Ενας πολεμιστής στην Eθνική

Ο Γκουστάβο Πογέτ είναι πλέον προ των πυλών της εθνικής ομάδας (υπογράφει σήμερα το συμβόλαιό του) για την οποία άλλωστε ήρθε όπως αποκάλυψε αποκλειστικά στα «ΝΕΑ» αργά το βράδυ της Τρίτης με το που έφτασε στη χώρα μας.

Στην ΕΠΟ ελπίζουν να δώσει στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα ένα μαχητικό πνεύμα και ένα πείσμα που έλειψε με τον προκάτοχό του τον Τζον Φαν’τ Σιπ, με αποτέλεσμα η Εθνική να μην μπορέσει να νικήσει τρεις φορές το Κόσοβο!

Η καταγωγή του από μια χώρα (Ουρουγουάη) που λατρεύει το ποδόσφαιρο με πάθος τον κάνει αρκετά κατάλληλο με το καλησπέρα και μάλιστα και ο ίδιος κατά τη θητεία του για επτά μόλις μήνες στην ΑΕΚ, στο πρώτο του πέρασμα από την Ελλάδα δεν είχε κρύψει ότι νιώθει σαν στο σπίτι του.

Οι λόγοι ήταν ξεκάθαροι: «Ο τρόπος που ζούμε στην Ουρουγουάη το ποδόσφαιρο το ζω και εδώ στην Ελλάδα, ακόμα και ο κόσμος το πώς ζει μια νίκη ή μια ήττα τόσο έντονα, μου θυμίζει πολύ την πατρίδα μου όπου θέλεις δεν θέλεις φανατιζόμαστε» είπε πει πρόσφατα σε μια συνέντευξή του στη Nova όπου παράλληλα είχε χαρακτηρίσει ένα ενδιαφέρον πρότζεκτ την Εθνική χωρίς να έχει τότε πρόταση.

Πρόκειται για έναν προπονητή που τόσο ως παίκτης όσο και ως τεχνικός πέρασε ένα μεγάλο μέρος της καριέρας του (18 χρόνια στο σύνολο) στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου αποκτώντας τρομερή εμπειρία, ενώ παράλληλα είχε και παραστάσεις από την Ισπανία και τη Γαλλία.

Εχει την ικανότητα να κερδίζει τους παίκτες και να τους κάνει να παίζουν για αυτόν με το… μαχαίρι στα δόντια σαν Ουρουγουανοί δηλαδή!

Δεν περιμένει

Είναι αρκετά παρεμβατικός την ώρα του αγώνα και επιχειρεί να παίξει όλα τα χαρτιά που έχει στα χέρια του για να μη χάσει η ομάδα του. Παράλληλα – από τις ομολογίες των παικτών της Ενωσης τουλάχιστον στο διάστημα που συνεργάστηκαν – είναι δίκαιος με τους παίκτες και αυτό ιδιαίτερα στην Εθνική που θα φτιάχνει ο ίδιος τη σύνθεση των παικτών με βάση τις κλήσεις που θα κάνει επιλέγοντας τους κορυφαίους θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον η συνύπαρξη μαζί τους. Στην ΑΕΚ πρόλαβε να πάρει ένα Κύπελλο το 2016, ενώ θα διεκδικούσε ένα ακόμα εάν δεν έφευγε παραμονές του ημιτελικού με τον Ατρόμητο την επόμενη χρονιά. Δεν είναι λίγοι αυτοί στην ομάδα τότε, που ισχυρίζονται ότι από τον Πογέτ μπήκαν οι βάσεις και η φιλοσοφία που οδήγησε ενάμιση χρόνο αργότερα την ΑΕΚ στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ουσιαστικά από την εποχή Πογέτ άρχισε να της περνάει μια νοοτροπία νικητή και είναι χαρακτηριστικό ότι εκτός από το Κύπελλο κόντρα στον Ολυμπιακό, τότε είχε «σπάσει» το αήττητο των Ερυθρολεύκων στο πρωτάθλημα (στο οποίο η ομάδα του Πειραιά είχε κάνει περίπατο) νικώντας με 1-0 αλλά με το ίδιο σκορ νίκησε με την ΑΕΚ τόσο τον ΠΑΟΚ όσο και τον Παναθηναϊκό.

Η ΕΠΟ με την επιλογή Πογέτ κάνει στροφή 180 μοιρών σε σχέση με το ποδόσφαιρο που περιμένει να δει στην Εθνική μας σε σχέση με τον προκάτοχό του τον Ολλανδό. Περιμένει όμως παράλληλα ο ουρουγουανός τεχνικός να επαναφέρει στην ελληνική ομάδα και πάλι τη σκληράδα και τη μαχητικότητά της, που είχε παλαιότερα και δεν άφηνε εύκολα τα παιχνίδια να τελειώσουν.

Συνταγή Ρεχάγκελ

Η φιλοσοφία του, το να βάλει η ομάδα του ένα γκολ και να το κρατήσει πάση θυσία ακόμα και αν δεν σκοράρει δεύτερο θυμίζει τη συνταγή του Οτο Ρεχάγκελ που είχε κάνει την εθνική μας ομάδα μια από τις δυσκολοκατάβλητες στην Ευρώπη και πολύ δύσκολα δεχόταν γκολ, ενώ όταν σκόραρε πρώτη, σε μεγάλο βαθμό «κλείδωνε» τη νίκη.

Είναι αλήθεια ότι σε κάποιες ομάδες στο εξωτερικό όπως στη Γαλλία, του είχε κοστίσει ο εκρηκτικός χαρακτήρας του ακόμα και για να χάσει μια δουλειά, όμως στην Εθνική και με δεδομένο ότι δεν θα έχει την καθημερινή φθορά είναι ο ιδανικός για να αποκτήσει και πάλι η ομάδα την απαιτούμενη πειθαρχία εντός και εκτός γηπέδου αλλά και να βγάλει τον χαρακτήρα που την έχει καθιερώσει τα προηγούμενα χρόνια.

Δεν ξέρουμε αν θα καταφέρει ο Γκουστάβο Πογέτ να κάνει την εθνική μας ομάδα Ουρουγουάη, όμως το βασικό είναι να της ξαναδώσει το μαχητικό της πνεύμα και τη σκληράδα που μας έχει λείψει.

Μας ταιριάζει, και με βάση τους παίκτες που έχουμε, το πιο δυναμικό και ίσως σκληροτράχηλο στυλ που μπορεί να υπηρετήσει ο νέος τεχνικός στον δρόμο προς την επιστροφή στα τελικά μεγάλων διοργανώσεων.