Η πορεία μέχρι την καθιέρωση

Δεν είναι τυχαία όσα βγάζει στο γήπεδο ο Φώτης Ιωαννίδης. Ούτε η γενικότερη εικόνα του, ούτε τα γκολ που πετυχαίνει, ούτε η ευκολία με την οποία πλέον βρίσκει δίχτυα σε σχέση με το παρελθόν. Ο νεαρός επιθετικός του Παναθηναϊκού επί της ουσίας έπαιξε – και κέρδισε – κόντρα σε όλες τις συνθήκες. Αλλά έχοντας τη στήριξη δύο ανθρώπων. Του Γιάννη Αλαφούζου, ο οποίος τον έφερε από τον Λεβαδειακό πιστεύοντάς τον πολύ και φυσικά του Ιβάν Γιοβάνοβιτς ο οποίος τον στήριξε, του έδωσε ευκαιρίες, τον έβαλε ξανά στο… κάδρο και τον διατήρησε εκεί ακόμα και όταν όλα έδειχναν να μην του πηγαίνουν καλά.

Ο Ιωαννίδης ξεκίνησε τη σεζόν ως τρίτος επιθετικός, βρέθηκε σε κάποιο σημείο να αγωνίζεται βασικός, αλλά δεν κράτησε για πολύ τη θέση αυτή. Επί της ουσίας υπήρξε ένας ρολίστας, που ο Παναθηναϊκός θα του έδινε ευκαιρίες σε δύσκολες καταστάσεις μήπως και καταφέρει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Αλλος στη θέση του μπορεί να μην έβρισκε τη δύναμη να το… γυρίσει εκ νέου ώστε να διεκδικήσει ξανά θέση βασικού. Ή μπορεί να πίεζε για αποχώρηση όταν ήρθε η πρόταση από την Αμερικη. Ο… Λουκάκου (έτσι τον φωνάζουν στο Κορωπί) του Παναθηναϊκού επέμεινε και πλέον αναγνωρίζεται όχι μόνο από την ομάδα του, αλλά απ’ όλη τη φίλαθλη Ελλάδα.