«Υψιστη τιμή»

^«Νιώθω τιμή και ευγνωμοσύνη που είμαι αρχηγός σε αυτή την απίστευτη ομάδα, σε αυτόν τον κορυφαίο σύλλογο της Ευρώπης και από τους μεγαλύτερους πολυαθλητικούς συλλόγους της Ευρώπης».

Η Μαργαρίτα Πλευρίτου, η μεγαλύτερη της οικογένειας-θαύμα του ελληνικού πόλο, δεν κρύβει (με βραχνιασμένη φωνή μετά από το θρίαμβο, αλλά και τα επινίκια σε γνωστό νυχτερινό κέντρο και μαζί με τις συμπαίκτριές της) μιλώντας στα «ΝΕΑ», τη χαρά που νιώθει που είναι η αρχηγός της  πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Φέρνει στο μυαλό της την περσινή ατμόσφαιρα στην άδεια (από κόσμο) πισίνα της Βουδαπέστης, όταν η Αλκηστις Αβραμίδου με τη Χριστίνα Τσουκαλά σήκωναν το αντίστοιχο τρόπαιο, και λέει με νόημα: «Απίστευτο συναίσθημα, να παίρνεις το Ευρωπαϊκό σε ένα Παπαστράτειο “τρελοκομείο”. Μοναδικό το να γυρίζεις το κεφάλι και να βλέπεις να πανηγυρίζει έτσι τόσος κόσμος για σένα. Το είχαμε ζήσει και το 2015, αλλά τώρα ήταν ακόμα πιο έντονο».

Στην πρώτη γραμμή των θεατών, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης με τον πρόεδρο του ερασιτέχνη Μιχάλη Κουντούρη και τον δήμαρχο Πειραιά Γιάννη Μώραλη έζησαν από κοντά τον θρίαμβο τον κοριτσιών και του κόουτς «Τσίρο» (όπως φωνάζουν οι παίκτριες τον Αλεξάντερ Τσίριτς) και πανηγύρισαν με την ψυχή τους.

«Είναι μεγάλη τιμή που ήρθε να μας δει από κοντά και νιώθουμε ευγνωμοσύνη για το ότι είναι δίπλα μας έμπρακτα. Μας έδωσε συγχαρητήρια, και μόνο το ότι αυτός ο άνθρωπος είναι η εγγύηση όχι μόνο για τη στήριξη του συλλόγου αλλά και για ένα νέο κολυμβητήριο λέει πολλά.

Είναι ένα όνειρο ζωής για μένα αλλά και για τις συμπαίκτριές μου και τα αγόρια της ομάδας να αποκτήσει ο Ολυμπιακός και η Εθνική Ομάδα το δικό της κολυμβητήριο, και ο κ. Μαρινάκης ξέρουμε πως θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να το υλοποιήσει. Εύχομαι να προλάβω να διεκδικήσω ένα ευρωπαϊκό σε μια νέα, υπερσύγχρονη εγκατάσταση όπως του εξωτερικού. Φανταστείτε με τόσες επιτυχίες τώρα, το τι θα κάναμε εάν το είχαμε».

«Τρομερό δέσιμο»

Το κύπελλο εφέτος… έσπασε (στη βάση του, πέφτοντας από τα χέρια ενός φίλου της ομάδας από την εξέδρα), αλλά αυτό που δεν σπάει είναι το δέσιμο της ομάδας.

«Δεν θα μπορούσα να είχα καλύτερες συμπαίκτριες, έχουμε τρομερό δέσιμο και ήταν όλες υπέροχες και στον τελικό. Η άμυνα ήταν το κλειδί και εγώ είχα στο μυαλό μου την ήττα στον τελικό της Βαρκελώνης το 2019 με τη Σαμπαντέλ (από 11-8, 11-13 στα τελευταία πέντε λεπτά). Δεν θα σταθώ στη διαιτησία αλλά στο ότι αφήσαμε να γλιστρήσει ένα τρόπαιο από τα χέρια μας και δεν θα το ξανακάναμε, ήμουν σίγουρη»

