«…Αϊ κατ’ ανέμου»

Μέσα σ’ όλα, έπαθα και κορωνοϊό και άντε πάλι καραντίνα. Ευτυχώς, δεν λες, που είχα κάνει και το τρίτο μπόλι και την πέρασα ελαφριά ελαφριά κι απέξω απέξω, τρεις μέρες και μετά απύρετος. Αλλά έπρεπε να συμπληρώσω το δεκαήμερο του εγκλεισμού. Εκεί με βρήκε κι ο πόλεμος κι ήρθα κι έδεσα. Μόνη μου επαφή με τον κόσμο, το κινητό. Πηγαινοερχόμουνα από σαλόνι σε βεράντα κι από κρεβάτι σε κουζίνα με τις φόρμες και το ακουστικό για σκουλαρίκι. Μέχρι που χθες το πέταξα κι αυτό και ησύχασα. Δεν άντεξα. Μίλαγα με φίλο παλιό κι αγαπητό αλλά μου τα ‘παιξε τα νεύρα. Κάτι πήγα να πω για τον θεόμουρλο τον Πούτιν και πώς θα ξεμπλέξουμε με δαύτον, κι έπεσα σε παύση.

– Ελα μ’ ακούς ή μιλάω στον βρόντο.

– Οχι σ’ ακούω.

– Ε, για δεν μιλάς.

– Κοίταξε εγώ δεν είμαι ούτε με τον Πούτιν ούτε με το ΝΑΤΟ είμαι με την ειρήνη.

– Ναι αλλά ο παλαβιάρης, ο διάβολος ο μεταμορφωμένος, είναι με τον πόλεμο, σκοτώνει αμάχους, γυναίκες και παιδιά. Αρα είσαι εναντίον του.

– Ούτε εναντίον είμαι ούτε υπέρ του. είμαι με την ειρήνη. Αυτό το παιχνίδι ΝΑΤΟ – Πούτιν εγώ δεν πρόκειται να το παίξω.

– Μη με τρελαίνεις σε παρακαλώ, ποιο παιχνίδι; Αυτός ο διεστραμμένος διέταξε χθες τον ρωσικό στρατό να θέσει σε κατάσταση υψηλού συναγερμού τις πυρηνικές δυνάμεις κι εσύ μου λες το ΝΑΤΟ. Είπε κανείς απ’ το ΝΑΤΟ για πυρηνικά και δεν το πήρα πρέφα;

– Αχ Σταμάτη βλέπεις μόνο την επιφάνεια δεν κοιτάς τι κρύβουν πίσω από τις λέξεις όλοι αυτοί που κατά βάθος το ίδιο παιχνίδι παίζουνε…

– Αυτή τη στιγμή που καίγεται η Ουκρανία και τραβάμε ίσα όλοι για την καταστροφή τώρα βρήκε να σε πιάσει εσένα το ειρηνικό σου; Ωραία πάρε και μια κιθάρα και πήγαινε στην πρώτη γραμμή να τραγουδήσεις το Ιmagine μπας κι σταματήσεις το κακό.

Του έκλεισα το τηλέφωνο, έβγαλα το ακουστικό, το πέταξα στο χαλί και το πάταγα μέχρι που το ‘κανα λιώμα. Δεν αντέχω πια μου ‘ρχονται απανωτές οι σφαλιάρες. Είχα δει κι αυτές τις πορείες που πηγαίνανε κι ερχόντουσαν με τα σφυροδρέπανα από ρώσικη πρεσβεία σε αμερικάνικη, κι άντε πάλι απ’ την αρχή την άλλη μέρα, το κάνανε το θέμα Κολιάτσου – Παγκράτι, ε πολύ θέλει ο άνθρωπος ο εγκλεισμένος;

Πήρα να διαβάσω κάτι να ξεχαστώ να ηρεμήσω κι έπεσα απάνω στον Νίκο τον Κοτζιά πρώην υπουργό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να σκίζει τα ιμάτιά του γιατί λέει ο Τσίπρας δεν το έκλεψε απ’ τον Ανδρέα το σύνθημα «Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες» αλλά ο Ανδρέας το είχε κλέψει από το ΚΚΕ στο οποίο ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα του μεγαλοφυούς αυτού συνθήματος. Ευτυχώς όμως τον πρόλαβε ο κ. Τσίπρας και το διόρθωσε αμέσως λέγοντας από άμβωνος στη Βουλή ότι εμείς οι Ελληνες «Είμαστε και Δύση και Ανατολή και Βορράς και Νότος». Και συμπληρώνω πως, όχι μόνο αυτό, αλλά είναι φορές που το γυρίζουμε σε Σιρόκο, ενίοτε δε, όταν σφίξουν τα γάλατα και σε Γρεγολεβάντε. Λοστρόμε. Βίρα τις άγκυρες.