Στην εκκίνηση και για μάχη θέσεων

Η μάχη της πλατφόρμας στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία καλά κρατεί και απλώς αλλάζει μορφές, (κείμενα, συσκέψεις, παρεμβάσεις). Για παράδειγμα, οι παρεμβάσεις του Νίκου Φίλη έχουν τα χαρακτηριστικά υπενθύμισης των διακριτών εσωτερικών γραμμών. Ο πρώην υπουργός φύλαγε δε και μια απάντηση στον Αλέξη Τσίπρα για τρία σημεία: τον όρο «κόμμα εν κινήσει», που ο τέως πρωθυπουργός χρησιμοποιεί κατά κόρον αλλά ο Φίλης αντικρούει ως «ωραία διατύπωση» πίσω από την οποία «ευνοείται η επιλογή της κεντρώας μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ με έπαθλο την κατάκτηση του λεγόμενου πολιτικού Κέντρου και των μεσαίων στρωμάτων».

Ο Φίλης επανέλαβε («Εποχή) όλη την πλατφόρμα της Ομπρέλας και για την εκλογή αρχηγού και νέας ΚΕ από τα μέλη – ως γνωστόν υπάρχει ηχηρή διαφωνία από το διατασικό προαναφερόμενο ρεύμα. Ο ίδιος θέτει και ζητήματα ύφους της αντιπολίτευσης. Δεν θεωρεί ελκυστική μια ρητορική που στο κέντρο της έχει τον Φουρθιώτη ή τα σκάνδαλα, αλλά έναν αριστερό προγραμματικό λόγο. Και σε μία εβδομάδα, που όπως όλα δείχνουν θα έχουμε και νέα κείμενα για το συνέδριο, όπως από το ρεύμα της ΡΕΝΕ, η όλη αντιπαράθεση αποκτά νέο ενδιαφέρον.

ΝΗΝΕΜΙΑ. Στη θάλασσα της Κουμουνδούρου επικρατεί νηνεμία. Χθες στην πολιτική κηδεία του ιστορικού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ και της ανανεωτικής Αριστεράς, Μίμη Δαρειώτη, υπήρξε ενωτικό κλίμα. Κάτω απ’ τις γραμμές όμως διαρκούν οι υπαρκτές διαφορές και βέβαια πάνω «στα επίδικα του συνεδρίου αλλά και του κόμματος εν συνόλω», όπως λέει πρώην υπουργός. Μια πρώτη, για παράδειγμα, προσέγγιση θα έβλεπε τις διαφωνίες που υπήρξαν και έχουν καταγραφεί για τις αλλαγές που έφερε ο Αλέξης Τσίπρας και ψήφισε το Πολιτικό Συμβούλιο για να πάνε για το 3ο Συνέδριο. Αυτές αφορούν την εκλογή αρχηγού και ΚΕ από την κομματική βάση και διάφορα ακόμη. Κι όμως σε αυτή τη φάση, μια σειρά παλιών στελεχών θεωρούν πως οι διαφωνίες για τα οργανωτικά είναι μια παγίδα για τον ΣΥΡΙΖΑ για να μη βαθύνει τη συζήτηση στο πολιτικό.

Η Ομπρέλα και μια σειρά συμμάχων της μπορεί να αντιτάσσονται με τις αλλαγές, αλλά επίσης θεωρούν πως μια κουβέντα για παράδειγμα για τον East Μed, τα ελληνοτουρκικά, τις θέσεις του κόμματος για τη Fraport είναι σημαντικότερη για τα νέα χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και μια σειρά στελεχών του προοδευτικού μεταρρυθμισμού όπως ο Νίκος Μπίστης ή ο Αντώνης Λιάκος και άλλοι της Πρωτοβουλίας Γέφυρα που επίσης με το κείμενό τους έχουν θίξει πιο βαθιά πολιτικά θέματα – όπως η κατευναστική τους προσέγγιση για τις σχέσεις της χώρας μας με την Τουρκία ή μια άλλη πιο ήπια ανάγνωση που κάνουν για τη σύγκλιση του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΙΝΑΛ. Και οι της Γέφυρας τάσσονται με τις αλλαγές του Τσίπρα, αλλά αντιτάσσονται σε θέματα ύφους και άγριας ρητορικής.

Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ. Οι δυνάμεις της πλειοψηφίας πάλι (Κίνηση Μελών, μέρος της Προοδευτικής Συμμαχίας κ.λπ.) θέλουν τις αλλαγές αλλά επίσης πολεμούν όπως λένε «τις λογικές του 3%» ή των «πορτιέρηδων της διεύρυνσης του κόμματος». Οι της ΡΕΝΕ (Κοτσακάς, Σκορίνης, Ρήγας κ.λπ.) ανήκουν στην πλειοψηφία, αλλά θέτουν επίσης ένα νέο μοντέλο για το κόμμα, μακριά από τη λογική Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού και πιο κοντά στα επίδικα της εποχής (νέο πρεκαριάτο κ.λπ.).