Υπάρχουν και καλά νέα

«Η χώρα του Πούτιν προσποιείται ότι είναι ισχυρή», είπε ο Φρανσουά Ολάντ στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ». Η φρίκη είναι όμως ότι ο Πούτιν το πίστεψε, εξού και η τραγωδία που εκτυλίσσεται τώρα στην Ουκρανία. Εντούτοις, υπάρχουν πάντα καλά νέα, που προκύπτουν ακόμη και από μια τέτοια καταστροφή, για την οποία όλοι λέμε ότι γυρίζει τον κόσμο πίσω. Τον δικό μας, πάντως, όχι· δεν τον γυρίζει πίσω – και αυτό είναι, νομίζω, το καλύτερο από τα καλά νέα που προανέφερα.

Για τους μεν συντηρητικούς, η τραγωδία επιβεβαιώνει ότι η αντίληψή τους για την ανθρώπινη φύση στέκεται και, επομένως, ότι η σκέψη τους δεν είναι στον αέρα, αλλά στηρίζεται στην πραγματικότητα. Ο Θουκυδίδης παραμένει ακλόνητος, για να το πω επιγραμματικά. Ή, για να το θέσω με ένα στίχο από την τρίτη ωδή (βιβλίο πρώτο) του Οράτιου: «Κανείς ανήφορος δεν είναι δύσκολος για τους θνητούς». Μας λέει, δηλαδή, ο ποιητής ότι ο άνθρωπος είναι πάντα ικανός για τη μεγαλύτερη μ***ία, αν μου επιτρέπετε να μεταφράσω στην καθομιλουμένη την ποιητική γλώσσα.

Για τους φιλελεύθερους, τώρα, η τραγωδία προσφέρει ακόμη περισσότερες ικανοποιήσεις. Πρώτα απ’ όλα, η αντίδραση της Δύσης έδειξε ότι δεν ξεχάστηκαν τα μαθήματα από τους πολέμους (θερμούς ή ψυχρούς) που κάλυψαν το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα. Οχι μόνον αντέδρασε σωστά και γρήγορα η Δύση, αλλά και η ηγεσία της δεν πιάστηκε απροετοίμαστη: η αμερικανική κυβέρνηση το προέβλεψε το κακό μήνες προτού συμβεί και το διαλαλούσε μέχρι σημείου παρεξηγήσεως. Επειτα είναι και το άλλο: ότι παρά την καταπίεση και τη σταλινοποίηση στο εσωτερικό της Ρωσίας, το καθεστώς Πούτιν δεν μπορεί να ελέγξει την εικόνα του πολέμου ούτε μέσα ούτε έξω. Πληροφορούμεθα καθημερινά την πραγματική εικόνα των επιχειρήσεων μέσω του βρετανικού (!) υπουργείου Αμυνας ή μέσω του Ινστιτούτου Μελέτης των Πολέμων, που βρίσκεται στην Ουάσιγκτον. Γιατί; Για τον λόγο που είπε ο Ολάντ, με τον οποίο ξεκίνησα το σημείωμα.

Αυτά είναι, νομίζω, καλά νέα για τους δημοκρατικούς θεσμούς που έχουμε στη Δύση, παρά τα προβλήματα που κλονίζουν την αξιοπιστία τους. Σε αυτούς βασιζόμαστε, αν θέλουμε να σωθούμε από τον εαυτό μας…

ΤΩΝ ΦΡΟΝΙΜΩΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Είναι γνωστό τι κάνουν για να μην πεινάσουν, όμως το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά των αφρόνων δικτατόρων: και αυτά μαγειρεύουν προτού βομβαρδίσουν. Μαγειρεύουν την πληροφόρηση, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και εσείς από μία είδηση του πρακτορείου TASS:

«Ο Μιχαήλ Μιζίντσεφ, επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Διαχείρισης Αμυνας της Ρωσίας δήλωσε ότι “εθνικιστές έχουν τοποθετήσει νάρκες σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης αμμωνίας και χλωρίου στο χημικό εργοστάσιο Sumykhimprom στο Sumy προκειμένου να δηλητηριάσουν τους κατοίκους της περιοχής Sumy σε περίπτωση που ρωσικά στρατεύματα εισέλθουν στην πόλη. Στον οικισμό Kotlyarovo, στην περιοχή Nikolayev, μαχητές εθνικιστικών μονάδων σχεδιάζουν μια πρόκληση με τη χρήση τοξικών χημικών. Για τους σκοπούς αυτούς, έχουν τοποθετήσει δοχεία με τοξικά χημικά στο κτίριο ενός σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο θα εκραγεί όταν ρωσικές δυνάμεις πλησιάζουν τον οικισμό.  Προειδοποιούμε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο και τους διεθνείς οργανισμούς για τις κυνικές προκλήσεις των ουκρανικών αρχών, οι οποίες, αν γίνουν, θα χρεωθούν στα ρωσικά στρατεύματα, όπως έχει γίνει περισσότερες από μία φορές”».

Κατ’ αρχάς, λειτουργεί ως απειλή στους αμυνόμενους – προσέξτε, για μη σας έλθουν και τα χημικά. Συγχρόνως, όμως, προετοιμάζει και το πρόσχημα για τη διεθνή κοινή γνώμη για την περίπτωση που θα τα χρησιμοποιήσει. Είναι μια δυνατότητα που κανείς δεν μπορεί να την αποκλείσει όσο ο πόλεμος δεν εξελίσσεται όπως περίμενε η Ρωσία, με αποτέλεσμα  η στρατιωτική ισχύς της να εξευτελίζεται.

NEWSPEAK

Επειδή, σιγά σιγά, πρέπει να εξοικειωνόμαστε με το Newspeak του πουτινικού καθεστώτος, να επιστήσω την προσοχή μας στον όρο «κυρίαρχη δημοκρατία» (sovereign democracy) με τον οποίο ο ίδιος ο ηγέτης περιγράφει το καθεστώς που έχει επιβάλλει. Αν, δηλαδή, αυτό που κάνει τώρα στην Ουκρανία ο Πούτιν το ονομάζει «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», το ότι όποιος τολμήσει να την πει με το όνομά της (πόλεμο) τον χώνουν στη φυλακή μέχρι και για 15 χρόνια ονομάζεται «κυρίαρχη δημοκρατία». Είναι εκείνη η μορφή της δημοκρατίας, στην οποία η βούληση του λαού εκφράζεται αυθεντικά μόνο από τον φωτισμένο ηγέτη, γι’ αυτό και του έχει ανατεθεί ο έλεγχος όλων των «αρμών της εξουσίας»…