Από τους Poll έως τον νέο ελληνικό κινηματογράφο

Νικημένος από τον καρκίνο έφυγε στα 69 του χρόνια ο σημαντικός μουσικός και τραγουδιστής Σταύρος Λογαρίδης. Το ιδρυτικό μέλος της δημοφιλούς μπάντας των 70s Poll – μαζί με τον Κώστα Τουρνά και τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς – γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1953. Η περιπέτειά του με τη μουσική ξεκίνησε προτού ακόμη πάει σχολείο, με την καθοδήγηση του παππού του, ο οποίος ήταν άρχων ψάλτης στον ναό του Αγίου Γεωργίου στην Κωνσταντινούπολη. Απέκτησε την πρώτη του κιθάρα στα 10 του χρόνια προσπαθώντας να παίξει κομμάτια της εποχής. Δημιουργεί το πρώτο του συγκρότημα Juniors 15 ετών και λίγους μήνες αργότερα την μπάντα Sphinx. Εναν χρόνο αργότερα έρχεται στην Αθήνα και βγάζει έναν δίσκο 45 στροφών με τον τίτλο «Ηταν μια μικρούλα και μελαχρινούλα», με την Polydor. Για να βιοποριστεί έκανε φωνητικά στον Μάνο Χατζιδάκι για τραγούδια που ακούγονταν στις ταινίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Ο τότε διευθυντής της δισκογραφικής του εταιρείας τον φέρνει σε επαφή με τον Κώστα Τουρνά, τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς και τον Κώστα Παπαϊωάννου. Τα τραγούδια τους άρεσαν πολύ στον Σταύρο Λογαρίδη και δημιουργούν το συγκρότημα Poll. Η εμβληματική μπάντα των 70s θα κάνει δύο δίσκους αποτυπώνοντας τη μουσική τους ιδιοσυγκρασία: το «Aνθρωπε» και το «Λευκό Album», ενώ κυκλοφορούν επίσης και μια σειρά 45άρια singles. Ο Σταύρος Λογαρίδης αποχωρεί από το συγκρότημα όταν τα υπόλοιπα μέλη αποφασίζουν να εμφανιστούν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1972. Πώς είναι δυνατόν να συμμετάσχουν σε έναν θεσμό τον οποίο η χούντα, που ήθελαν να ανατρέψουν, χρησιμοποιούσε ως προπαγανδιστικό μηχανισμό – κυρίως απέναντι στη νεολαία;

Εκείνη τη χρονιά ο Λογαρίδης ήταν 19 ετών και κυκλοφορεί το σημαντικό progressive rock άλμπουμ του συγκροτήματος Ακρίτας. Μέλη της μπάντας – εκτός από τον ίδιο τον Λογαρίδη – ήταν οι Αρης Τασούλης, Γιώργος Τσουπάκης και Δήμος Παπαχρήστου. Εως το 2007 εργάζεται συνεχώς και ταξιδεύει. Συνθέτει μουσική για ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, κυκλοφορεί προσωπικά άλμπουμ και συνεργάζεται με αρκετούς από τους σημαντικότερους έλληνες καλλιτέχνες. Ηταν σημαντική και η συμβολή του στην οικοδόμηση του νέου ελληνικού κινηματογράφου, με συνεργασίες και φιλίες με τους Πανουσόπουλο, Νικολαΐδη, Φέρρη, Περάκη, Κούνδουρο, Καφετζόπουλο και άλλους. Κινείται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, χωρίς να κάνει πολλές ζωντανές εμφανίσεις.

Διέθετε μια σπάνια μουσική αντίληψη, χωρίς παρωπίδες σε σχέση με το ροκ παρελθόν του, ενώ την ίδια στιγμή ενσωμάτωνε στη δημιουργία του στοιχεία ηλεκτρονικής μουσικής, ψυχεδέλειας, κινηματογραφικών scores, αλλά και από την ποπ, το έντεχνο και το λαϊκό τραγούδι. Μερικές από τις σημαντικές στιγμές της πορείας του είναι η μουσική που έκανε το 1977 για δύο σίριαλ, τη «Μενεξεδένια Πολιτεία» του Αγγελου Τερζάκη και την «Οικογένεια Ζαρντή» του Κώστα Χατζηαργύρη στην κρατική τηλεόραση. Επίσης, η μουσική για την ταινία μεγάλου μήκους «Η Φόνισσα» που απέσπασε το 1ο βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Εχει συνεργαστεί με σημαντικούς δημιουργούς όπως ο Μανώλης Ρασούλης, ο Γιώργος Ζήκας, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου – τον συναντά στο Λονδίνο, ηχογραφούν πέντε τραγούδια τα οποία δεν έχουν κυκλοφορήσει -, ο Μπάμπης Στόκας, η Ελένη Τσαλιγοπούλου, ο Νίκος Πορτοκάλογλου κ.ά.