2.500 εκτρώσεις σε σχεδόν 10 μήνες από τον φόβο της ραδιενέργειας στην Ελλάδα

Η είδηση για το ατύχημα στον πυρηνικό σταθμό παραγωγής ενέργειας στο Τσερνόμπιλ έσκασε σαν… βόμβα (και) στην Ελλάδα. Μεσολάβησαν μόλις λίγες ημέρες ωσότου να περάσουν τα βροχοφόρα νέφη τα σύνορα της χώρας μας. Ηταν συνεπώς θέμα χρόνου τα σύννεφα αυτά να απελευθερώσουν νερό «ποτίζοντας» το έδαφος με ραδιενεργά στοιχεία.

Μετρήσεις που έγιναν τις αμέσως επόμενες ημέρες στη Δυτική Μακεδονία και τη Βόρεια Θεσσαλία από το Εργαστήριο Πυρηνικής Τεχνολογίας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) – με επικεφαλής τον αείμνηστο Σίμο Σιμόπουλο – έδειξαν συγκεντρώσεις καισίου-137, από 140 κιλομπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο στην Καρδίτσα μέχρι 35 kbk/m2 στα Γρεβενά.

Οι έρευνας όμως συνεχίστηκαν. Εναν χρόνο μετά οι συγκεντρώσεις μειώθηκαν (15 kbk/m2 στην Καρδίτσα και 3-5 kbk/m2 στα Γρεβενά), ενώ το 2009 είχαν ήδη περιοριστεί στο 1 kbk/m2 και 0,5 kbk/m2 αντίστοιχα. Σημειώνεται δε, ότι το όριο επικινδυνότητας δεν ξεπερνά τα 5 κιλομπεκερέλ.

Μοιραία, προκλήθηκε πανικός στον πληθυσμό, ιδίως σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων. Οι ειδικοί έκαναν συστάσεις για αποφυγή του φρέσκου γάλακτος και επέμεναν στο καλό πλύσιμο φρούτων και λαχανικών.

ΟΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ. Οι επιπτώσεις της ανασφάλειας «μετρήθηκαν» από τον κορυφαίο έλληνα επιδημιολόγο στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, Δημήτρη Τριχόπουλο, διαπιστώνοντας ότι 2.500 παιδιά δεν γεννήθηκαν στην Ελλάδα λόγω του φόβου των εγκύων για τις επιπτώσεις της ραδιενέργειας. Πιο συγκεκριμένα, εκείνη η έρευνα είχε δείξει ότι από τον Μάιο του 1986 έως και τον Μάρτιο του 1987, σχεδόν μία στις τέσσερις εγκυμοσύνες (23%) στη χώρα μας διακόπηκε.

Σε άλλη έρευνα που έφερε την υπογραφή του αείμνηστου Δ. Τριχόπουλου, διαπιστώθηκε ότι τα βρέφη που είχαν εκτεθεί σε ραδιενέργεια κατά τη διάρκεια της κύησης είχαν 2,6 φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν βρεφική λευχαιμία. Παρ’ όλα αυτά τα πρώτα χρόνια έπειτα από το ατύχημα στο Τσερνόμπιλ δεν παρατηρήθηκε στην Ελλάδα αξιοσημείωτη αύξηση των περιστατικών παιδικής λευχαιμίας.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η εκτίμηση των θανάτων και της νοσηρότητας που προκλήθηκαν από τη ραδιενέργεια είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη. Και αυτό διότι, μεταξύ άλλων, η ασθένεια θα μπορούσε να εκδηλωθεί έπειτα από 10, 20 ή ακόμη και 30 χρόνια μετά το ατύχημα.