Ο άνθρωπος που {LF}θα γινόταν… βασιλιάς!

Μια καλή σεζόν με τον ΠΑΣ και το αφήγημα πως αποτελεί τη «νέα προπονητική δύναμη» ήταν ένα πακέτο αρκετό για τον Αργύρη Γιαννίκη. Μέσα είχε τους τίτλους σπουδών από τη Γερμανία και όλα αυτά τα φύλαξε καλά. Εχτισε σταδιακά το προφίλ του τεχνικού που «θέλει και μπορεί», οπότε ανέμενε την ευκαιρία: η ΑΕΚ του την έδωσε, έστω κι αν του γύρισε το καλοκαίρι την πλάτη και προτίμησε τον Βλάνταν Μιλόγεβιτς. Τελικά υπέγραψε μαζί του συμβόλαιο, τον πλάσαρε στον κόσμο ως κάτι το ξεχωριστό και με αρκετή προοπτική, οπότε όλοι περίμεναν μαγικά πράγματα. Ωστόσο, αυτά είναι για να πιστεύουν παιδιά και όχι άνθρωποι με χρόνια εμπειρίας στον χώρο.

Γιατί απέτυχε ο Αργύρης Γιαννίκης στην περιπέτειά του σε ένα μεγάλο κλαμπ; Πρώτον, δεν μέτρησε καλά τις δυνάμεις του. Προχώρησε σε ένα βήμα που μάλλον δεν ήταν έτοιμος να το κάνει. Θα μπορούσε να ειπωθεί πως έκανε άλμα από τον ΠΑΣ που πήγε στην ΑΕΚ. Σκόνταψε. Δεύτερον, δεν έπεισε τα όντως δύσκολα αποδυτήρια κάθε μεγάλης ομάδας. Μολονότι θέλησε να ισορροπήσει, να δώσει ευκαιρίες, να ικανοποιήσει τους πάντες και να μη χαλάσει τα κέφια των βεντετών, αυτό του κόστισε και στην πορεία απέβη σε βάρος του. Τρίτον, η διαχείριση των αγώνων ήταν τραγική. Επιεικώς. Ούτε καταλάβαινε πώς γύριζαν τα παιχνίδια, πώς γινόταν και έχανε η ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ από τον ΟΦΗ, τον  Παναιτωλικό και τον Βόλο. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί τίποτα σχετικά με τον ΠΑΟΚ και τον αποκλεισμό. Η φωτό του στον πάγκο λέει τα πάντα. Ακολούθως, οι δηλώσεις του μετά τους αγώνες ή όσα έλεγε όταν τον καλούσαν στις κάμερες. Δεν έβγαζε αυτή τη λάμψη που συνήθως πρέπει να έχουν οι προπονητές των ισχυρών και δη μιας ομάδας όπως είναι η ΑΕΚ. Ελάχιστα φωτογενής, έπαιξε και αυτό τον ρόλο του. Και επίσης, η έλλειψη αντίληψης του τι ακριβώς συμβαίνει. Ο Γιαννίκης έμοιαζε να μην καταλαβαίνει την κατάσταση, λες και δεν γνώριζε το κλίμα γύρω και την γκρίνια προς το πρόσωπό του, ακόμη και ύστερα από τη βαριά ήττα με τον ΠΑΟ έκανε την εμφάνισή του στο προπονητήριο και κατά βάθος πίστευε πως θα έβγαζε τη σεζόν ή θα γύριζε το χαρτί. Για παραίτηση ή διευκόλυνση της διοίκησης, φυσικά ούτε λόγος να γίνεται. Κάπως έτσι, το στοίχημα χάθηκε. Αργησαν στην ΑΕΚ να το συνειδητοποιήσουν και σπατάλησαν πολύτιμο χρόνο. Τι μπορεί τώρα να σώσουν και με τα play offs μπροστά τους;