Η άμυνα έδωσε τη μεγάλη ελπίδα

Το ματς ανάμεσα στην Ατλέτικο και στη Μάντσεστερ Σίτι που θα γίνει απόψε στο πανέμορφο Γουάντα Μετροπολιτάνο της Μαδρίτης και θα παρακολουθήσουμε στις 10 το βράδυ στο MEGA είναι ένα μεγάλο ματς με ένα μεγάλο ερώτημα: θα δούμε αν η ισπανική ομάδα θα δείξει τη θέληση να επιτεθεί, ώστε να έχει μια ελπίδα να ανατρέψει το σε βάρος της 0-1 με το οποίο ηττήθηκε στην Αγγλία μια εβδομάδα πριν. Προσοχή: δεν αναφέρομαι σε τρόπους και στρατηγικές επίθεσης, αλλά στην απλή θέληση. Η Ατλέτικο του Ντιέγκο Σιμεόνε είναι μια ομάδα που δεν στερείται κυνηγών με επιθετικό ταλέντο. Στις τάξεις της έχει μερικούς σπουδαίους σολίστες: πάντα στα χρόνια του Σιμεόνε είχε τέτοιους. Σήμερα υπάρχουν στην ομάδα αυτή παίκτες όπως ο παγκόσμιος πρωταθλητής με τη Γαλλία Αντουάν Γκριεζμάν, ο χρυσοπληρωμένος Πορτογάλος Ζοάο Φέλιξ, ο τεράστιος Λουίς Σουάρες. Αλλά κανείς δεν γνωρίζει αν υπάρχει θέληση η ομάδα να τους υποστηρίξει, δηλαδή να αγωνιστεί λίγο επιθετικά. Το ότι θα περιμένει από αυτούς ατομικές ενέργειες που μπορεί να φέρουν κάποιο γκολ είναι δεδομένο. Αλλά απέναντι στην καλοκουρδισμένη Σίτι δεν ξέρω αν φτάνει.

Αμυνα

Στο πρώτο ματς η Ατλέτικο είχε παίξει μαζική και οργανωμένη άμυνα – και μόνο. Ο Πεπ Γκουαρντιόλα παρά τη νίκη είχε πει πως «καμία ομάδα ούτε τώρα, ούτε στην προϊστορία του ποδοσφαίρου, ούτε σε εκατό χρόνια από τώρα δεν κατάφερε να αγωνιστεί καλά στην επίθεση παίζοντας 5-5-0», δηλαδή χωρίς κυνηγούς. Ο Καταλανός με την Σίτι του αντιμετωπίζει συνεχώς κλειστές άμυνες. Αν έφτασε να υπογραμμίσει το υπερβολικά κλειστό παιχνίδι της Ατλέτικο είναι γιατί μάλλον ιδρωκόπησε κι ο ίδιος βλέποντας τη δυσκολία των κυνηγών του να φτιάξουν μια φάση της προκοπής απέναντι στο κατενάτσιο του Σιμεόνε. Αρκετοί κατάλαβαν την οργή του και μάλιστα όχι μόνο στην Αγγλία: ο Μάρκο φαν Μπάστεν που είδε το παιχνίδι είπε πως είναι αληθινά βαρετό να παρακολουθεί κανείς ματς της Ατλέτικο και πως θα ήταν καλύτερο να δει κάτι στο Netflix!

Ψάρι

Δεν είναι η πρώτη φορά που για το ποδόσφαιρο του Σιμεόνε υπάρχουν επικρίσεις. Είναι όμως μια από τις σπάνιες φορές που ο Αργεντίνος φάνηκε να θυμώνει με αυτές κι αποφάσισε να απαντήσει. «Προπονώ ομάδες από το 2005 και δεν έχω περιφρονήσει ποτέ κάποιον συνάδελφό μου. Βάζω τον εαυτό μου στη θέση των προπονητών με τους οποίους τίθεμαι αντιμέτωπος και καταλαβαίνω ότι υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι έκφρασης. Οταν κάποιος δείχνει περιφρόνηση απέναντι σε έναν συνάδελφό του, εγώ δεν χαίρομαι και δεν ακούω τις δηλώσεις του ως ένα είδος δικαιώματος – αν είναι δικαίωμα η περιφρόνηση της δουλειάς μου δεν το συμμερίζομαι. Οι γνώμες των δημοσιογράφων ή των παλαίμαχων παικτών μου θυμίζουν αυτό που συνήθιζε να λέει ο πατέρας μου: «το στόμα ψαρεύει πάντα το πιο μεγάλο ψάρι»», δήλωσε στην τελευταία συνέντευξή αρχικά ο προπονητής της Ατλέτικο για να συμπληρώσει στη συνέχεια εμφανώς θυμωμένος: «Η ελευθερία του λόγου είναι σεβαστή και όλοι μπορούμε να πούμε τη γνώμη μας. Μεταξύ συναδέλφων υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι έκφρασης αλλά εγώ έχω σταθερά ένα: μου αρέσει να δείχνω ότι σέβομαι τους άλλους πάντα».

