Βοτανικού το ιστόρημα
Από τη Λεωφόρο στο ΟΑΚΑ, πίσω στη Λεωφόρο και μετά το... άγνωστο. Μια πρώτη αναδρομή της «ανάδρομης» πορείας της έδρας του Παναθηναϊκού
διο
Μεγάλη Ψυττάλεια
Και για να καταλάβουμε πού βρισκόμαστε και τι ακριβώς παίζει στην ιστορία «γήπεδο του Παναθηναϊκού», πρέπει να φωτίσουμε του σπιτιού όλα τα δωμάτια, και σαλόνι και τραπεζαρία, αλλά πάνω απ’ όλα την τουαλέτα. Γιατί αυτή είναι το εν δυνάμει κέντρο αποφάσεων. Κι όπως συμβαίνει πάντοτε στα έργα μεγάλων προθέσεων, υπάρχει πάντοτε και μεγάλη Ψυττάλεια.
Φουλ πριμ και κάργα υπερωρίες
Και κάνοντας μια βουτιά στον χρόνο, γυρνάμε στις απαρχές του αιώνα, όταν ο Παναθηναϊκός έχει εγκαταλείψει τη Λεωφόρο και βολοδέρνει στο ΟΑΚΑ. Με τη μόνη διαφορά, ότι αφεντικό στο ΟΑΚΑ δεν είναι το ελληνικό Δημόσιο. Αφεντικό του και απόλυτος διαχειριστής του, οι συνδικαλιστές, οι οποίοι, με ασπίδα τις κατοχυρώσεις τους και με μόνιμο πλοηγό το ΚΚΕ, είχαν μεταμορφώσει το ΟΑΚΑ, από άποψη κόστους, σε σουίτα στο Λήδρα Μάριοτ. Για παράδειγμα, κάθε θύρα που άνοιγε, έπρεπε να πληρωθούν δύο υπάλληλοι του ΟΑΚΑ, για 6 ώρες ο καθένας, για 2 πριν, 2 κατά τη διάρκεια του αγώνα και 2 μετά. Και στο κάθε δίωρο, ξεχωριστό κοστολόγιο. Και λόγω Κυριακής η ταρίφα διπλασιαζόταν. Με βάση πάντοτε τη συλλογική τους σύμβαση, οι πορτιέρηδες παντελόνιαζαν λεφτά, που διευθυντές υπουργείων δεν τα ‘βλεπαν ούτε σε ταξίδια τους υπερατλαντικά, με φουλ πριμ και κάργα υπερωρίες.
Την κυριακάτικη ραστώνη τους
Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι οι περισσότεροι δεν εμφανίζονταν ποτέ. Πληρώνονταν μεν, δεν ενοχλούσαν την κυριακάτικη ραστώνη τους δε. Ασε το κομμάτι των υποχρεώσεων, βάσει συμβάσεως πάντα. Για παράδειγμα, τα φρούτα στο δωμάτιο των διαιτητών εχρεώνοντο 1.000 ευρώ, 30 φορές ακριβότερα από τα φρούτα της σουίτας στη Μεγάλη Βρεταννία. Ασε τον φωτεινό πίνακα, ο οποίος εχρεώνετο ακριβότερα από τον χριστουγεννιάτικο στολισμό στην Πλατεία Συντάγματος. Το σημαντικότερο, ποτέ δεν δούλευε!!!
Για 99 χρόνια
Το σημαντικότερο απ’ όλα ήταν ότι, παρόλο το κόστος του, το ΟΑΚΑ κάποια στιγμή έπρεπε να κλείσει και να ανακαινιστεί λόγω Ολυμπακών Αγώνων. Λυκαυγές του αιώνα και αποφασίστηκαν δύο πράγματα. Η επιστροφή της ομάδας στη Λεωφόρο, έπειτα από βαρβάτη ανακαίνιση. Γιατί δεν μπορείς να παίζεις Τσάμπιονς Λιγκ σε χωράφι. Και βεβαίως βεβαίως, η αναζήτηση χώρου για κατασκευή σύγχρονου γηπέδου. Πρώτη φυσική επιλογή ήταν το Γουδί. Γι’ αυτό και απεστάλη στον Σημίτη επιστολή, όπου του προτείνει ο Παναθηναϊκός, με έξοδα της οικογένειας Βαρδινογιάννη, να χτίσει σύγχρονο ποδοσφαιρικό γήπεδο και να το διαχειριστεί για 99 χρόνια.
