Ενα ταχείας δράσης αναισθητικό και αναλγητικό που έχει χρησιμοποιηθεί και ως χάπι βιασμού

Η κεταμίνη… έλυσε τους κόμπους από το κουβάρι, ώστε να ξετυλιχτεί η υπόθεση της Πάτρας. Η δόση που εντοπίστηκε στον οργανισμό της άτυχης Τζωρτζίνας ήταν θανατηφόρα καθώς σε ελάχιστα λεπτά ρούφηξε τη ζωή από μέσα της. Πλέον, το ερώτημα που πλανάται είναι εάν η κεταμίνη δηλητηρίασε και τα δύο αδελφάκια της. Κι αν αυτό ισχύει, μπορεί να ανιχνευθεί ακόμη και τώρα;

«Ναι», είναι η απάντηση που δίνει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Φαρμακολογίας-Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ Χρυσάνθη Σαρδέλη, εφόσον, όμως, «υπάρχουν δείγματα βιολογικών υγρών αποθηκευμένα κάπου, για παράδειγμα αίμα και πλάσμα ή ούρα». Αντιθέτως, «η εντόπισή της σε συντηρημένους ιστούςοργάνων είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί και σε καμία περίπτωση να ποσοστικοποιηθεί».

Σύμφωνα με την ειδικό, η κεταμίνη είναι ταχείας δράσης αναισθητικό και αναλγητικό. «Ηκύρια ανθρώπινη χρήση του είναι για τη διενέργεια βραχυχρόνιων χειρουργικών ή άλλων επεμβάσεων. Χρησιμοποιείται, επίσης, για την αντιμετώπιση εμμενουσών επιληπτικών κρίσεων, ενώ πιθανολογείται ότι έχει και αντικαταθλιπτικές δράσεις. Η χημική της δομή μοιιάζει με αυτή της φαινκυκλιδίνης (παραισθησιογόνος ουσία) και για τον λόγο αυτόν διακινείται παρανόμως και ως ψυχαγωγικό ναρκωτικό».

Μάλιστα, έχει χρησιμοποιηθεί ως χάπι βιασμού, ενώ με μια έρευνα στο Διαδίκτυο διαπιστώνεται πως η αγορά της είναι κάθε άλλο παρά δύσκολη υπόθεση. Και αυτό συμβαίνει παρότι πρόκειται για φάρμακο που χορηγείται μόνο με ιατρική συνταγή: «Στην Ελλάδα διατίθεται μέσω του ΙΦΕΤ, είναι κυρίως νοσοκομειακό φάρμακο, συνεπώς δεν διακινείται από τα φαρμακεία. Επιπλέον, το χρησιμοποιούν κτηνίατροι για τη διενέργεια επεμβάσεων σε μεγάλα ζώα (κυρίως άλογα) και άρα διατίθεται σε κτηνιατρικά φαρμακεία/ καταστήματα».