Να βλέπεις το δέντρο κι όχι το δάσος…

Η απώλεια του αήττητου του Ολυμπιακού ήταν η είδηση της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος. Ο Αρης κατάφερε και κέρδισε τον Ολυμπιακό στο Κλ. Βικελίδης έπειτα από έντεκα χρόνια. Γιατί τα κατάφερε ο Αρης; Κυρίως γιατί πρόκειται για ομάδα που έχει συναίσθηση των δυνατοτήτων της και δεν βλέπει το δάσος, αλλά το δέντρο. Δεν αγωνίστηκε κόντρα στον Ολυμπιακό «για να του πάρει ή να του κόψει το πρωτάθλημα», όπως τόσοι και τόσοι, αλλά για να τον κερδίσει παίζοντας ποδόσφαιρο. Ο στόχος του δεν ήταν μαξιμαλιστικός, αλλά απλός. Ενας ωραίος θρίαμβος της μιας βραδιάς. Κάτι δηλαδή που πρέπει να είναι στόχος κάθε ομάδας, ειδικά αν αυτή δεν κάνει συλλογές από πρωταθλήματα.

Σέιφερτ

Πριν από μερικά χρόνια, το 2017 αν θυμάμαι καλά, είχα διαβάσει μια συνέντευξη του (τότε) διευθυντή της Μπουντεσλίγκα Κρίστιαν Σέιφερτ σε δύο δημοσιογράφους του βρετανικού Sky Channel. Τον είχαν ρωτήσει αν ανησυχεί γιατί το γερμανικό πρωτάθλημα, χρόνια τώρα, πλην συγκλονιστικού απροόπτου, το κερδίζει η Μπάγερν Μονάχου. Ο γερμανός παράγοντας απάντησε κομψά ότι στην Μπουντεσλίγκα είχαν κοπεί εκείνη τη σεζόν τα περισσότερα εισιτήρια από κάθε άλλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και ότι σε πολλά γήπεδα επικρατεί το αδιαχώρητο. Οι δημοσιογράφοι επέμεναν. Ο Σέιφερτ έδωσε τελικά μια απάντηση που τότε μού είχε φανεί τρομερή ντρίμπλα, ενώ δεν ήταν αυτό ακριβώς: ήταν μια μεγάλη αλήθεια. «Εχουμε το πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα στην Ευρώπη, το μόνο που σε κάθε αγωνιστική υπάρχει σίγουρα ένα μεγάλο ματς, το ματς της Μπάγερν Μονάχου», είπε, προσθέτοντας πως «στη Γερμανία όλοι παίζουν για να κερδίσουν την πρωτοπόρο διότι αυτή η νίκη μπορεί να δώσει λάμψη στη σεζόν τους». Οι Αγγλοι συνέχισαν να τον πιέζουν λέγοντας ότι στο τέλος η Μπάγερν κερδίζει πάντα. Ο Γερμανός χαμογέλασε. «Σε κάθε πρωτάθλημα ένας κερδίζει» είπε. «Αν μόνο η πρωτιά δίνει χαρά, τότε το ποδόσφαιρο είναι ένα σπορ ατελείωτων αποτυχημένων. Αν αυτό ίσχυε σας διαβεβαιώνω ότι θα είχε πεθάνει χρόνια τώρα: όσο θεματικό κι αν είναι το ποδόσφαιρο κανείς δεν θα άντεχε να το παρακολουθεί αν δεν ένιωθε κάποια ευχαρίστηση. Ευτυχώς ευχαρίστηση μπορεί να προκύπτει κάθε αγωνιστική, αρκεί μια ομάδα να έχει επίγνωση των δυνατοτήτων της και των στόχων της. Δεν μπορούν όλοι να κερδίσουν το πρωτάθλημα – ένας θα το κερδίσει. Αλλά μπορούν όλοι να παίζουν κάθε Κυριακή για μία νίκη που θα δώσει στον κόσμο που παρακολουθεί την ομάδα υπερηφάνεια. Αυτό», τους είπε, «είναι το γερμανικό πρωτάθλημα. Το να κυνηγάς κάθε αγωνιστική μία ευκαιρία για μία χαρά τεράστια, ακόμα κι αν είσαι στην τελευταία θέση της βαθμολογίας».

Λίγοι

Πόσοι στην Ελλάδα αυτό το καταλαβαίνουν; Λίγοι, πολλοί λίγοι. Στον Αρη ωστόσο το καταλαβαίνουν όλοι και για αυτό κι ο Αρης έχει μεγάλες αντοχές. Φέτος πολλοί τον ξέγραψαν μετά τον αποκλεισμό στο Κύπελλο από τη Λαμία. Ηταν σαφώς μεγάλο στραβοπάτημα. Ακόμα και η είσοδός του στα play off μετά την ήττα στα Γιάννινα (τη δεύτερη στη σεζόν…) έμοιαζε απίθανη. Ο Αρης είχε να παίξει με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό και φυσικά να πάει στην Τρίπολη όπου τον περίμενε ο Αστέρας για να πάρει αυτός τη θέση του στα play off κερδίζοντας. Αν ο Αρης έχανε αυτά τα ματς θα έμενε εκτός play off ακόμα κι αν έπαιρνε τους βαθμούς στο CAS. Εκανε επτά βαθμούς, που θα ήταν εννιά αν στο ματς με τον ΠΑΟΚ οι κυνηγοί του δεν έχαναν γκολ σε άδειο τέρμα. Γιατί; Γιατί όλα αυτά τα παιγνίδια είναι το είδος της δοκιμασίας που ο Αρης παραδοσιακά αγαπάει. Δεν είναι ματς που τα κερδίζει όλα – είχε 43 ολόκληρα χρόνια να κερδίσει την ίδια σεζόν τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΟΚ, την ΑΕΚ και τον ΠΑΟ τουλάχιστον μία φορά. Αλλά είναι παιχνίδια που δεν τον φοβίζουν και τα περιμένει. Για να δείξει την ανθεκτικότητά του, τη δύναμή του, τη σκληρότητά του και εν τέλει και τον λόγο της ύπαρξής του. Που είναι να προσπαθεί να δώσει μια χαρά στον κόσμο του σε κάθε περίπτωση.

Πίστεψε

Κι ο Ολυμπιακός; Ο Ολυμπιακός έχασε στο Κλ. Βικελίδης γιατί δεν ήταν καλός και γιατί μάλλον πίστεψε ότι η απόφαση του CΑS που επέστρεψε στον Αρη τους έξι βαθμούς που άδικα του είχαν αφαιρεθεί θα έκανε τον γηπεδούχο πιο μαλθακό. Αποδείχθηκε το αντίθετο: η ανακούφιση που ένιωσε ο Αρης βρίσκοντας θέση στα play off τον έκανε σκληρότερο, του έδιωξε οποιοδήποτε άγχος και λειτούργησε σαν το «Εν Τούτω Νίκα» – ως σημάδι πως όλα γίνονται. Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε και σταμάτησε να παίζει: το κάνει συχνά (ειδικά εκτός έδρας…) και είναι το μεγαλύτερο φετινό ελάττωμά του. Θα ‘λεγα πως η ήττα αυτή πρέπει ενόψει των play off να τον ξυπνήσει. Αλλά οι δώδεκα βαθμοί της διαφοράς από τον ΠΑΟΚ είναι πολλοί. Και κοιμίζουν. Ενίοτε και επικίνδυνα.

Σοβαρή

Απομένει μια εκκρεμότητα στο πρωτάθλημα, αλλά σοβαρή: μια δικαστική απόφαση, που καλό είναι να γίνει γνωστή από την Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ σήμερα, θα κρίνει ποιος ανάμεσα στον ΟΦΗ και τον ΠΑΣ θα παίξει στα play off και ποιος στα άχαρα play out. O ΠΑΣ έχει κάνει πιο πολλούς βαθμούς στο γήπεδο – και ως εκ τούτου το αξίζει πιο πολύ – αλλά κι ο ΟΦΗ έχει αναστατώσει πολλές φορές ευχάριστα φέτος το πρωτάθλημα με ανατροπές ώστε δεν μπορεί να πεις ότι αν μπει στα play off θα έχει ρόλο κομπάρσου.

Δικαιοσύνη

Το κακό στην ιστορία της τιμωρίας του ΠΑΣ δεν είναι η όποια τελική απόφαση: είναι ότι όποια κι αν είναι αυτή δεν αποδίδει δικαιοσύνη. Γιατί πρωτόδικα τιμωρήθηκε ο ΠΑΣ; Για να μη σας μπλέξω με νομικίστικές λεπτομέρειες ο λόγος είναι ένας: πριν από μερικά χρόνια υπήρξε μια προσπάθεια μεταβίβασης μετοχών του με διαδικασίες καθόλου διάφανες. Η διοίκηση του ΠΑΣ πρωτόδικα το παραδέχτηκε και η νομική της άμυνα περιορίστηκε στην επισήμανση ότι η μεταβίβαση μετοχών δεν ολοκληρώθηκε. Το επιχείρημα δεν έπεισε τον δικαστή. Να δούμε τι αποφάσισαν οι εφέτες. Πλην όμως όποια κι αν είναι η απόφαση δεν ξέρω αν θα δημιουργήσει αίσθηση δικαιοσύνης.

Ποιος

Γιατί; Γιατί δεν μάθαμε ποτέ ποιος θα αγόραζε τον ΠΑΣ. Εχει κι αυτός ευθύνες διότι η μυστικότητα της μεταβίβασης μοιάζει να ήταν δική του επιλογή: η δική του ταυτότητα θέλησαν να μείνει κρυφή. Αν είναι κάποιος άσχετος με το ποδόσφαιρο δεν καταλαβαίνω το γιατί. Αλλά μήπως πάλι είχαμε να κάνουμε με ανιψιούς, επιχειρηματίες σερβιτόρους και άλλους ανάλογους που έστειλαν την Ξάνθη στα τάρταρα; Κι αν έχουμε να κάνουμε με τέτοιους, ως υποψήφιοι παράνομοι αγοραστές δεν έχουν ευθύνες; Απλά ρωτάω…