NON PAPER

Ακόμη και οι «ηθοποιοί» πεθαίνουν
Την περασμένη Τετάρτη οι Ρώσοι βομβάρδισαν ένα μαιευτήριο στη Μαριούπολη. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι πρόκειται για ειδεχθές έγκλημα πολέμου, πέρα από κάθε έννοια σύγχρονου πολιτισμού. Οι εικόνες με τις μέσα στα αίματα ετοιμόγεννες γυναίκες που μεταφέρονταν άρον άρον στα χαλάσματα σόκαραν όλον τον κόσμο. Την επόμενη μέρα, η ρωσική προπαγάνδα, μέσω των πρεσβειών της σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, μας είπε ότι πρόκειται για fake news στημένα από έναν φωτογράφο, γνωστό για τα αντιρωσικά του αισθήματα. Οτι το συγκεκριμένο κτίριο είχε εκκενωθεί και δεν χρησιμοποιούνταν πλέον ως νοσοκομείο διότι είχαν εγκατασταθεί εκεί κάτι κογιότ, κάτι Αζόρ, κάτι σκυλιά του Παβλόφ – θα σας γελάσω. Και ότι οι εγκυμονούσες ήταν ηθοποιοί. Εγκυες μεν αλλά ηθοποιοί. Ή, μάλλον, ινφλουέσερ. Και το καλύτερο μας το φύλαγαν για το τέλος. Μια ήταν η ηθοποιός – ινφλουένσερ – προπαγανδίστρια. Που, επειδή ήξερε από μακιγιάζ, πασαλειβόταν με αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα, άλλαζε πιζαμάκια, ανεβοκατέβαινε σε φορεία και εδώ η έγκυος, εκεί η έγκυος, πού είναι η έγκυος;

Η μία έγκυος ήταν όντως ινφλουένσερ διότι και οι ινφλουένσερ μένουν έγκυες και γεννούν. Αλλά δεν πήγε εκεί για να ανεβάσει story ούτε να παίξει τη «βομβαρδισμένη». Για να γεννήσει πήγε. Και τα κατάφερε. Το αποδεικνύουν οι κατοπινές φωτογραφίες με το νεογέννητο μωρό της. Σε αντίθεση με την άλλη έγκυο που ήταν άλλη γυναίκα και όχι ο πολλαπλός εαυτός της πρώτης όπως την παρουσίαζε η ρωσική προπαγάνδα. Η άλλη γυναίκα δεν τα κατάφερε. Σύμφωνα με πληροφορίες από το Associated Press, είχε υποστεί συντριπτικό κάταγμα στα οστά της λεκάνης. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών, σε συνθήκες χειρουργείου εκστρατείας, η μητέρα και το έμβρυο κατέληξαν.

Από ποιους έχω ξανακούσει, εγώ και όλη η Ελλάδα, αυτό με τους ηθοποιούς που παριστάνουν τους τραυματίες; Από τους αντιεμβολιαστές, τους αρνητές του κορωνοϊού, τους «αντικαραντινάκηδες». Αυτοί έλεγαν ότι οι ασθενείς, οι διασωληνωμένοι, οι νεκροί της πανδημίας ήταν «ηθοποιοί» σε ρόλους προπαγάνδας. Υπήρξε ένα από τα συνθήματά τους που το χρησιμοποίησαν τόσο άγαρμπα ώστε, τελικά, εξέπεσε σε αντισύνθημα. Και ρωτώ τώρα εγώ. Είναι τυχαία αυτή η ταύτιση, ως προς τη ρητορική και τα λεκτικά σχήματα, με τα παπαγαλάκια του Πούτιν; Είναι εντελώς συμπτωματικό ότι ιντερνετικές γκρούπες τύπου «Μαγαζιά χωρίς μπόλι» έχουν, τις τελευταίες μέρες, μετατραπεί σε φιλοπουτινικά εντευκτήρια;

Ροκανίζοντας τον Διαφωτισμό
Αναρωτιέμαι λοιπόν μήπως αυτός ο πόλεμος, αυτή η εισβολή στην Ουκρανία, έχει ξεκινήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ως εισβολή στον Διαφωτισμό, στην Επιστήμη, στις ορθολογικές και ηθικές αξίες της Δύσης. Θα συνέφερε άραγε τον Πούτιν αν, στην Ευρώπη, έπαιρνε, τελικά, τέτοιες διαστάσεις το αντιεμβολιαστικό κίνημα ώστε να αποτύχει η αντιμετώπιση της πανδημίας; Αυτό το κίνημα που εμείς, οι αφελείς, αναρωτιόμασταν από ποιους συγκροτείται, ποιους εξυπηρετεί και πώς είναι δυνατόν να συσπειρώνει τόσο ετερόκλητα στοιχεία. Ετερόκλητα για όσα ξέραμε έως τώρα τουλάχιστον.

Προσπαθώ να ανιχνεύσω πώς συνδέονται, για παράδειγμα, τα γνωστά γκρουπούσκουλα που ξεσηκώνονται και σκίζουν τα ιμάτιά τους εναντίον των ανεμογεννητριών με τους ολοφάνερους πόθους και τα μισοκρυμμένα σχέδια του Πούτιν. Εχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι ανεμογεννήτριες εξασφαλίζουν μια από τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας; Και όσο περισσότερες μορφές εναλλακτικής ενέργειας, τόσο λιγότερη η δέσμευση από τον Πούτιν. Δεν ξέρω, είμαι εγώ καχύποπτη ή είναι καχύποπτοι οι καιροί;

Διόρθωση
Στη λεζάντα της χθεσινής φωτογραφίας ανέφερα στίχους από το «Δρόμοι παλιοί» του Μανώλη Αναγνωστάκη που, ως γνωστόν, έχει μελοποιήσει ο Μίκης Θεοδωράκης. Πάνω στη φούρια της δουλειάς και επειδή, ενίοτε, τα δάχτυλα αυτονομούνται από τον νου όταν πληκτρολογούν, τους απέδωσα στον Γιάννη Θεοδωράκη – είναι κι αυτή η «Ομορφη πόλη» που πάντα τη θεωρούσα «δίδυμο» τραγούδι με το «Δρόμοι παλιοί». Ζητώ συγγνώμη από τους αναγνώστες για το λάθος και ευχαριστώ αυτούς που το επεσήμαναν.