Η αμήχανη συναυλία{CR}

Δυο πράγματα μου έκαναν εντύπωση όταν, νωρίς το απόγευμα, πέρασα από τον χώρο της χθεσινής συναυλίας «για την ειρήνη», στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου. Το ένα, η προσθήκη ενός συνθήματος στο πανό: «Οχι στη ρωσική εισβολή». Το δεύτερο: η προσπάθεια δυο πωλητών σημαιών να «σπρώξουν» σημαίες της Ουκρανίας σε αυτούς που θα συγκεντρώνονταν. Είχαν στηθεί δυο κιόσκια με μπλε και κίτρινες σημαίες.

Η πλατεία γέμισε αλλά οι αισιόδοξοι πωλητές έφυγαν άπρακτοι. Οι συγκεντρωμένοι είτε δεν είχαν εμπεδώσει τη δειλή προσθήκη του συνθήματος είτε δεν ήταν έτοιμοι να στηρίξουν το δικαίωμα της δημοκρατικής Ουκρανίας στην αυτοδιάθεση και το δίκαιό της στην υπεράσπιση εκ μέρους των πολιτών της της εδαφικής ακεραιότητάς της και της κυριαρχίας της. Εμφανίστηκαν μέχρι και κάποιες σημαίες του ουράνιου τόξου, αλλά σημαία της Ουκρανίας, μέχρι πολύ αργά, δεν είδα ούτε για δείγμα.

Η συναυλία «για την ειρήνη», δυστυχώς, επιβεβαιώνει ότι, ακόμα και αν το ερώτημα είναι η ειρήνη και ο άνθρωπος, η απάντηση για την Αριστερά (κομμουνιστική, κομμουνιστογενή, ριζοσπαστική και, βεβαίως, τους αριστεριστές) είναι εναντίον της Δύσης και της δημοκρατίας.