Ο ΠΑΟ «τρέχει» παραπάνω από την ΑΕΚ!

Είναι ξεκάθαρο για όποιον προσέχει τη σημειολογία των καιρών. Οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού θέλουν να κερδίσουν το… ρολόι του χρόνου, μολονότι αυτό εξ’ ορισμού είναι πολύ δύσκολο. Πάει, όμως, να πει το συγκεκριμένο, ότι στο Τριφύλλι αντιλήφθηκαν ότι δεν έχει νόημα να κυνηγούν χίμαιρες αλλά να παλέψουν για το καλύτερο δυνατό σενάριο. Το υπαρκτό.

Η ΑΕΚ τι έκανε το μακρινό 2005; Αναλώθηκε σε μεγαλοϊδεατισμούς, σχέδια που δεν γινόταν να υλοποιηθούν κι ας βίωνε η χώρα την εποχή με τις παχιές αγελάδες και τελικά βρέθηκε να τρέχει πίσω από εξελίξεις για σχεδόν δύο δεκαετίες. Και ενώ οι εκσκαφές για το νέο γήπεδο άρχισαν το 2017, αν δεν γίνεται κάποιο λάθος, προβλέπεται να ολοκληρωθεί σε σχεδόν πέντε χρόνια από την έναρξή τους! Είναι μεγάλη η διάρκεια του έργου, έστω και αν πρέπει να επισημανθούν οι δυσκολίες, τα εμπόδια που ξεπεράστηκαν, οι καθυστερήσεις και όλοι οι εξωγενείς παράγοντες.

Στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού είναι ξεκάθαρο πως βρέθηκε ένα απροσδόκητος σύμμαχος: ο δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης. Φαίνεται πως… κόβει δρόμο και δεν εγκλωβίζεται σε άσκοπες κινήσεις. Η πλειοψηφία, και εδώ είναι το σημαντικό, το κατάλαβε. Επρόκειτο για μια ευκαιρία που δεν γινόταν να πάει χαμένη. Καλοί οι συναισθηματισμοί και η σύνδεση με το παρελθόν, πρώτη αυτή η γωνιά αρέσκεται να κοιτά τις ρίζες κάθε ομάδας, πόσο μάλλον του Παναθηναϊκού που εκεί στη Λεωφόρο έχει γράψει σελίδες δόξας και οι μεσήλικες ή οι ακόμη μεγαλύτεροι φίλοι του, έχουν πολλά να θυμούνται. Ζεις όμως τις αναμνήσεις; Οχι. Αλλωστε, τις καλές ομάδες στα μέσα της δεκαετίες του ’80 και του ’90, ο Παναθηναϊκός τις εμφάνισε στο Ολυμπιακό Στάδιο και όχι στο ρυτιδιασμένο γηπεδάκι μιας άλλης εποχής. Οσα λίφτινγκ κι αν γίνουν, τα χρόνια φαίνονται. Ανεξάρτητα με το αν κάποιος θέλει να κάνει τα στραβά μάτια…

Επί της ουσίας: ακούστηκε το αισιόδοξο σενάριο πως το γήπεδο μπορεί να είναι έτοιμο μέσα στο 2024. Είμαστε ήδη στην αρχή του τέταρτου μήνα του 2022. Συνεπώς, μιλάμε για κάτι που φαντάζει αδύνατο έως και άπιαστο όνειρο. Πρέπει να γίνουν τα πάντα στην ώρα τους, οι αγκυλώσεις να πάνε στην άκρη, οι ελληνικοί ρυθμοί σε πολλαπλά επίπεδα να θυμίσουν το 2004 στη λειτουργία τους. Οταν όλα έπρεπε να γίνουν πάση θυσία και οι πάντες ένιωθαν πως κανένα δικαίωμα στην αναβλητικότητα δεν υπήρχε.

Οπως και να έχει, το νερό μπήκε στο αυλάκι. Ισως ένα κομμάτι της παναθηναϊκής ψυχής που είναι στη Λεωφόρο, να ξεριζώθηκε. Στο χέρι όμως όλων είναι να σπείρουν σωστά στον Βοτανικό και να έρθουν κούπες, κύπελλα, τρόπαια! Και φυσικά χιλιάδες τριφύλλια…