H νέα γενιά στον πυρήνα {LF}του σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από τις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για την «καταπληκτική ποιότητα ζωής στη χώρα». Αλήθεια, μπορεί να το πει αυτό σε έναν νέο άνθρωπο που βλέπει τη χώρα μας πρωταθλήτρια στην ανεργία των νέων, που δουλεύει με πενιχρό μισθό, που το κόστος διαβίωσής του, συνεχώς, αυξάνεται και αναγκάζεται να μένει στο παιδικό του δωμάτιο μέχρι τα τριάντα; Δεν είμαστε μάρτυρες απλά της «επιτελικής ανικανότητας» αλλά, κυρίαρχα, των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης Μητσοτάκη στη διαχείριση της πανδημίας και της ακρίβειας, των «εξυπηρετήσεων» σε επιχειρηματίες και δημοσιογράφους της trash TV, της καταστρατήγησης της δημοκρατίας. Σε αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να υπάρξει άλλη διέξοδος πέρα από την πολιτική αλλαγή και μια νέα αριστερή προοδευτική διακυβέρνηση. Η αγανάκτηση των πολιτών είναι, πλέον, εμφανής, χρειάζεται όμως να μετουσιωθεί σε μια νέα πολιτική πρόταση.
Το επικείμενο 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μπορεί να δώσει μια νέα ώθηση στην προσπάθεια αυτή και να σηματοδοτήσει την πολιτική και οργανωτική υπέρβαση για το κόμμα μας. Ενα συνέδριο εφ’ όλης της ύλης, που θα επισφραγίσει την πορεία διεύρυνσης και μαζικοποίησης των προηγούμενων ετών, θα ορίσει τις βασικές προτεραιότητες της δεύτερης κυβέρνησης της Αριστεράς, αλλά και τη στρατηγική για να επιτευχθεί αυτή. Ιδιαίτερη έμφαση χρειάζεται να δοθεί σε τρία σημεία.
Στην εκπόνηση ενός ολιστικού σχεδίου για τη νέα γενιά που θα καταπιάνεται με κάθε πτυχή της καθημερινότητάς της. Ενα σχέδιο που θα θέτει επί τάπητος την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων, της φυγής τους στο εξωτερικό, το σύγχρονο στεγαστικό πρόβλημα που είναι κυρίαρχο, όχι μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα. Στη συζήτηση για τα ζητήματα της εργασίας. Με την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 800 ευρώ ως απόλυτη δέσμευση, την επαναθεμελίωση των εργασιακών δικαιωμάτων στον αντίποδα του νομοσχεδίου Χατζηδάκη και, τέλος, στην ανάγκη για συγκρότηση σχεδίου συμμαχιών στην κοινωνία, που δεν θα περιορίζεται μόνο σε μια άθροιση δυνάμεων αλλά θα χτίζεται μέσα από την κοινή δράση σε όλους τους μαζικούς κοινωνικούς χώρους. Αλλωστε, μπορεί η κυβερνητική αλλαγή να είναι αναγκαία σήμερα, όμως από μόνη της δεν αρκεί, αν δεν δώσουμε, για παράδειγμα, τη μάχη απέναντι στον σεξισμό και τις έμφυλες διακρίσεις παντού, αν δεν παλέψουμε για χώρους πρασίνου στις γειτονιές, αν δεν διεκδικήσουμε ένα αναβαθμισμένο σχολείο και πανεπιστήμιο.
Για να δώσουμε αυτές τις μάχες με επιτυχία, κρίσιμη είναι η οικοδόμηση ενός σύγχρονου μαζικού συμμετοχικού και δημοκρατικού κόμματος της Αριστεράς. Στο πλαίσιο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία η συζήτηση για το νέο καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η ενσωμάτωση καινοτόμων προτάσεων με στόχο την καλύτερη λειτουργία, την αμεσότερη συμμετοχή των μελών, την ισότιμη συμμετοχή των δύο φύλων κ.ά. Αναμφίβολα, η πρόταση για την εκλογή του προέδρου και της Κεντρικής Επιτροπής από τη βάση ανοίγει μια σημαντική συζήτηση η οποία πρέπει να προχωρήσει σε βάθος για να καταλήξει στο βέλτιστο αποτέλεσμα. Διότι αφενός είναι σημαντική η αμεσότερη συμμετοχή των μελών στην εκλογή των οργάνων, αφετέρου χρειάζεται να διασφαλιστεί ότι δεν θα προκύψουν νέες παθογένειες και δυσλειτουργίες την επόμενη μέρα.
Το επόμενο διάστημα υπάρχει ο χώρος και ο χρόνος για έναν γόνιμο διάλογο. Οι διαφορετικές απόψεις και οπτικές αποτελούν πλούτο, ενώ οι αναγκαίες συγκλίσεις είναι πάντα ζητούμενο. Το κρίσιμο στοιχείο, ωστόσο, είναι να αγκαλιάσουν την προσπάθεια αυτή όλοι οι αριστεροί και προοδευτικοί πολίτες, οι νέοι και οι νέες, να πυκνώσουν τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και να συνδιαμορφώσουν το πολιτικό σχέδιο της επόμενης μέρας. Ενα σχέδιο που οφείλει να δώσει ξανά ελπίδα και προοπτική.
Ο Κωνσταντίνος Βλαχάκης είναι Γραμματέας ΚΣ Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ













