Η Δέλτα είναι πολύ… σκληρή για να μηδενιστεί

Η Ομικρον (1 και 2) έχει αποδειχτεί πως είναι το πλέον μεταδοτικό στέλεχος, με τις αρχικές εκτιμήσεις να υπονοούν ότι θα αφάνιζε στο πέρασμά της κάθε άλλη εκδοχή του SARS-CoV-2. Παρ’ όλα αυτά, στην πράξη, αποδεικνύεται πως η Δέλτα είναι πολύ… σκληρή για να μηδενιστεί.

«Είναι αρκετά μεταδοτική και η Δέλτα και συνεπώς δεν είναι εύκολο να τη διώξεις» εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Πνευμονολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας Νίκος Τζανάκης. Εστιάζοντας, δε, στην κρίσιμη πληθυσμιακή ομάδα των ανεμβολίαστων 60+, που ισοδυναμεί με βραδυφλεγή βόμβα για το ΕΣΥ, διευκρινίζει πως η κυκλοφορία του στελέχους από την Ινδία – παρότι σε χαμηλά επίπεδα – συνεχίζει να ευθύνεται για νοσηλείες και θανάτους. Είναι ενδεικτικό πως από το σύνολο του δειγματοληπτικού ελέγχου, στο πλαίσιο της γονιδιωματικής επιτήρησης του ιού SARS-CoV-2, τις τελευταίες δύο εβδομάδες του Ιανουαρίου, προκύπτει πως το 45,83% των κρουσμάτων στην Κρήτη οφείλονταν στη Δέλτα. Το αντίστοιχο ποσοστό για το Βόρειο Αιγαίο άγγιζε το 16,67%, στο Νότιο Αιγαίο το 16,13% και στη Στερεά Ελλάδα το 12,5%. «Μεταφράζοντας» τα δεδομένα (και συνυπολογίζοντας τις όποιες αδυναμίες, καθώς πρόκειται για δειγματοληπτικό έλεγχο που καθρεφτίζει ετεροχρονισμένα την επιδημιολογική κατάσταση), ο καθηγητής εξηγεί πως ακόμη και εάν η Δέλτα αναλογεί συνολικά στο 10% των κρουσμάτων πανελλαδικά, αυτό μεταφράζεται σε 2.000 νέες λοιμώξεις ημερησίως «που δίνουν νοσηρότητα και θνησιμότητα». Ο ίδιος εντούτοις διευκρινίζει πως οι ανεμβολίαστοι πολίτες – με έμφαση στους πλέον ευάλωτους – δεν είναι προστατευμένοι ούτε από Ομικρον, επισημαίνοντας πως σε καμία περίπτωση δεν είναι ήπια για τον συγκεκριμένο πληθυσμό.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ. Αντίστοιχα, η καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Βάνα Παπαευαγγέλου προειδοποίησε εχθές, κατά την τακτική ενημέρωση, πως η Ομικρον δεν είναι απλό κρυολόγημα και ότι η προηγούμενη νόσηση από κορωνοϊό δεν προστατεύει.

Υπό το πρίσμα αυτό ο Νίκος Τζανάκης εστιάζει σε εκείνες τις γεωγραφικές περιοχές όπου η εμβολιαστική κάλυψη παραμένει προβληματική στις μεγαλύτερες ηλικίες, χαρτογραφώντας τις πιο επικίνδυνες εστίες. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για «τη Βόρεια Ελλάδα, με εξαίρεση την Ηπειρο, περιοχές της Στερεάς Ελλάδας με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ευρυτανία αλλά και τη Θεσσαλία». Σε κάθε περίπτωση, ο καθηγητής επιμένει πως το ζητούμενο είναι «να….ξεπλυθεί η Δέλτα από τα νοσοκομεία και να σβήσει η κυκλοφορία της, διαφορετικά, εάν επιμείνει, θα πρόκειται για μια άσχημη εξέλιξη». Και ανοίγοντας παράθυρο στο άμεσο μέλλον εκτιμά πως «η Ομικρον πρόσφερε φυσική προστασία, έστω για μερικούς μήνες, από τη βαριά νόσο. Ετσι, με την πάροδο του χρόνου και συγκεκριμένα από τα μέσα προς τα τέλη της άνοιξης, θα μπορούμε να μιλάμε για μία υπό όρους κανονικότητα, με προφυλάξεις. Και όλα αυτά υπό την αίρεση να μην μας προβληματίσει ο ιός με κάτι εντελώς αναπάντεχο».