Μήπως ήσουν στα Μπολσόι, μπαλαρίνα από σόι;

Εξι μέρες αφότου ήχησαν οι σάλπιγγες του πολέμου στην Ουκρανία, ο «γίγας» που λέγεται «σώμα ελλήνων καλλιτεχνών» αφυπνίστηκε. Βλεφάρισε, κοίταξε αριστερά – δεξιά (ή μάλλον, μόνο αριστερά) και αφού έβγαλε ένα βαθύ χασμουρητό, εξοργίστηκε. Οχι με την εισβολή των Ρώσων, όχι με τους βομβαρδισμούς και τον αποκλεισμό αμάχων, όχι με τις απειλές του Πούτιν, όχι για τα παιδιά στα καταφύγια, όχι για τους πρόσφυγες. Εξοργίστηκε με τη Μενδώνη. Επειδή έδωσε εντολή «…να ανασταλεί οποιαδήποτε υλοποίηση, συνεργασία, προγραμματισμός ή συζήτηση εκδηλώσεων με ρωσικούς πολιτιστικούς οργανισμούς». Ετσι, ακυρώνεται η εκδήλωση του Gala Οπερας και η μετάδοση της παράστασης «Η Λίμνη των Κύκνων» των Μπολσόι.

Να ανοίξει λίγο ο φακός, να δούμε το γκρο πλαν; Αλλωστε το έργο είναι γνωστό και πολυπαιγμένο. Αποβραδίς, οι στρατευμένοι ή, απλώς, «πρόθυμοι» του Διαδικτύου οραματίζονταν τα σκοτάδια στα οποία θα μας έριχνε η απόφαση της υπουργού, το έρεβος που ακολουθεί κάθε «απαγόρευση της Τέχνης». Και ολοφύρονταν και έσκουζαν και έτρεμαν στην ιδέα πως, αν ο Πούτιν είχε κάνει την εισβολή λίγες μέρες νωρίτερα, θα είχαμε χάσει τις συναυλίες του Κουρεντζή και ζωή χωρίς αναμετάδοση των Μπολσόι είναι ζωή χαμένη. Και, κάπως έτσι, το «μη θέμα» έγινε θέμα. Από το οποίο «πιάστηκε» χθες στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας. Με navy blue μπλέιζερ με χρυσά κουμπιά (σόρι αλλά navy blue μπλέιζερ με χρυσά κουμπιά δεν φοράς στη Βουλή, εκτός κι αν είναι είσαι ο Λάμπρος Κωνσταντάρας ή ο Χρήστος Τσαγανέας σε ταινία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, άντε κι ο Ζάχος Χατζηφωτίου) άστραψε και βρόντηξε ότι πρέπει να σταματήσει το πΡογκρόμ (έτσι το είπε) εναντίον πολιτιστικών έργων και ούτε ο Μπετόβεν δεν είχε απαγορευθεί στην Κατοχή.

Πάλι αδιάβαστος αλλά ουδόλως φαίνεται να τον απασχολεί ούτε τον ίδιο ούτε τους δικούς του. Το ζητούμενο είναι να στηθεί το αφήγημα ακόμη και σε εντελώς λάθος βάση. Κανένα πογκρόμ (χωρίς ρο μετά το πι, εκ του ρωσικού ρήματος «γκρομίτ» που σημαίνει συντρίβω) εναντίον πολιτιστικών έργων. Απαγόρευση συνεργασιών με ρωσικούς κρατικούς καλλιτεχνικούς φορείς. Κανείς δεν θα τον εμποδίσει, να βάλει, τα Κούλουμα, Τσαϊκόφσκι με τσίτα τα ηχεία να αχολογήσει το Σούνιο. Επίσης ποιος ακριβώς να απαγορεύσει τον Μπετόβεν στην Κατοχή; Οι γερμανοί κατακτητές;

Ρωσικές σαλάτες

Εν τω μεταξύ, ρώσοι επικεφαλής μεγάλων καλλιτεχνικών οργανισμών παραιτούνται. Οι καλλιτέχνες που θα εκπροσωπούσαν τη χώρα στη φετινή Μπιενάλε παραιτούνται επίσης. Τις προγραμματισμένες, για το καλοκαίρι, παραστάσεις των Μπολσόι ακύρωσε και η Βασιλική Οπερα της Αγγλίας. Η Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης διέκοψε τη συνεργασία με καλλιτέχνες και φορείς που στηρίζονται οικονομικά από τον Πούτιν. Ενω ο ρώσος μαέστρος και δηλωμένος φίλος του ρώσου δικτάτορα Βαλέρι Γκεργκίεφ «δεν έχει δρόμο να διαβεί, σοκάκι να περάσει» σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Κυρώσεις λέγονται αυτά, σε μία χώρα που όταν ο υπουργός των Εξωτερικών της μιλάει (από βίντεο) στον ΟΗΕ αποχωρούν σύσσωμοι οι διπλωμάτες και τον αφήνουν να απευθύνεται στο κενό. Αλλο είναι το πογκρόμ καλλιτεχνικών έργων.

Οι δικοί μας καλλιτέχνες και καλλιτεχνίζοντες όμως είναι ανένδοτοι. Αυτοί είναι πιο ακτιβιστές από τον Σον Πεν που βρίσκεται στα σύνορα Ουκρανίας – Πολωνίας και γυρίζει ντοκιμαντέρ για τη ρωσική εισβολή, πιο υποψιασμένοι από τον Χαβιέρ Μπαρδέμ που δίνει το «παρών» στην πρώτη σειρά των διαδηλώσεων κατά του Πούτιν, πιο ευαίσθητοι από την Αντζελίνα Τζολί που ηγείται «για να διασφαλιστεί η προστασία των προσφύγων και των εκτοπισμένων στην περιοχή».

Οι δικοί μας είναι πιο της Αριστεράς και της προόδου, χωρίς νερό μπορούν, χωρίς Μπολσόι όχι, κάνουν αστεία περί απαγόρευσης της ρωσικής σαλάτας και νομίζουν ότι θα μπει νύχτα η Μενδώνη σπίτι τους, θα κάψει ό,τι βρει σε Τσέχοφ και θα σπάσει τυχόν υπάρχουσες μπάμπουσκες. Εντάξει, σύντροφοι. Περισώστε ένα CD του Ντίμα Μπιλάν στον γυλιό και βγείτε στο βουνό.