαινε στον Εθνικό Κήπο και έριχνε τροφή στα παπάκια που κολυμπούσαν στη λιμνούλα; Ή έπαιρνε το καλάμι και πήγαινε για ψάρεμα σε καμιά ακροθαλασσιά;

Μάλλον όχι συμπεραίνω αν κρίνω από το γεγονός ότι προ έτους είχε συλληφθεί στη Γλυφάδα να οπλοφορεί παράνομα, έχοντας πάνω του μπιστόλια και μαχαίρια. Δηλαδή είχε παραβιάσει θεμελιώδεις διατάξεις των περιοριστικών όρων…

Σκληρή αλήθεια

Και τίθεται τώρα, εκ των πραγμάτων, το εξής ερώτημα, το οποίο αφορά ευθέως τον προϊστάμενο όλων των εισαγγελέων της χώρας, τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κύριο Βασίλη Πλιώτα:

Γιατί δεν επέστρεψε στη φυλακή ο Σκαφτούρος, έχοντας παραβιάσει τους περιοριστικούς όρους οι οποίοι του είχαν επιβληθεί, αλλά εξακολουθούσε να κυκλοφορεί ελεύθερος; Με ποιανού απόφαση; Δικαστή; Να βρεθεί και να πληρώσει τα επίχειρα της απόφασής του. Αστυνομικού; Κι αυτός. Δεν ισχυρίζομαι πως ο Σκαφτούρος θα σωζόταν, δεδομένης και μιας αποτυχημένης δολοφονικής απόπειρας που είχε γίνει εις βάρος του προ τριετίας στη φυλακή, αλλά ποιος μπορεί να βεβαιώσει το αντίθετο;

Τι λέω λοιπόν; Οτι μαζί με όλα τα άλλα, που αφορούν τη δολοφονία του, θα πρέπει να διερευνηθεί και το γιατί ο Σκαφτούρος δεν επέστρεψε στη φυλακή αφού είχε παραβιάσει τους περιοριστικούς όρους της αποφυλάκισής του. Ποιος πήρε την απόφαση, ποιο ήταν το σκεπτικό της, και ποιοι ανώτεροι αυτού που έλαβε τη σχετική απόφαση δεν έπραξαν τα δέοντα – να την ανακαλέσουν, και να εγκαλέσουν εκείνον που την έλαβε. Γιατί δεν υπάρχει μόνο στο βασίλειο της νύχτας κάτι σάπιο, προφανέστατα υπάρχει και σε αυτό της ημέρας, κύριε Πλιώτα μου, αυτή είναι η σκληρή αλήθεια…

Υπόκοσμος

Το άλλο θέμα, παρεμπίπτον αυτό, αφορά τη δολοφονία δύο δημοσιογράφων. Του Σωκράτη Γκιόλια (προ δεκαετίας περίπου) και του Γιώργου Καραϊβάζ (προ έτους), των οποίων οι εκτελεστές παραμένουν άγνωστοι. Πού βρίσκονται οι έρευνες για τις υποθέσεις αυτές, κανείς δεν ξέρει. Ούτε και υπάρχει και σχετική πληροφόρηση από πουθενά. Οχι πως θα έπρεπε να ανακοινώνεται δημόσια η πορεία των ερευνών, αλλά ανεξιχνίαστα εγκλήματα δεν υπάρχουν. Αυτό που υπάρχει είναι η θέληση και η μη θέληση. Και αυτό που διαπιστώνεται ειδικά για την περίπτωση του Γκιόλια, είναι ότι ο σχετικός φάκελος έχει πάρει τη θέση του σε κάποιον φωριαμό, του έχουν ρίξει από πάνω σκοροκτόνο για τα ζωύφια, και τον έχουν αφήσει. Για δε τον Καραϊβάζ, τίποτε επίσης.

Νομίζω ότι σε σχέση και με όλα τα προαναφερόμενα, ήρθε η στιγμή που κάτι πρέπει να γίνει ώστε να δραστηριοποιηθούν περισσότερο οι Αρχές, και να «βγάλουν» τις υποθέσεις. Να μη χρειαστεί δηλαδή να περάσουν καμιά 30αριά χρόνια, όπως με τη 17 Νοέμβρη, για να αποκαλυφθούν οι εγκληματίες που τους σκότωσαν. Ας το βάλουν ως (προσωπικό) στοίχημα να εξιχνιάσουν τις δολοφονίες.

Επιμύθιο: καλή η… «πισπιριγκιάδα» που μας έχει κάψει τον εγκέφαλο, αλλά στο περιθώριο εξελίσσονται πράγματα που δημιουργούν την αίσθηση ότι αλωνίζει ο υπόκοσμος…

Ψάχνουν σκάνδαλα

Αντιπολίτευση για τα μπάζα, αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ, επεισόδιο τετρακοσιοστό πεντηκοστό έβδομο. Πήγε ο Αδωνις να κάνει Πάσχα στην Κρήτη, και μεταξύ άλλων, τη Μεγάλη Παρασκευή, εκκλησιάστηκε σε μια εκκλησία στην Ελούντα της Κρήτης. Αυτό ήταν. Ο Αδωνις στην Ελούντα, την περιοχή όπου κάνουν διακοπές οι πλούσιοι. Ανατρίχιασε το σύμπαν. Κάτσε τώρα και κάνε συνειρμούς οπαδέ του ΣΥΡΙΖΑ που δεν μπορείς να βγάλεις τον μήνα, που δεν έχεις να πληρώσεις το ηλεκτρικό, που δεν είχες να πάρεις ολόκληρο αρνί και την έβγαλες με κάτι μπουτάκια, που δεν έβαψες πολλά κόκκινα αβγά, που… που…

Κι από κοντά το άλλο μεγάλο σκάνδαλο, η σκανδαλάρα για την ακρίβεια: είχε και τη φρουρά του μαζί. Πήγε στην εκκλησία με συνοδεία. Τρομερό; Αδιανόητο. Πρώτη φορά συμβαίνει, και πρώτη φορά συνέβη, πολιτικός να έχει μαζί του και τη φρουρά του! Και για ποιον μιλάμε που ΔΕΝ θα έπρεπε να έχει φρουρά; Για τον Αδωνη. Που είναι το πιο «χτυπημένο» πρόσωπο της πολιτικής, όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ. Και που αποτελεί κόκκινο πανί για τους οπαδούς του, αψείς και αψίκορους.

Νομίζω ότι έχει χαθεί η μπάλα εκεί στην Κουμουνδούρου, και επειδή δεν τη βρίσκουν στην πλατεία, τρέχουν πάνω κάτω τους δρόμους, μήπως και πέσουν σε τίποτα πραγματικά σοβαρό για να κάνουν αντιπολίτευση της προκοπής…