Ο μόνος χρήσιμος {LF}δρόμος του Ερντογάν

Τις ώρες που εκδηλώθηκε αυτό που αναγγέλθηκε ως πραξικόπημα κατά Ερντογάν ζήτησα την εκτίμηση ενός καλού φίλου, πρακτικού γνώστη της καλπάζουσας, μέχρι τότε, τουρκικής αγοράς. Με ενημέρωσε ότι δεν είναι καθόλου πιθανόν να επικρατήσουν οι κινηματίες: «Αν ο Ερντογάν εμφανιστεί στην Ιστανµπούλ, δεν υπάρχει πραξικόπημα». Η εκτίμηση εκείνη, βασισμένη σε ασφαλή πληροφόρηση, επιβεβαιώθηκε.

Ευτυχώς! Η αστάθεια του ογκώδους γείτονα δεν είναι καλή ούτε για εμάς ούτε για την περιοχή. Δυστυχώς όμως, έκτοτε, τα πράγματα πήγαν ανάποδα. Και για εμάς και για εκείνους. Προσωπικά έχασα κάθε ελπίδα πως αρκεί να τον «πάρουμε με το καλό», όταν είδα πώς «θρονιάστηκε» στον καναπέ του Προέδρου Παυλόπουλου το 2017. «Δεν θα τα πάμε καθόλου καλά» σκέφτηκα. Κάπως έτσι χάθηκε εκείνη η μοναδική ευκαιρία επανασύνδεσης μετά την τυχοδιωκτική επιδρομή των Ιμίων. Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, ρεαλιστή και γνώστη καλού των περίπλοκων ελληνοτουρκικών σχέσεων, δυσκόλεψε τη «σύμμαχο», όπως δημοσίως «σχολίασε», κάποια στιγμή, ο κ. Ερντογάν με το αμίμητο «Αχ, Μητσοτάκη».

Εκτοτε, η Αθήνα το πήρε απόφαση και, παρά τη δοκησισοφία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχτισε τις εθνικές άμυνές μας. Ορθώς. Η στρατηγική του Πρωθυπουργού, ρεαλιστικά πρακτική, αμοιβαία φιλική και επίμονα ευρωπαϊκή, έφερε αποτελέσματα. Η επιθετικότητα της γείτονος είχε άλλωστε αποκαλυφθεί όταν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες «διευκόλυναν» το άηθες έργο των διακινητών ρημαγμένων μεταναστών στον Εβρο. Είχα πει εκείνο το βράδυ του Μαρτίου 2020: «Η Ελλάδα δέχεται επίθεση». Παρόμοια επίθεση εκδηλώθηκε όταν ο Ερντογάν έβγαλε σεργιάνι την τουρκική αρμάδα, στα απόνερα του παράλογου σχεδιασμού τουρκο-λιβυκής ΑΟΖ, που αποκρούστηκε όταν το Ναυτικό κάλυψε το Αιγαίο με τα πολεμικά φορτωμένα με πλήρη εξοπλισμό. Οπως το διατύπωσε, απευθυνόμενος στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ο κ. Μητσοτάκης: «Θα ήθελα να καταστήσω απολύτως σαφές ότι θα συνεχίσουμε να προστατεύουμε την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα», όπως πράγματι συμβαίνει. Στην ίδια ευκαιρία όμως, ο Πρωθυπουργός είχε προσθέσει: «Θα καταβάλω κάθε δυνατή προσπάθεια για να συνεχίσω την προσπάθεια προσέγγισης με την Τουρκία για τη διερεύνηση οδών συνεργασίας». Αυτό θα κάνει αύριο.

Θέλω να ελπίζω ότι η τουρκική πλευρά, που βιώνει άσκημα τη διαλυτική επίδραση της δικής της χρηματοοικονομικής κρίσης, θα ξανασκεφτεί ότι το συμφέρον της χώρας του περνά από τη δυτική εμπορική οδό και την προσήλωσή του στα ειρηνικά έργα. Ο σίγουρος τρόπος να σταθεροποιήσει την τουρκική οικονομία είναι να προσδέσει τη λίρα με το ευρώ, που σημαίνει μια ειρηνική, αν και δύσκολη, οικονομική πολιτική. Μόνο έτσι όμως θα αποκτήσει και πάλι χρηματική ευχέρεια, ασφάλεια κεφαλαιακών ροών και διεύρυνση εμπορικών συναλλαγών. Δεν είναι εύκολο, αλλά θα είναι αποτελεσματικό. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας μπορεί να του εξηγήσει «το πώς και το γιατί», αντλώντας από την ιστορία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και την παρ’ ολίγον καταστροφική περιπέτεια του Αλέξη Τσίπρα. Ενα (σίγουρα) καλό γεύμα στην πανέμορφη Πόλη είναι μια καλή ευκαιρία μετάδοσης της ελληνικής εμπειρίας.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής