Η ταραγμένη ζωή ενός «σκλαβωμένου» μουσικού ειδώλου

Την περίοδο της καραντίνας η ερώτηση έπαιζε πολύ στις παρέες των κοριτσιών που ενηλικιώθηκαν τη δεκαετία του 2000: «Νιώθεις και εσύ όπως ένιωθε η Μπρίτνεϊ το 2007;». Η ψυχολογική κατάρρευση της πιο διάσημης ποπ τραγουδίστριας στον κόσμο ήταν η πρώτη που καταγράφηκε στις κάμερες των παπαράτσι. Το ξυρισμένο της κεφάλι και το θολωμένο βλέμμα, η εξάρτηση από το αλκοόλ και τα χάπια, το διαζύγιό της και η αδυναμία της να τραγουδήσει ζωντανά δημιούργησαν τάση – όταν κάποια θέλει να πει πως δεν αντέχει άλλο, πως έχει φτάσει στα όριά της, επικαλείται εκείνη τη χρονιά, τη χειρότερη στη ζωή της Μπρίτνεϊ Σπίαρς, που ήταν το σημείο καμπής για όσα θα της συνέβαιναν αργότερα.

Η Μπρίτνεϊ Σπίαρς δεν ήταν ποτέ σκέτο Σπίαρς, ήταν πάντα η Μπρίτνεϊ. Μεγάλωσε μαζί με το κοινό της. Eκανε, παιδί ακόμα, τα πρώτα της βήματα στο τηλεοπτικό κανάλι της Ντίσνεϊ και βγήκε στη μουσική βιομηχανία ως «η Μαντόνα της διπλανής πόρτας», με ένρινη σέξι φωνή που πάλεψε να φτιάξει, παρότι τραγουδούσε καλύτερα. Στο πρώτο της σινγκλ, με τίτλο «…Baby, One More Time», η 18χρονη Μπρίτνεϊ με σχολική ποδιά παρακαλάει τον φίλο της να την πάρει τηλέφωνο άλλη μία φορά. Το τραγούδι αυτό θεωρείται σήμερα από τα πιο επιδραστικά ποπ τραγούδια όλων των εποχών. Στα 20 της, η Μπρίτνεϊ είναι ήδη θρύλος, ηγείται των ειδώλων της εποχής και έχει σχέση με τον πρίγκιπα της ποπ και τραγουδιστή του συγκροτήματος N’ Sync, Τζάστιν Τίμπερλεϊκ. Οταν δίνει συνεντεύξεις, οι δημοσιογράφοι θέλουν να μάθουν τα πάντα για εκείνη – τη ρωτούν ακόμα και αν είναι παρθένα. Μια μέρα, σχεδόν ξαφνικά, γίνεται γνωστό πως το ζευγάρι χωρίζει και αιτία είναι η Μπρίτνεϊ. Το χρυσό περίβλημα τσαλακώνεται. Ο Τίμπερλεϊκ ξεκινάει τη σόλο καριέρα του με ένα τραγούδι εμπνευσμένο από τον χωρισμό του με την Μπρίτνεϊ και κερδίζει Γκράμι: «Με μπέρδεψες με κάποιον άλλον τύπο / τώρα είναι η σειρά σου να κλάψεις».

Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ. Αυτό ήταν. «Της φέρθηκαν λες και ήταν η τσούλα του σχολείου», λέει ο Ουέσλι Μόρις των «NYT» στο ντοκιμαντέρ που έφερε στην επιφάνεια την ιστορία της Μπρίτνεϊ το 2021. Μόνο που η μουσική σκηνή των ΗΠΑ δεν είναι λύκειο – και η νέα φήμη της τραγουδίστριας έφερνε ακόμα περισσότερη, κακή αυτή τη φορά, δημοσιότητα. Μια γυναίκα, πόσω μάλλον μια γυναίκα που έκανε καριέρα ως «καλό κορίτσι», πρέπει πάντα να φέρεται ως «καλό κορίτσι». Για τα επόμενα χρόνια, κάθε εμφάνιση της Μπρίτνεϊ την έφερνε λίγο πιο κοντά στην εικόνα της με το μουντζουρωμένο μακιγιάζ και το ξυρισμένο κεφάλι. Οντως, έκλαψε πολύ, ειδικά μπροστά στις κάμερες, που την ακολουθούσαν παντού. Το 2007, τη χρονιά που έγινε meme, η Μπρίτνεϊ αναγκάστηκε να παραδώσει την κηδεμονία των παιδιών της στον πρώην σύζυγό της Κέβιν Φεντερλάιν. Τη δική της κηδεμονία, την οποία παραχώρησε η ίδια, ανέλαβε ο πατέρας της, Τζέιμι. Αυτό, στην πράξη, σήμαινε πως εκείνος έλεγχε τη δημόσια εικόνα της, την περιουσία της και την προσωπική της ζωή. Η Μπρίτνεϊ επέστρεψε ύστερα από λίγα χρόνια στις επιτυχίες, με τραγούδια που είναι αναγνωρίσιμα σε όλο τον κόσμο και ζωντανά σόου στο Λας Βέγκας που απέφεραν εκατομμύρια δολάρια. Και η ίδια έδειχνε πως έχει συνέλθει, λες και τα δύσκολα χρόνια ήταν απλώς μια παρένθεση.

Οι φαν της ήταν οι πρώτοι που κατάλαβαν πως κάτι δεν πάει καλά: Πώς γίνεται μια γυναίκα που είναι αρκετά καλά για να δουλέψει και να βγάλει τόσα χρήματα, που μπορεί να βρεθεί για ώρες στη σκηνή, να μην μπορεί να φροντίσει στοιχειωδώς τον εαυτό της; Το κίνημα «Free Britney», έπειτα από χρόνια προσπάθειας, έφερε στην επιφάνεια – με τη βοήθεια της ίδιας – τι πραγματικά συνέβαινε, τον τρόπο που ο πατέρας της και το ίδρυμα που διαχειρίζεται την περιουσία της τη χρησιμοποίησαν και τον βαθμό στον οποίο επενέβαιναν στη ζωή της, εμποδίζοντάς την ακόμα και να κάνει άλλα παιδιά ή επιμένοντας σε βαριά αντικαταθλιπτικά που δεν χρειαζόταν. Με τη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεσή της, το 2021 η Μπρίτνεϊ κατάφερε να επιλέξει δικό της δικηγόρο και να δώσει λεπτομερείς περιγραφές τού τι συνέβαινε τόσα χρόνια, συγκρίνοντας την κηδεμονία στην οποία είχε συμφωνήσει (όπως μάθαμε πέρυσι, για να μπορεί να βλέπει έστω τα παιδιά της) με τη σκλαβιά. Το δικαστήριο τη δικαίωσε και τον περασμένο Νοέμβριο η κηδεμονία της Μπρίτνεϊ τελείωσε. Με δημόσια δήλωση, σχεδόν 20 χρόνια μετά, ο Τίμπερλεϊκ της ζήτησε συγγνώμη.

«It’s Britney, bitch». Η Μπρίτνεϊ συγκέντρωσε στο πρόσωπό της όλα τα στερεότυπα που μπορεί να αντιμετωπίσει στη ζωή της μια γυναίκα, μετατράπηκε σε μηχανή παραγωγής χρημάτων για εκείνους που την εκμεταλλεύονταν. Εχοντας κλείσει τα 40 και ελεύθερη πια, μόλις πριν από λίγες μέρες, υπέγραψε συμφωνία με εκδοτικό οίκο για τα απομνημονεύματά της, ύψους 15 εκατ. δολαρίων. Στον ελεύθερό της χρόνο χορεύει περίεργα στο Instagram, θυμίζοντάς μας κάθε μέρα πως δεν χρειάζεται να είναι «κανονική». Ούτε εκείνη, ούτε εμείς οι υπόλοιπες. «It’s Britney, bitch» – και αυτή είναι μια δυτική ιστορία ανθρωπίνων δικαιωμάτων τον 21ο αιώνα, μπροστά στον φακό αλλά κάτω από το ραντάρ.