Ενα ξεχωριστό Κύπελλο

Την Τρίτη το απόγευμα στην πρώτη προπόνηση του Ολυμπιακού μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου στο Ηράκλειο της Κρήτης, περίμενε τον Γιώργο Πρίντεζη μια τούρτα έκπληξη.

Καθώς είχε γενέθλια (έκλεινε τα 37) και αφού άκουσε το κλασικό τραγούδι happy birthday και έσβησε τα δύο – αριθμητικά – κεράκια, τον περίμενε το… φατούρο από τους συμπαίκτες του.

Δύο μέρες νωρίτερα είχε ζήσει μοναδικές στιγμές κατακτώντας το Κύπελλο και αυτό ήταν το πρώτο τρόπαιο της καριέρας του που σήκωσε ως αρχηγός από το 2001 που βρίσκεται στην ομάδα της καρδιάς του.

Μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο εμβληματικός αρχηγός μάς περιγράφει τα συναισθήματα, καθώς του ζητήσαμε να βάλει… λεζάντα στη φωτογραφία μετά την απονομή που κάθεται στο πάτωμα των αποδυτηρίων έχοντας το κύπελλο μπροστά του και το καμαρώνει σαν παιδί του.

«Ηταν μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή και δεν είχε να κάνει τόσο με το ότι ήταν το πρώτο μου Κύπελλο ως αρχηγός. Ημουν πολύ χαρούμενος γιατί ήταν ένα τρόπαιο που το ήθελε πολύ όλος ο σύλλογος. Ηταν μια στιγμή που το περίμενε όλος ο οργανισμός του Ολυμπιακού. Μάλιστα με την επιστροφή μας στη διεκδίκηση εγχώριων τίτλων ο πρώτος που διεκδικήσαμε τον κατακτήσαμε κιόλας και αυτό είναι από μόνο του ξεχωριστό. Σίγουρα είναι μια πολύ όμορφη και ξεχωριστή στιγμή για μένα και ένιωθα μεγάλη χαρά εκείνη την ώρα» μας λέει και πράγματι δεδομένου ότι μια φωτογραφία είναι 1.000 λέξεις η έκφρασή του τα λέει όλα.

Στο σερί
Κύπελλο με τον Ολυμπιακό είχε ξανακατακτήσει και μάλιστα σε εκείνο το τρομερό σερί των έξι συνεχόμενων τελικών Αιωνίων στο Ελληνικό (τέσσερα Κύπελλα είχε πάρει ο Παναθηναϊκός και δύο ο Ολυμπιακός) αλλά αυτό της Κυριακής ήταν ξεχωριστό και μας εξηγεί το γιατί.

«Κάθε τίτλος έχει τη δική του σημασία και την αίγλη. Ηταν ένας πολύ σημαντικός. Δεν θα πω ο πιο σημαντικός γιατί έχουμε να διεκδικήσουμε άλλους δύο ή μάλλον έναν και μια όσο το δυνατόν καλύτερη πορεία στην Ευρώπη. Ομως είναι ιδιαίτερα σημαντικός διότι δεν είχαμε τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε τα τελευταία χρόνια έναν τίτλο γιατί παίζαμε μόνο στην Ευρώπη και αυτό είναι πολύ δύσκολο» μας λέει ο Γιώργος Πρίντεζης που έχει ζήσει φάιναλ φορ Ευρωλίγκας, αλλά Κυπέλλου δεν είχε προλάβει καθώς στο τελευταίο του Ολυμπιακού στη Λαμία το 2004 αυτός έπαιζε δανεικός.

Βέβαια γνωρίζει και από τα ντέρμπι πρωταθλήματος την εικόνα του φανατισμού στα γήπεδα, για αυτό και από την Κρήτη (που όχι μόνο επανήλθαν τα φάιναλ φορ μετά από 18 χρόνια αλλά είχαμε μια γιορτή του μπάσκετ και σαφέστατα τον πιο ασφαλή τελικό Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού στην ιστορία) έφυγε με ένα διπλό χαμόγελο, για τον τίτλο της ομάδας του αλλά και για το μέλλον.

«Ναι, είναι αλήθεια. Επειδή έχει τύχει και έχω μιλήσει με κάποιους ανθρώπους βλέπω ότι έχουν όραμα, μεράκι και όρεξη για δουλειά και χρόνο με τον χρόνο  θέλουν και μπορούν να βάζουν ένα λιθαράκι. Του χρόνου είναι στα σχέδια φάιναλ-8 και είμαι αισιόδοξος ότι θα τα καταφέρουν και φυσικά αυτό θα είναι ιδανικό και για το μπάσκετ που το αγαπάνε όλοι».

Και πράγματι αυτή ήταν μια ευχάριστη είδηση καθώς τον τελευταίο καιρό όλοι γίναμε μάρτυρες ενός θλιβερού περιστατικού, τη δολοφονία του Αλκη Καμπανού στη Θεσσαλονίκη.

Η συγκίνηση για τον Αλκη
Μάλιστα ο Γιώργος Πρίντεζης δεν είχε κρύψει τη συγκίνησή του στη μικρή και σεμνή τελετή που έγινε στη μνήμη του παιδιού στον αγώνα πρωταθλήματος Αρη – Ολυμπιακού όταν αυτός διακόπηκε συμβολικά για λίγο στο 19ο λεπτό (καθώς ο άτυχος νέος ήταν 19 ετών) και οι παίκτες και των δύο ομάδων εναπόθεσαν λουλούδια σε μια φανέλα με το όνομα και τη φωτογραφία του Αλκη.

Εκεί ο αρχηγός του Ολυμπιακού δεν λειτούργησε μόνο ως παίκτης, αλλά πλέον και ως πατέρας όπως μας εξομολογείται: «Πάντα όταν κάνεις παιδιά ενεργοποιείται πολύ πιο έντονα ένα ένστικτο που σε αγγίζει ιδιαίτερα όταν χάνει ένας γονιός το παιδί του. Μια πάρα πολύ άσχημη στιγμή που όχι απλά μας στενοχώρησε όταν έγινε αλλά είμαστε ακόμα πολύ πληγωμένοι και στενοχωρημένοι όλοι. Είναι από τις στιγμές που ο καθένας τις έχει στο μυαλό του στην καθημερινότητά του. Που τρως φλασιές κάθε μέρα και λες τι άδικο και τι σκληρό είναι αυτό που έχει γίνει».