Ανοίγει ο δρόμος για την αξιοποίησή τους

Τη διαχείριση για 50 χρόνια εγκαταλελειμμένων κτιρίων θα μπορούν να αναλάβουν δήμοι, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου καθώς και ιδιώτες. Αυτό προβλέπεται από το σχέδιο νόμου (για την Αστική Αναζωογόνηση και Ανάπλαση) που αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή μετά το Πάσχα. Με αυτό θεσπίζεται για πρώτη φορά, όπως λένε πηγές που γνωρίζουν καλά το θέμα, πλαίσιο για τη διαδικασία παρέμβασης για την αποκατάσταση και την επανάχρηση των εγκαταλελειμμένων κτισμάτων ή τμημάτων κτισμάτων.

Η αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων κτιρίων στην Αθήνα αλλά και στις άλλες πόλεις της Ελλάδας είναι ένας από τους κύριους στόχους του υπουργείου Περιβάλλοντος. Κι αυτό επειδή τα χιλιάδες εγκαταλελειμμένα (μόνο στον Δήμο Αθηναίων φθάνουν τα 1.500 και είναι διασκορπισμένα και στις επτά δημοτικές κοινότητες) αποτελούν κίνδυνο για τους κατοίκους και επισκέπτες αλλά και εστίες μολύνσεων. Σημειώνεται πως μόλις τον περασμένο μήνα ένας 22 χρόνος φοιτητής έχασε τη ζωή του όταν καταπλακώθηκε από τοίχο ενός παλιού κτιρίου στο κέντρο της Λάρισας.

ΜΗΤΡΩΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΗΜΟ. Ο σχεδιασμός προβλέπει τη δημιουργία μητρώου εγκαταλελειμμένων σε κάθε δήμο, στο οποίο θα εγγράφονται τα ακίνητα μετά την ολοκλήρωση της μεταγραφής στο υποθηκοφυλακείο ή στο Κτηματολόγιο της αμετάκλητης απόφασης του δικαστηρίου που δέχεται την περιέλευση της διαχείρισης του ακινήτου. «Είναι ένα θέμα που πάμε να αντιμετωπίσουμε για πρώτη φορά. Για να προστατέψουμε τη δημόσια ασφάλεια και υγεία, αλλά και να αναβαθμίσουμε τον αστικό χώρο με συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα με σεβασμό όμως στο ιδιοκτησιακό καθεστώς» λέει στα «ΝΕΑ», ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Ταγαράς.

Με βάση τα όσα προβλέπονται, δίνεται η δυνατότητα παρέμβασης για την αποκατάσταση και επανάχρηση των εγκαταλελειμμένων κτισμάτων ή τμημάτων κτισμάτων που εντοπίζονται σε Φορέα Διαχείρισης (με ειδικές προϋποθέσεις), σεβόμενοι, όπως λένε από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις, την αδυναμία ή την απουσία ενδιαφέροντος αποκατάστασης από πλευράς των ιδιοκτητών.

Οπως προαναφέρθηκε, η διαχείριση εγκαταλελειμμένου ακινήτου δύναται να περιέχεται στον διαχειριστή έως 50 χρόνια από την έκδοση της σχετικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου της έδρας του ακινήτου. Με την παρέλευση του χρόνου διαχείρισης του κτιρίου από τον διαχειριστή, η διαχείριση του επανέρχεται στον ιδιοκτήτη του.

ΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΕΣ. Ο διαχειριστής οφείλει να αποδώσει στον ιδιοκτήτη τα έσοδα που εισέπραξε από την αξιοποίηση του ακινήτου, αφού παρακρατήσει τις πιστοποιημένες δαπάνες αποκατάστασης και επανάχρησής του, τους δημοτικούς φόρους και τα τέλη τα οποία όφειλε ο ιδιοκτήτης πριν από την περιέλευση της διαχείρισης του ακινήτου στον δήμο και επιπλέον ποσό που αντιστοιχεί στο 20% επί του συνόλου των προαναφερόμενων ποσών ως διαχειριστική δαπάνη, καθώς και τυχόν εμπράγματα βάρη που έχουν εξυπηρετηθεί.

Σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στο σχέδιο νόμου, εγκαταλελειμμένα κτίρια μπορεί να χαρακτηριστούν τόσο ιδιωτικές όσο και δημόσιες ιδιοκτησίες. Δικαίωμα κυριότητας μπορεί να ασκεί ο κάτοχος ποσοστού συνιδιοκτησίας ίσου ή μεγαλύτερου του 60% του ακινήτου. Με τον νέο προγραμματισμό που προωθείται, λαμβάνεται μέριμνα για τη διασφάλιση των ιδιοκτητών των εγκαταλελειμμένων κτιρίων, αλλά αντιμετωπίζονται και οι συνέπειες από την απραξία – και τις επιλογές των ιδιοκτητών – από τη μη τήρηση (από πλευράς τους) ακούσια ή εκούσια των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δικαίωμα της ιδιοκτησίας σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.

ΤΑ ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΑ. Επιπλέον, ορίζεται πως οι οικοδομικές εργασίες για την αποκατάσταση του ακινήτου πρέπει να ολοκληρωθούν εντός τεσσάρων ή πέντε ετών, στην περίπτωση διατηρητέων, από την ανάληψη της διαχείρισης από τον δήμο ή τον διαχειριστή. Διαφορετικά, ο ιδιοκτήτης του ακινήτου μπορεί να διεκδικήσει την επιστροφή της διαχείρισης του ακινήτου, μετά από αίτηση στο δικαστήριο, χωρίς να του καταλογιστούν οι έως τότε δαπάνες του διαχειριστή. Στο σχέδιο νόμου προβλέπεται επίσης η δυνατότητα ανάθεσης τεχνικών έργων αποκατάστασης εγκαταλελειμμένου κτιρίου χωρίς δημοπρασία ή διαγωνισμό του δήμου, σε εταιρεία που έχει ήδη επιλεγεί από τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες κτιρίου συνιδιοκτησίας, εάν αυτοί συγκεντρώνουν ποσοστό ιδιοκτησίας πάνω από το 50%.