Σε δρόμο διπλής κατεύθυνσης

Το Κίνημα Αλλαγής είναι κόμμα της αντιπολίτευσης – και από ένα κόμμα της αντιπολίτευσης, περιμένει κανείς μια συγκεκριμένη συμπεριφορά εντός της Ολομέλειας. Πράγματι, όταν το ΚΙΝΑΛ κλήθηκε να πάρει θέση σε βασικές κυβερνητικές επιλογές τις καταψήφισε. Τόσο στον προϋπολογισμό όσο και στην πρόταση δυσπιστίας, η Χαριλάου Τρικούπη έδρασε αναμενόμενα, καθώς οποιαδήποτε διαφορετική κίνηση επί της ουσίας θα ήταν ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Από την έναρξη της θητείας του Νίκου Ανδρουλάκη, παρά την απουσία του ίδιου από τις ψηφοφορίες, επιχειρείται η στάση που τηρεί το κόμμα στο Κοινοβούλιο να μη στερείται λόγω της απουσίας του προέδρου.

Οι μέχρι τώρα κοινοβουλευτικές επιλογές του ΚΙΝΑΛ είναι ενδεικτικές  και της κριτικής που κάνει. Η σκληρή στάση του Ανδρουλάκη στα εθνικά θέματα και σε ζητήματα ασφάλειας, όπως φάνηκε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με το αίτημά του για εμπάργκο όπλων της ΕΕ στην Τουρκία μπροστά στον Πέδρο Σάντσεθ, αποτυπώνεται και στην απόφαση υπερψήφισης της σύμβασης για τις φρεγάτες. Η υπερψήφιση λιγότερο κεντρικών επιλογών, όπως ο εκσυγχρονισμός του δικαίου ανταγωνισμού, θέματα που αφορούν την πολιτική προστασία και την κλιματική κρίση ή ακόμα και την τροπολογία για μοριοδότηση του νοσηλευτικού προσωπικού δείχνουν μια διάθεση το ΚΙΝΑΛ να μείνει πιστό στη σοσιαλδημοκρατική ατζέντα του -δεν θέλουν να αφήνουν ζητήματα που αφορούν το ΕΣΥ, το περιβάλλον και τις μεταρρυθμίσεις άκριτα στην κυβερνητική πλευρά, καθώς θεωρούν πως είναι δικό τους προνομιακό πεδίο. Σ’ αυτό το πλαίσιο καταθέτουν και δικές τους προτάσεις, ώστε να μπορούν να ασκούν και την αντίστοιχη κριτική στην κυβέρνηση όταν δεν τις υιοθετεί.

Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ. Η βασική κριτική αυτή τη στιγμή γίνεται περισσότερο στα πεδία που αφορούν την οικονομία και την ενέργεια, τα οποία λόγω της ακρίβειας και της ενεργειακής κρίσης απασχολούν το κομμάτι της κοινωνίας που η Χαριλάου Τρικούπη φιλοδοξεί να απευθυνθεί.

Με μια σειρά συναντήσεων, ο Νίκος Ανδρουλάκης θέλησε να συζητήσει θέματα που αφορούν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους καταναλωτές, προκρίνοντας την αύξηση των ανισοτήτων που φέρνει η ακρίβεια.  Αυτό αντικατοπτρίζεται και στις κεντρικές κοινοβουλευτικές επιλογές, αλλά και στην αύξηση της έντασης ανάμεσα στην κυβέρνηση και στο Κίνημα Αλλαγής.

Η επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου να πετάξει το γάντι μετά την πρόταση μομφής, βάζοντας στο πεδίο κριτικής και το ΚΙΝΑΛ πέραν του ΣΥΡΙΖΑ, προαναγγέλλει και πιο έντονες κόντρες εντός Κοινοβουλίου πάνω σε αυτούς ακριβώς τους τομείς που η Χαριλάου Τρικούπη έχει επιλέξει να επικεντρωθεί – η καταψήφιση του voucher που προέκρινε το υπουργείο Παιδείας για τους εκπαιδευτικούς, για παράδειγμα, έγινε σύμφωνα με κεντροαριστερά στελέχη περισσότερο για τον τρόπο που νομοθετεί η κυβέρνηση, παρά για την ουσία του.

Πράγμα που σημαίνει πως και στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες από εδώ και πέρα ο τρίτος παίκτης δεν θα μένει αμέτοχος στις μάχες.