Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΣΕΝΑΤΗ ΤΕΧΝΗ

Του συνεργάτου μας σκηνοθέτου κ. Τ. ΜΟΥΖΕΝΙΔΗ

Δεν είναι η πρώτη φορά που η στήλη αυτή καταπιάνεται με την τηλεόραση και τα προβλήματά της. Δύο χρόνια πριν εκθέσαμε σε δύο μας σημειώματα τις προοπτικές της, προδικάζοντας τη σημερινή πανηγυρική της επιβολή. Λέγαμε τότε ότι η τηλεόρασις είνε καρπός γάμου του κινηματογράφου με το ραδιόφωνο, με γονιμοποιό στοιχείο, πατέρα σαν να πούμε, τον κινηματογράφο και μητέρα το ραδιόφωνο. Δεν πέρασε πολύς χρόνος και το παιδί έχει απαρνηθή τους γονείς του, προβάλλοντας τα δικά του δικαιώματα και παρουσιαζόμενο σαν επικίνδυνος συναγωνιστής. Κι αυτό μέσα σε λίγα σχετικώς χρόνια. Γιατί καίτοι η ιστορία της τηλεοράσεως ξεκινά από τις αρχές του Δεκάτου Ενάτου Αιώνος με την ανακάλυψη του σεληνίου από τον Σουηδό φαρμακοποιό Μπερζέλιους και λίγο αργότερα από τη συμπληρωματική εφεύρεση των φωτοηλεκτρικών ιδιοτήτων και την φωτοευπάθεια του σεληνίου, αποδίδεται στον Αγγλο ερευνητή Τζον Λότζι Μπάιρντ η πρώτη μεταβίβασις αληθινών εικόνων που έγινε στα 1926 παρουσία των μελών του Βασιλικού Ιδρύματος στο Λονδίνου. Ο Βλαντιμίρ Τβαρύκιν, της γενικής ραδιοφωνικής εταιρείας των Ηνωμένων Πολιτειών, παρουσίασε μετά επτά χρόνια το εικονοσκόπιό του. Και σήμερα σαρανταπέντε εκατομμύρια Αμερικανών μπορούν να απολαύσουν την ίδια στιγμή αναμεταδόσεις τηλεοράσεως από τους διαφόρους σταθμούς που λειτουργούν σ’ όλη τη χώρα. Ετσι, η Ενατη Τέχνη, ή «video» όπως τη λένε στον Νέο Κόσμο, γίνεται γοργά κτήμα του λαού. Γιατί εκτός από τα δημόσια κέντρα και ο κάθε ιδιώτης μπορεί να αποκτήσει τη συσκευή του. Με βεβαιότητα ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Επιτροπής των Ηνωμένων Πολιτειών προβλέπει την πολύ προσεχή επίλυση των τριών βασικών προβλημάτων της τηλεοράσεως, που είνε το τεχνικό, το πρόβλημα της αποστάσεως και το πρόβλημα του προγράμματος.

Κι’ ενώ ως χθες ακόμα η λήψις ήταν ατελής, σήμερα και ο ήχος είνε απηλλαγμένος από παράσιτα και η εικόνα καθαρή. Το πρόγραμμα δεν περιορίζεται πλέον στην αναμετάδοση πυγμαχικών συναντήσεων, αλλά περιλαμβάνει λίγα απ’ όλα. Δεν είναι μόνο θέαμα αλλά και μέσο μορφώσεως. Κατά τελευταία σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης των Ηνωμένων Πολιτειών 47% περίπου προτιμούν θεάματα σκηνικά, 22% αθλητικά, 17% δραματικά και 15% προτιμούν φιλμ. Η πρόοδος της τηλεοράσεως επέδρασε καταστρεπτικά στα κέντρα διασκεδάσεως της Νέας Υόρκης. Ο κόσμος δεν τρέχει πια στα καμπαρέ και στα καφενεία. Μαθαίνει ν’ αγαπάη το θέατρο και τον αθλητισμό.