ΣΤΙΣ 24 ΜΑΪΟΥ ΟΙ «ΒΑΤΡΑΧΟΙ» ΣΤΗ ΖΥΡΙΧΗ

Στις 24 Μαΐου το Θέατρο Τέχνης θα παρουσιάση τους «Βατράχους» στο Φεστιβάλ της Ζυρίχης, όπου έχει προσκληθή για δεύτερη φορά μετά την επιτυχία που είχαν εκεί οι «Ορνιθες» κατά το περυσινό Φεστιβάλ.

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΚΑΡΛ ΟΡΦΦ
Στο μεταξύ, ο διάσημος συνθέτης Καρλ Ορφφ απέστειλε προς τον εμψυχωτή του «Θεάτρου Τέχνης» την ακόλουθη επιστολή:
«Αγαπητέ κύριε Κουν, Το ξέρετε κι ο ίδιος πως πάντοτε έτσι γίνεται. Ηθελα να σας γράψω τότε αμέσως μετά την παράστασή σας στο Μόναχο. Τόσο πολύς καιρός πέρασε από τότε. Η εντύπωση που μου έκαμαν οι μεγαλοπρεπείς παραστάσεις σας των “Περσών” και των “Ορνίθων” μένει μέχρι σήμερα βαθειά και διαρκής. Θα ήμουν πολύ ευτυχής, αν για μία ακόμα φορά μου συνέβαινε κάτι τέτοιο στο θέατρο. Τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου θα είμαι στην Αθήνα. Θα παιχτούν από την Οπερα της Στουτγάρδης στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού τα έργα μου “Αντιγόνη” και “Οιδίπους”. Αν δεν το θεωρήτε τόλμη εκ μέρους μου, σας παρακαλώ να δήτε τις παραστάσεις. Θα μ’ ενδιέφερε πολύ να μάθω τι εντύπωση σας έκαναν. Εχετε σκηνοθετήσει καμμιά φορά τον “Προμηθέα” του Αισχύλου; Ριψοκινδύνεψα να τον συνθέσω στην αρχαία γλώσσα και σ’ αυτή τη γλώσσα θ’ ανεβή το Μάρτη του ’68 στη Στουτγάρδη. Παρακαλώ λοιπόν, γράφτε μου, αν τον καθωρισμένο καιρό θα είστε στην Αθήνα και αν θα μπορέσω να δω δικές σας παραστάσεις. Θα χαιρόμουνα πάρα πολύ να σας ξανασυναντήσω.
Με θερμές ευχές, εγκάρδια δικός σας ΚΑΡΛ ΟΡΦΦ»

Μια καρικατούρα του Μέντελσον
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ
Η εισαγωγή από τους «Σικελικούς Εσπερινούς» του Βέρντι, κατακλείδα του τελευταίου προγράμματος της Κρατικής, υπό τον Ανδρέα Παρίδη, είναι σελίδα που μπορεί εύκολα να αναχθή στις δύο δεσπόζουσες (και ίσως – ίσως τις μόνες που απόμειναν…) εκφραστικές διαθέσεις της πρώτης συμφωνικής φάλαγγος της Ελλάδος: την υποτινικότητα και την αδιαφορία, από τη μία πλευρά, τον ανεξέλεγκτο και άτακτο καλπασμό από την άλλη. Αυτή η αναγωγή μίας από τις εντυπωσιακώτερες εισαγωγές του Βέρντι ήταν ό,τι διασώθηκε από προθέσεις αναμφισβήτητα καλύτερες, από μέρους του Ανδρέα Παρίδη. Προσπάθεια για ένα διάβασμα που, αν μη τι άλλο, να δίνη στον ακροατή μια αμυδρά ιδέα αυτού που θέλει ο συνθέτης…