Ο νέος προπονητής πήρε και αυτός τα εύσημα: «Ο “Τσίρο”, όπως τον φωνάζουμε, ήρθε σε μια δύσκολη στιγμή της χρονιάς που είχαμε τα ματς με την Ντουναϊσβάρος, δεν άλλαξε τίποτε. Ο Χάρης έχει βάλει τις βάσεις, εγώ τον έζησα 11 χρόνια, πολύ σημαντικό που είχαν ίδια φιλοσοφία και γνωρίζονταν, ήταν και η πρόταση του κόουτς στον σύλλογο. Σίγουρα μπορεί να αλλάξει κάποια πράγματα αλλά από του χρόνου λογικά. Δεν είναι εύκολο, ιδιαίτερα όταν είναι για πρώτη φορά με γυναίκες, που είμαστε και πιο περίεργες. (γέλια) Η ψυχολογία μας μεταβάλλεται πολύ εύκολα».

Οι γονείς της, Βασίλης και Δήμητρα, δεν κρύβουν τη χαρά τους βλέποντας τις τρεις αδελφές (Μαργαρίτα, Ελευθερία, Βάσω) να συνεχίζουν να μεγαλουργούν από τότε που τις έφεραν στην Αθήνα από τη Θεσσαλονίκη το 2011.

«Οι αιώνιοι χορηγοί μας, άλλαξαν όλη τους τη ζωή για εμάς και τους χρωστάμε σχεδόν τα πάντα. Ηρθαν εδώ σαν… μετανάστες, αφού άφησαν τη ζωή τους στη Θεσσαλονίκη και μετακόμισαν στην Αθήνα, με ατελείωτες ώρες αναμονής στις πισίνες».

Η Φιλιώ (Μανωλιουδάκη) και η Χριστίνα (Τσουκαλά) ήταν στην πισίνα όπως και η Αλκηστις (Αβραμίδου) στο Σούπερ Καπ και πανηγύρισαν έξαλλα. «Αυτές είναι οι σχέσεις που έχουμε φτιάξει και είναι σαν να παίζουν και αυτές. Το ζουν έντονα».

Το… παράπονο

Μετά τον μπασκετικό Ολυμπιακό ήρθε το back to back και στην Ευρωλίγκα των γυναικών, και στο μυαλό περνάει η σκέψη: «Οταν είσαι τόσο κουρασμένη και είσαι έξι ώρες προπόνηση την ημέρα, περνάει από το μυαλό σου ότι θα μπορούσες να έχεις μια πιο άνετη ζωή όπως οι ποδοσφαιριστές ή οι μπασκετμπολίστες. Διότι βλέπεις ότι αυτά που σου παρέχουν στο άθλημα δεν σε εξασφαλίζουν. Εμείς έχουμε και τη μητρότητα και πρέπει να σταματήσουμε κάποια στιγμή πιο νωρίς. Σε πιάνει λίγο το παράπονο, είναι λογικό. Και να θέλεις να το κάνεις πολλά χρόνια, πρέπει να το σταματήσεις, δεν μπορείς να ψάχνεις στα 35 σου δουλειά. Φυσικά στον Ολυμπιακό για το άθλημά μας είμαστε πολύ καλά οικονομικά».

Στα μπουζούκια βρήκαν όλες δύναμη για ένα ακόμα… οκτάλεπτο.

«Ναι, γιατί εκεί βγαίνει η ένταση από την προετοιμασία και την προπόνηση. Πάντως οι μικρές ήταν… MVP στον Βέρτη, γιατί είναι και χορευταρούδες. Οταν τις έχω κοντά, τους λέω ότι είναι τυχερές που είναι στον Ολυμπιακό. Καθώς αυτό που ζουν σε τέτοια ηλικία υπάρχουν αθλήτριες που μπορεί να μην το ζήσουν ποτέ στην καριέρα τους».

Στο μεταξύ ο Πειραιάς «κλείδωσε» και το επόμενο ευρωπαϊκό τρόπαιο μέσα στη χρονιά, αφού στο Σούπερ Καπ θα παίξουν Ολυμπιακός – Εθνικός.

«Ναι, αυτό δείχνει πόσο έχει αναπτυχθεί το ελληνικό γυναικείο πόλο».