Η εξήγηση στο μυστήριο της Παρί

Αυτό που πληρώνει πάντοτε το ποδόσφαιρο είναι η προσδοκία, η απότοκος του παρελθόντος.

Στα νεανικά του χρόνια ένας ποδοσφαιριστής, όσο καλός κι αν είναι, ποτέ δεν αμείβεται σύμφωνα με την απόδοση και την αξία του. Αντίθετα, κερδίζουν χρυσάφι άσοι που βρίσκονται στη δύση της καριέρας τους, πουλώντας ουσιαστικά τα διάσημα που τους είχαν απονεμηθεί στα νιάτα τους.

Πρόκειται για μια οικονομική και ηθική διαστρέβλωση που συμβαίνει σχεδόν σε κάθε επαγγελματικό χώρο.

Το ποδόσφαιρο και γενικότερα ο αθλητισμός αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση γιατί η προσδοκία είναι εν τέλει αυτή που πληρώνει τον αθλητή. Ακόμα και όταν γίνεται αντιληπτό πως η προοπτική έχει την ίδια αξία με το εσωτερικό ενός μπαλονιού, ο αθλητής εξακολουθεί να αμείβεται βασιλικά – και τότε γίνεται βάρος, ακολουθούν τα γιούχα, η αποδόμηση και το ξήλωμα των διασήμων.

Ποδοσφαιριστές με ένδοξο παρελθόν όπως ο Λιονέλ Μέσι λειτουργούν σαν τους θαλασσοπόρους στα παζάρια με τους ιθαγενείς. Ανταλλάσσουν καθρεφτάκια και χάντρες με ατόφιο χρυσάφι.

Ο Νάσερ αλ Κελαϊφί και ο υπασπιστής του Λεονάρντο λειτουργούν ως πρωτόγονοι του ποδοσφαίρου. Παραμένουν μακριά από την πραγματικότητα και χαίρονται με ό,τι γυαλίζει γιατί αγνοούν, κυρίως τα αφεντικά τους οι Καταριανοί, τις βασικές αρχές του αθλήματος.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως το χρήμα φέρνει επιτυχίες. Το βεληνεκές και η διάρκειά τους καθορίζονται ωστόσο από συνδυασμό παραγόντων.

Η ιδιοκτησία της Παρί προτίμησε να τοποθετήσει στην κορυφή του κλαμπ έναν μέτριο τενίστα του Κατάρ λόγω του πολύ σημαντικού διαβατηρίου που διέθετε, τη φιλία του με τον εμίρη Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Τάνι, ενώ η Μάντσεστερ Σίτι επέλεξε τον πρώην αντιπρόεδρο της Μπαρτσελόνα Φεράν Σοριάνο που με τη σειρά του έφερε στο Ετιχαντ τον Γκουαρντιόλα. Στην Μπάγερν που αποτελεί σημείο αναφοράς στο ποδοσφαιρικό μάνατζμεντ, τις αποφάσεις τις λαμβάνουν βετεράνοι ποδοσφαιριστές της που εκπαιδεύτηκαν πριν καθίσουν στις βελούδινες καρέκλες. Κάθε μυστήριο έχει και την εξήγησή του και η Παρί δεν αποτελεί εξαίρεση.