Οι εκλογικές μεταγραφές και μεταλλαγές

Το να αλλάζεις ομάδα είναι σαν ν’ αλλάζεις θρησκεία. Θεωρείται έγκλημα καθοσιώσεως. Το αντίθετο συμβαίνει στη πολιτική.  Συνήθεις οι αλλαγές στρατοπέδου και η δικαιολογία πανομοιότυπη: Δεν άλλαξα εγώ ιδεολογία, αλλά το κόμμα μου αφίσταται από τις ιδεολογικές διακηρύξεις του.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι τα ιδεολογικά χάσματα δεν υπάρχουν, όπως κι ότι κανένα ελληνικό κόμμα δεν αντέχει φωνές κόντρα στη γραμμή, κι αν χρειασθεί τις διαγράφει. Δεν χρειάζεται να αναζητήσει κάποιος τα αρχικά τσιτάτα και να τα συγκρίνει με τη σημερινή πρακτική εφαρμογή. Ελάχιστη σχέση. Οι ιδεολογίες και ραδιοτηλεοπτικές αντιπαραθέσεις είναι επικοινωνιακού χαρακτήρα, μάλλον, προς τέρψιν των τηλεθεατών. Πράσινοι, κόκκινοι, γαλάζιοι, με τις αποχρώσεις τους. Μια δήθεν πολυμορφία, αλλά στην ουσία κενός λόγος, ρηχός, απαίδευτος, κυριαρχεί συνήθως. Αλλωστε από τα ντεσιμπέλ του υποτιθέμενου διαλόγου εξαρτάται η κομματική και κατ’ επέκταση η πολιτική τους ανάδειξη, εξέλιξη αλλά και βαθμολόγηση.

Η λαγνεία της εξουσίας δεν έχει όρια. Ολα τα ισοπεδώνει, τα αλλοιώνει. Συνειδήσεις χαλαρές, μεταλλάσσουν τον δημόσιο λόγο σε χρόνο ρεκόρ και προσπαθούν να πείσουν και να μεταπείσουν τους θιασώτες τους ότι είναι οι καταλληλότεροι για να εμπιστευτούν τις τύχες τους και κατ’ επέκταση της χώρας. Παίζουν εν ου παικτοίς με την ατροφική κοινωνία όπως έχει καταστεί και ολίγον απαίδευτη όπως κατάντησε.

Ισως οι μεταλλαγές, μεταγραφές πολιτικών να δείχνουν και υγεία, νέα δυναμική στη διακίνηση ιδεών, απόψεων, θέσεων ιδίως σε κρίσιμα θέματα, αρκεί να παραμένουν έντιμοι, ειλικρινείς, όπως έχει συμβεί. Η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος είναι διαχρονικά η υπέρτατη αξία κάποιου που θέλει να λέγεται πολιτικός άνδρας, με τις διαχρονικές αξίες που συνεπάγεται. Και υπάρχουν λίγοι μεν αλλά ικανοί να προσδώσουν την προστιθέμενη αξία σ΄ αυτό που λέγεται πολιτική ζωή. Κι αυτούς πρέπει να  αναζητήσουμε στα κόμματα, στην κοινωνία και να εμπιστευθούμε.

Ο Δημήτρης Παξινός είναι πρώην πρόεδρος ΔΣΑ