«Ισως να έχουμε υπερεκτιμήσει τον Πούτιν»

Ισως να έχουμε υπερεκτιμήσει τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Αυτή τουλάχιστον την άποψη κατέθεσαν στη στήλη Nightly του Politico δύο πρώην πρεσβευτές των ΗΠΑ στην Ουκρανία, ενώ ο κόσμος περιμένει να μάθει αν ο ρώσος πρόεδρος θα ξεκινήσει τον μεγαλύτερο πόλεμο στην Ευρώπη μετά το 1945. Παρά την ευρέως διαδεδομένη αίσθηση ότι ο Πούτιν έχει αναγκάσει τη Δύση να παίζει με τους κανόνες του, ο ρώσος πρόεδρος δεν φαίνεται να καταλαβαίνει και πολύ την Ουκρανία, σχολίασε ο Ουίλιαμ Τέιλορ, πρώην πρεσβευτής στην Ουκρανία τις περιόδους 2006-2009 και 2019-2020 και αντιπρόεδρος, σήμερα, Ρωσίας και Ευρώπης στο αμερικανικό Institute of Peace. «Θεωρεί πως όποιος μιλάει ρωσικά, υποστηρίζει τον ίδιο και τη Ρωσία», δήλωσε. «Ομως ιδιαίτερα από τότε που οι Ρώσοι εισέβαλαν στην Ουκρανία, το 2014, ο ουκρανικός λαός, ανεξάρτητα αν μιλούν ρωσικά, ουκρανικά, ουγγρικά ή γερμανικά, απεχθάνεται τον πρόεδρο Πούτιν».

Τα συναισθήματα των Ουκρανών, βέβαια, δύσκολα μπορούν να εμποδίσουν μία πιθανή εισβολή, που απειλεί σύμφωνα με τις αμερικανικές εκτιμήσεις να αφήσει έως και 50.000 αμάχους νεκρούς ή τραυματίες, να οδηγήσει εντός ημερών στην κατάρρευση του Κιέβου και να πυροδοτήσει μία ανθρωπιστική κρίση με έως και πέντε εκατομμύρια πρόσφυγες. Αν όμως ο Πούτιν θεωρεί πως μία καταστροφή τέτοιας κλίμακας θα αλλάξει την εικόνα που έχει για τη Ρωσία η Ουκρανία, ή θα του επιτρέψει να ασκήσει σύντομα την επιρροή που επιθυμεί στο Κίεβο, «είναι ένα τεράστιο λάθος», σημείωσε ο Στίβεν Πάιφερ, πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ουκρανία την περίοδο 1998-2000 και ερευνητής σήμερα στο Ιδρυμα Brookings.

Οι σχεδόν 200.000 στρατιώτες που έχει αναπτύξει στα σύνορα, επεσήμανε ο Πάιφερ, έχουν κινητοποιήσει το ΝΑΤΟ και έχουν ενισχύσει τη στήριξη της Δύσης προς το Κίεβο. NATO και Ευρώπη εμφανίζονται απόλυτα ενωμένοι, ενώ ο ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν έχει υποχωρήσει ούτε εκατοστό – εκπλήσσοντας, πιθανότατα, τον Πούτιν. O ρώσος πρόεδρος, δήλωσε ο Στίβεν Πάιφερ, υπερεκτιμά την ικανότητα του στρατού του να εισβάλλει με σχετικά χαμηλό κόστος και υποτιμά πιθανότατα τον βαθμό της αντίστασης που θα αντιμετωπίσει από τους Ουκρανούς. Το δίλημμα που αντιμετωπίζει πλέον έχει ως εξής: είτε θα υποχωρήσει, θα συμφωνήσει στις προτάσεις που υπάρχουν πάνω στο τραπέζι και θα δείξει αδύναμος, είτε θα εισβάλει και θα αποδεχθεί έναν πόλεμο που θα του στοιχίσει ακριβά.