Απάντηση

Με όλα αυτά ο Σιμεόνε πιστεύει πως έδωσε μια έμμεση απάντηση σε όσους του άσκησαν κριτική (μεταξύ των οποίων είναι και ο αντίπαλός του Πεπ Γκουαρντιόλα), αλλά δεν ξέρω αν αυτό αποτελεί απάντηση: ο Σιμεόνε θα έκλεινε τα στόματα των επικριτών μου μόνο αν απόψε παρουσίαζε μια ομάδα αληθινά επιθετική. Αλλά δεν ξέρω αν θα το κάνει: ο Σιμεόνε όταν αναφέρθηκε στα πλάνα του για την αποψινή ρεβάνς με τους πρωταθλητές Αγγλίας, ξεκαθάρισε ότι η Ατλέτικο δεν θα αλλάξει και πολύ την τακτική της σε σύγκριση με όσα είδαμε στο πρώτο ματς. «Δεν πρόκειται να μείνουμε πολύ μακριά από αυτό που ξέρουμε να κάνουμε πολύ καλά. Ελπίζουμε να μπορέσουμε να συνδυαστούμε καλύτερα, να έχουμε πιο γρήγορες μεταβάσεις και πιο γρήγορες αντεπιθέσεις. Ελπίζω οι παίκτες-κλειδιά μας να βρεθούν σε φανταστική βραδιά. Τα πάντα μπορούν να συμβούν, αν μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε στιγμές» είπε. Αυτό είναι το μυστήριο του ματς: η Ατλέτικο θέλει να προκριθεί χωρίς να πάρει το παραμικρό ρίσκο κι ο Σιμεόνε θέλει να κλείσει τα στόματα όσων τον επικρίνουν χωρίς να αλλάξει το παραμικρό. Η προσδοκία του είναι ότι μια πρόκριση της ομάδας θα κάνει τον ίδιο πιο σεβαστό. Ο Αργεντίνος κάνει πως δεν καταλαβαίνει πως οι επικρίσεις δεν αφορούν την αποτελεσματικότητα της ομάδας του, αλλά τη νοοτροπία του.

Ελπίδα

Η ιστορία είναι λίγο διασκεδαστική: όλοι μοιάζουν σαν να προσπαθούν να αλλάξουν τον Σιμεόνε γιατί αυτός βγάζει το λάδι σε όποιον έχει αντίπαλο! Η κριτική που του γίνεται είναι κατανοητή, αλλά το ποδόσφαιρο είναι ζήτημα αποτελεσμάτων κι όχι απαραίτητα χειροκροτημάτων. Και σε τελική ανάλυση το γήπεδο της Ατλέτικο θα είναι σήμερα γεμάτο. Κι αν είναι γεμάτο είναι γιατί η ισπανική ομάδα, χάρη στο κατακριτέο 5-5-0 του πρώτου ματς, γύρισε από το Μάντσεστερ με μια ήττα που όμως επιτρέπει μια μεγάλη ελπίδα: την ελπίδα της πρόκρισης.

Κλοπ

Παράπονα προπονητών είχαμε πριν και από το ματς της Λίβερπουλ με την Μπενφίκα – και τα έκανε ο προπονητής των Κόκκινων Γιούργκεν Κλοπ. Εδώ δεν τίθεται θέμα για το ποιος θα προκριθεί: η Λίβερπουλ έκανε ένα σχετικά εύκολο πέρασμα από τη Λισαβόνα κερδίζοντας την Μπενφίκα με 3-1 πριν από μια εβδομάδα – προηγήθηκε μάλιστα 2-0 στο ημίχρονο. Το πρόβλημα του Κλοπ είναι η αγγλική ομοσπονδία που όρισε τον ημιτελικό Κυπέλλου με τη Σίτι στις 2.30 το μεσημέρι (ώρα Αγγλίας) το επόμενο Σάββατο. «Παίζουμε ένα ματς στο Τσάμπιονς Λιγκ την Τετάρτη κι αυτοί αρνήθηκαν να βάλουν τον ημιτελικό του Κυπέλλου την Κυριακή» είπε ο Γερμανός. Νομίζω ότι από σεβασμό για τη δουλειά του κανείς από το FA δεν του απάντησε: αν το έκανε θα έπρεπε να του θυμίσει ότι το αγγλικό ποδόσφαιρο έχει τις παραδόσεις του κι αυτός βγάζοντας το ψωμί του στην Αγγλία θα πρέπει να μάθει να τις σέβεται. Ο πρώτος και ο δεύτερος ημιτελικός του Κυπέλλου έχουν οριστεί καιρό τώρα. Και το βρετανικό πρωτόκολλο είναι ιερό.

Διασκεδάζουν

Στον καλό Κλοπ κάποιος θα μπορούσε να πει πως ένας ξένος προπονητής μπορεί να φτιάξει μια ομάδα που δεν είναι αγγλική: έχει το δικαίωμα να της μάθει να παίζει το ποδόσφαιρο που ο ίδιος γνωρίζει. Θα μπορούσε επίσης να του πει πως ένας προπονητής έχει δικαίωμα να αλλάξει τους τρόπους ή τις ώρες των προπονήσεων. Αλλά όλα τα υπόλοιπα είναι δουλειά των Αγγλων. Που πληρώνουν για να διασκεδάζουν με τους καλύτερους…