ΟΦΑ 360 μοιρών {CR}

Η αισιόδοξη διαπίστωση από τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή μεταξύ των αρχηγών είναι ότι, τέτοιες ώρες, ευτυχώς η χώρα έχει Πρωθυπουργό που ξέρει ιστορία, καταλαβαίνει από Διεθνείς Σχέσεις και μπορεί να παρακολουθεί τη μεγάλη εικόνα ενός κόσμου που διαρκώς μεταβάλλεται – με άλλα λόγια, έναν άνθρωπο μελετηρό και εργατικό κι όχι κανέναν ημιμαθή χαβαλέ. Τα υπόλοιπα ήσαν, ως επί το πλείστον, εκνευριστικά και ευτράπελα.

Θα ασχοληθώ μόνο με τα τελευταία, από τα οποία ξεχώρισα δύο. Κατ’ αρχάς, ήταν άκρως διασκεδαστική η φιλότιμη, πλην μάταια, προσπάθεια του Τσίπρα αφενός να υποστηρίξει μια θέση με την οποία δεν ένιωθε άνετα και, αφετέρου, να ανακαλύψει κάτι το μεμπτό στη στάση της κυβέρνησης. Και επειδή δεν μπορούσε όσο και αν προσπαθούσε, εξέπεμπε μια γκρινιάρικη μιζέρια, η οποία αποκορυφώθηκε με τη γελοιότητα ότι «η Ελλάδα ανήκει στον Βορρά, τον Νότο, τη Δύση και την Ανατολή». Με άλλα λόγια, όπου φυσά ο άνεμος ή, χάριν συντομίας, ΟΦΑ.

Προσπάθησε να φιλοτεχνήσει το υπόδειγμα της επιτήδειας ουδετερότητας στις διεθνείς σχέσεις και μας έδωσε ένα έξοχο παράδειγμα της δικής του ανεπιτήδευτης αφέλειας – κλασικός Τσίπρας. Ηταν φυσικό, κατόπιν αυτού, ο Μητσοτάκης να πιαστεί από την ευκαιρία και να τον γελοιοποιήσει ακόμη μια φορά. (Παρεμπιπτόντως, ειλικρινά δεν πρόσεξα αν ο Αλέξης ζήτησε εκλογές. Το έκανε; Ποιος νοιάζεται όμως; Ισως ούτε καν ο ίδιος…)

Το δεύτερο αξιοσημείωτο από τα φαιδρά ήταν ο τρελός πανικός του Βελόπουλου στη δευτερολογία του, προκειμένου να αποτινάξει το στίγμα του ρωσόφιλου. Ισως αν φέρει μια γραπτή βεβαίωση από τον Ιησού (έχει τα μέσα αυτός…), να τον πιστέψουμε. Η αγωνία του είναι πάντως ενδεικτική της πανωλεθρίας που έχει υποστεί το οριζόντιο «Κόμμα των Κολοκοτρωναίων» (ο πρώτος αρχηγός του Ρωσικού Κόμματος), οι εκπρόσωποι του οποίου, διάσπαρτοι στο κομματικό σύστημα, μέχρι χθες εξεθείαζαν τον ηγέτη που πάει να εφαρμόσει στην Ουκρανία τη μέθοδο με την οποία ο Χίτλερ κατάπιε την Τσεχοσλοβακία.

ΝΑ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ

«Ωραία ατμόσφαιρα στη ΝΔ. Δικτατορία Μητσοτάκη, αυλής. Κόντυμα Δένδια. Μουρμούρα από Καραμανλικούς. Η Ντόρα με Κυριάκο για το μέλλον του υιού Κώστα. Ο Αδωνις “κομματικός” περιμένει ηγεσία ή διάσπαση. Είμαι έξω με κύρος και απήχηση. Η λύση με την υπογραφή μου». Το ύφος θυμίζει Αντώναρο, ίσως επειδή ο Γιώργος Κύρτσος προσαρμόζεται στον νέο ρόλο του και, όπως κάθε σοβαρός καλλιτέχνης, ξεκινά τη μαθητεία του μελετώντας και αντιγράφοντας τους μεγάλους.

Υποψιάζομαι, χωρίς να είμαι ειδικός, ότι το συγκεκριμένο δημοσίευμα του ευρωβουλευτή στο Twitter ίσως έχει κάποια αξία για την επιστήμη της Ψυχιατρικής, αλλά ο σκοπός για τον οποίο το επισημαίνω είναι άλλος. Αν και ασήμαντο αφ’ εαυτού, το επεισόδιο Κύρτσου είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να επανέλθει η λίστα στην εκλογή των ευρωβουλευτών. Ο Γ. Κύρτσος επαίρετο, μετά τη διαγραφή του, για τις 200.000 ψήφους με τις οποίες εξελέγη. Εξελέγη, ωστόσο, έβδομος στους οκτώ. Τον εξέλεξε η ευνοϊκή συγκυρία για το κόμμα του, μαζί με την αναγνωρισιμότητά του. Μόνη της η αναγνωριμότητά του δεν θα τον πήγαινε ούτε μέχρι την Ομόνοια. Στις Βρυξέλλες τον πήγε το κόμμα στο οποίο «ασφυκτιούσε». Δεν φέρνουν τις ψήφους οι «επώνυμοι». Τα αποτελέσματα του κυβερνητικού έργου θα τις φέρουν.

Ο Γ. Κύρτσος ως ευρωβουλευτής ήταν αστοχία υλικού, θα πείτε. Ο ποδοσφαιριστής, που δεν μπορεί να ανταποκριθεί πέραν των απολύτως στοιχειωδών, τι είναι; Ο ηθοποιός του ΣΥΡΙΖΑ; Και μένω εκεί. Ο σταυρός επιλογής εκ των πραγμάτων μειώνει την ποιότητα της αντιπροσώπευσης, από τη στιγμή που ο παρονομαστής αυξάνεται. Είναι κουτό να στέλνουμε στο Ευρωκοινοβούλιο αναγνωρίσιμους αστέρες, «επώνυμους» της πλάκας και τενεκέδες της πολιτικής στους οποίους παρέχεται μια αποστρατεία πολυτελείας. Είναι παράλογο και αντιπαραγωγικό να επιλέγονται υποψήφιοι με κριτήρια δημοτικότητας, σε μια εποχή που η Ευρώπη αντιλαμβάνεται ότι έχει να αντιμετωπίσει μια επικίνδυνη αναθεωρητική δύναμη, η οποία αντιγράφει ξεδιάντροπα τις μεθόδους του Χίτλερ και τα επιχειρήματα του Στάλιν. Αυτό ας είναι το μάθημα από το λάθος με τον Κύρτσο…

ΑΧ, ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ!

Με χρονική καθυστέρηση, λόγω ελλιπούς ενημέρωσης, για την οποία εγώ ευθύνομαι, εκφράζω την ικανοποίησή μου για τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία την περασμένη Παρασκευή πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τη ρωσική πρεσβεία στο Παλαιό Ψυχικό. Φαντάζομαι δεν θα δυσκολεύτηκαν να φθάσουν – οι μισοί τουλάχιστον εκεί γύρω μεγάλωσαν…