Χωρίς να δώσει σεντ
Ούτω πως, τη στιγμή που τα δισεκατομμύρια πετάγονταν από τα παράθυρα λόγω Ολυμπιακών, η πολιτεία παρελάμβανε ένα μοντέρνο ποδοσφαιρικό γήπεδο, ενόψει μάλιστα των Αγώνων, χωρίς να δώσει σεντ. Δυστυχώς, όμως, η κυβέρνηση, άνευ ουδεμιάς αντιπροτάσεως που να ορθολογεί λόγους αντιρρήσεως, απέρριψε το αίτημα διά στόματος Λαλιώτη, του υπέρτατου διαχειριστή της θαλασσοφουρτούνας Ολυμπιακοί Αγώνες 2004. Ο οποίος μάλιστα επί λέξει είπε: «Ο Παναθηναϊκός δεν θα κάνει ποτέ γήπεδο στο Γουδί».
Πέτυχε τον σκοπό του
Βέβαια, στην απάντηση αυτή υπάρχει και λίαν σοβαρός λόγος. Και η αιτία, η απαίτηση του Κόκκαλη το γήπεδο ποδοσφαίρου των Ολυμπιακών Αγώνων να γίνει το Καραϊσκάκης. Και για να λέμε του στραβού το δίκιο, παρεμφερές αίτημα κατετέθη και από τον ΠΑΟΚ και από το Καυτανζόγλειο. Πιο δυνατός ο Σωκράτης και με βαρβάτη σχέση και με τον Σημίτη λόγω των πατεράδων τους, και με τη Γιάννα, και με το ΚΚΕ πάντα στο πλευρό του, πέτυχε τον σκοπό του και δεν έφυγε μία από την τσέπη του. Το κοστούμι το πλήρωσε η Γιάννα και τα ραφτικά ο Λαυρεντιάδης.
Σε χρόνο ντε-τε
Τότε επεστρατεύθη ο δήμαρχος Αθηναίων Δημήτρης Αβραμόπουλος. Μια επίσκεψη με ελικόπτερο στην περιοχή του Βοτανικού πιστοποίησε την πρόθεση του Παναθηναϊκού το γήπεδο να γίνει εκεί. Αρωγός στην καινούργια πρόταση του Παναθηναϊκού ο κόσμος του και οι αντιδράσεις εναντίον της κυβέρνησης χιονοστιβάδα. Και με φόβητρο τις επερχόμενες εκλογές, ο Σημίτης ανταποκρίθηκε στο καινούργιο αίτημα και απέστειλε τον σύμβουλό του, τον Θέμελη, ο οποίος, σε χρόνο ντε-τε, πρότεινε τη χρήση ενός οικοπέδου 100 στρεμμάτων στον Βοτανικό, που ήταν ιδιοκτησία της Εθνικής Τραπέζης κι εκείνη τη στιγμή ήταν νοικιασμένο στο εργοτάξιο του μετρό.
Εχει και συνέχεια και δράκους
Το τίμημα που ζήτησε η Εθνική Τράπεζα ήταν, άκουσον άκουσον, 6 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, στην ουσία, δωρεά στον Παναθηναϊκό. Και ο πρόεδρος της Εθνικής, ο Καρατζάς, απεδέχθη ασμένως την εισήγηση του φανατικού Παναθηναϊκού, ειδικού του συμβούλου. Εδώ σταματάω, φορ δε μόμεντ, γιατί το στόρι έχει και συνέχεια και δράκους.














