Ξύπνιοι

Ομολογώ ότι έχω εντυπωσιαστεί. Είναι δυνατόν με τον Γ΄ Παγκόσμιο και τον Β΄ Ψυχρό Πόλεμο επί θύραις να υπάρχουν άνθρωποι που συζητούν σοβαρά αν και πότε θα γίνουν εκλογές;

Ε λοιπόν ναι! Φαίνεται πως υπάρχουν δύο κατηγορίες τέτοιων ανθρώπων.

Οι ξύπνιοι, που νομίζουν ότι κάποιοι άλλοι ασχολούνται πρωί – βράδυ πώς θα τους πιάσουν στον ύπνο κι εκείνοι θέλουν να αποδείξουν ότι δεν πιάνονται στον ύπνο επειδή είναι ξύπνιοι.

Και οι αργόσχολοι, που με περισπούδαστο ύφος σκοτώνουν την ώρα τους μέσα στην μπαρούφα και την παπάτζα.

Κατά τα άλλα, κανένας κανονικός άνθρωπος δεν θα σκοτιζόταν ούτε θα συζητούσε για εκλογές, τη στιγμή που έχει ξεσπάσει η μεγαλύτερη διεθνής κρίση μετά τον Β’  Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μια κρίση με απρόβλεπτες οικονομικές και γεωπολιτικές επιπτώσεις – σε συνέχεια μάλιστα της μεγαλύτερης υγειονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών. Το πακέτο είναι αξεπέραστο.

Προκύπτει όμως κι ένα πρόσθετο ερώτημα. Τι τους νοιάζει τους διάφορους λεβέντες αν ή πότε θα γίνουν εκλογές; Θα το παίξουν στο Τζόκερ;

Κανονικά η απόφαση ανήκει στον Πρωθυπουργό και η κυβέρνησή του δεν δείχνει να τις έχει ανάγκη.

Το αντίθετο. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία παραμένει ισχυρή, η ΝΔ έχει ένα σταθερά μεγάλο προβάδισμα σε όλες τις δημοσκοπήσεις και η ευρεία πλειοψηφία των Ελλήνων προεξοφλεί ότι ο Μητσοτάκης (με τον έναν ή τον άλλο τρόπο) θα πάρει μια δεύτερη τετραετία.

Γιατί να κάνει εκλογές μέσα στο συμπούρμπουλο;

Φυσικά ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του ή την τρέλα του. Αλλά αυτή η πολιτική σταθερότητα είναι εξαιρετικά καθησυχαστική σε μια τόσο ταραγμένη συγκυρία.

Ποιος έχει λοιπόν συμφέρον να τη διαταράξει ή να την υποτιμήσει; Προσωπικά δεν βλέπω κανέναν.

Για δύο σοβαρούς λόγους.

Πρώτον, επειδή κανείς δεν ξέρει πόσο θα κρατήσει η κρίση στην Ουκρανία, ούτε ποιο θα είναι το κόστος της, ούτε πώς και αν θα λήξει.

Δεύτερον, επειδή κανείς δεν πιστεύει πως αν επικρατήσει ο Πούτιν θα περιοριστεί στο Κίεβο ή θα επιστρέψει στη Μόσχα. Ο επόμενος σταθμός της Ρωσίας θα είναι Βαρσοβία, Βίλνιους, Ρίγα ή Ταλίν.

Συνεπώς, όποιος σε αυτήν τη γεωπολιτική συγκυρία μετράει ψηφαλάκια στην Αιτωλοακαρνανία ή στο Κιλκίς μάλλον θα πρέπει να κινείται στα όρια του ψυχασθενούς.

Στην πραγματικότητα έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας.

Ξέρουμε άλλωστε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός των κυβερνήσεων (της πολιτικής γενικότερα, θα έλεγα…) είναι «τα γεγονότα, καλό μου παιδί, τα γεγονότα».

Κι από γεγονότα γύρω μας, να φάνε κι οι κότες.