Το «στοίχημα» που απέτυχε

Ο Αργύρης Γιαννίκης ήρθε φέτος στην καθημερινότητα της ΑΕΚ σχεδόν από το ξεκίνημα
της σεζόν. Η παραμονή του Βλάνταν Μιλόγεβιτς στον πάγκο της Ενωσης αποδείχθηκε βραχύβια και ο έλληνας τεχνικός τον διαδέχθηκε, αναλαμβάνοντας τα ηνία του Δικεφάλου. Ηταν μια απόφαση που είχε ρίσκο για την ΑΕΚ και που στο φινάλε, αυτό το ρίσκο δεν τη δικαίωσε.

Ο Γιαννίκης είχε μπει στο «μάτι» του Δημήτρη Μελισσανίδη μετά την εντυπωσιακή πορεία του στον πάγκο του ΠΑΣ. Τότε το αφεντικό της ΑΕΚ τον είχε χαρακτηρίσει στον στενό του κύκλο ως τον καλύτερο έλληνα προπονητή. Εναν τεχνικό ανερχόμενο, με όρεξη για δουλειά και φρέσκιες ιδέες.

Τα παραπάνω τον έφεραν στο τραπέζι των συζητήσεων της ΑΕΚ από πέρυσι.

Τότε κρίθηκε πως θα ήταν προτιμότερο η ομάδα να προχωρήσει σε μια πιο σίγουρη λύση, έτσι το θέμα Γιαννίκη εγκαταλείφθηκε. Ηρθε όμως για τα καλά στο προσκήνιο μερικούς μήνες μετά.

Εκεί που πήρε πολλούς πόντους ο Γιαννίκης ήταν στην προσωπική επαφή του με τον Δημήτρη Μελισσανίδη. Τον κέρδισε στις μεταξύ τους συζητήσεις, με τον επικεφαλής του Δικεφάλου να βλέπει στο πρόσωπό του έναν φιλόδοξο προπονητή, ικανό να εξελιχθεί μαζί με την ΑΕΚ. Ο Γιαννίκης είχε παρουσιάσει τότε τη γενικότερη φιλοσοφία του γύρω από το ποδόσφαιρο αλλά και την ΑΕΚ, με αυτό το πλάνο να ταυτίζεται με εκείνο της ηγεσίας της ομάδας. Οπως αποδείχθηκε, όμως, μόνο στη θεωρία και όχι στην πράξη.

Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την ΑΕΚ ο Γιαννίκης θέλησε να περάσει τη δική του φιλοσοφία. Αλλαξε τους ρυθμούς της προπόνησης, κατήργησε τη διανυκτέρευση στο ξενοδοχείο πριν από τα εντός έδρας παιχνίδια, λειτούργησε διαφορετικά αναφορικά με την προσέγγιση των παικτών. Αυτά, σε κάποιους είχαν θετική επίδραση και σε κάποιους όχι.

Εντός των αποδυτηρίων της ΑΕΚ υπήρχαν «φωνές» που περίμεναν την αλλαγή στον πάγκο καιρό τώρα. Δεν είχαν βρει σημείο επαφής με τον Γιαννίκη και εκτιμούσαν πως η ομάδα δεν προχωρά στον σωστό δρόμο. Μάλιστα κάποιοι από τους ποδοσφαιριστές που είχαν αυτή την άποψη, λογίζονται και ως ηγετικές προσωπικότητες του Δικεφάλου.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Γιαννίκη, ωστόσο, αποδείχθηκε η διαχείριση της πίεσης. Είναι πολύ διαφορετικό να βρίσκεται κάποιος στον πάγκο του ΠΑΣ και πολύ διαφορετικό σε εκείνον της ΑΕΚ. Το δεύτερο ήταν κάτι  ιδιαίτερα δύσκολο για τον έλληνα τεχνικό.

Τον πρώτο καιρό ο Γιαννίκης είχε την εμπιστοσύνη της διοίκησης που τον στήριζε. Ομως όταν άρχισαν τα… δύσκολα, φάνηκε να πιέζεται πολύ. Κάτι που μεταφραζόταν και στις επιλογές του στο γήπεδο, που σε πολλές περιπτώσεις δεν είχαν λογική.

Ο Γιαννίκης έφερε στο προσκήνιο παίκτες όπως ο Ρότα και ο Μήτογλου, όμως από την άλλη απέτυχε να εκμεταλλευτεί τα μεγάλα «όπλα» της ομάδας. Τόσο ο Τσούμπερ όσο και ο Γκαρσία «ταλαιπωρήθηκαν» επί των ημερών του, με συνεχείς αλλαγές θέσεων και ανάθεση καθηκόντων που δεν τους ταίριαζαν. Οπως για παράδειγμα το να γίνονται… μπακ, όταν η ομάδα βρισκόταν σε θέση άμυνας.

Το να απαριθμήσει κάποιος τα λάθη του Γιαννίκη αυτή τη στιγμή, μάλλον είναι κάτι που δεν οδηγεί πουθενά. Ο έλληνας προπονητής δεν κατάφερε να σηκώσει το βάρος της ΑΕΚ, λες και τον πλάκωσαν οι πολλές ευθύνες! Οι ήττες στα εντός έδρας παιχνίδια της Ενωσης και μάλιστα από αντιπάλους όχι μεγάλου βεληνεκούς, σίγουρα θα μείνουν στην Ιστορία. Με αρνητικό πρόσημο, ασφαλώς.

Ετσι όπως πήγαιναν τα πράγματα για την ΑΕΚ τελευταία η απόφαση για την απομάκρυνση του Γιαννίκη πιθανότατα άργησε. Είχε φανεί πως η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη και η διοίκηση της Ενωσης καθυστέρησε σημαντικά. Αυτή η καθυστέρηση κόστισε, με αποκορύφωμα τον διασυρμό από τον Παναθηναϊκό. Ενώ αποδείχθηκε πως στην ΑΕΚ δεν είχαν έτοιμη λύση για τον πάγκο όλον αυτόν τον καιρό, μιας και στη θέση του Γιαννίκη προωθήθηκε από την Β ομάδα ο Σωκράτης Οφρυδόπουλος. Ενας προπονητής που δούλευε έτσι κι αλλιώς στην ΑΕΚ.

Η Ενωση έχει μπροστά της έναν Γολγοθά και οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος της. Το έργο του Οφρυδόπουλου και των παικτών είναι δύσκολο, μιας και το σενάριο να μείνει η ομάδα εκτός Ευρώπης φαντάζει καταστροφικό ενόψει της νέας σεζόν.

Συμπερασματικά, το πέρασμα του Γιαννίκη από την ΑΕΚ δεν έκανε καλό σε κανένα από τα δύο μέρη. Η ομάδα όχι μόνο δεν βελτιώθηκε αλλά απέκτησε

και… ψυχολογικά προβλήματα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί.

Παράλληλα, βυθίστηκε σε εσωστρέφεια, οι γκρίνιες πολλές, ακουμπούν ακόμη και τη διοίκηση και την κεφαλή της, οπότε όλα κάνουν ένα μείγμα εκρηκτικό.

Ο δε προπονητής ανέμενε τη μεγάλη ευκαιρία για έναν πάγκο αστραφτερό και την κλώτσησε. Με δική του ευθύνη. Δεν το… είχε. Και το είδαν όλοι όσοι παρακολουθούν από κοντά όσα συμβαίνουν στο Ολυμπιακό Στάδιο.