Λέξεις που κάνουν τζιζ

Εχει πολύ ενδιαφέρον η χθεσινή ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ μετά την εκπαραθύρωση από την κυβέρνηση του Σπήλιου Λιβανού. Η αξιωματική αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι η έξοδος Λιβανού «δεν μπορεί να κρύψει την ακραία ψηφοθηρία της ΝΔ σε βάρος πολιτών με αφορμή φυσικές καταστροφές».

Είναι εντυπωσιακό αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε ανακοίνωση που δεν περιλαμβάνει τις λέξεις «Δούκας», «Καραμανλής», «Ηλεία». Ο ένας λόγος είναι διότι η πολιτική κριτική του εστιάζεται στον Μητσοτάκη και μόνο στον Μητσοτάκη. Αλλά υπάρχει και δεύτερος λόγος που η αναφορά στον Κώστα Καραμανλή και στον νεοκαραμανλισμό κάνει τζιζ.

Η κυβερνητική θητεία του Τσίπρα έχει πατήσει στον νεοκαραμανλισμό και στο κρατικιστικό του παράδειγμα. Το κλείσιμο του ματιού στους μηχανισμούς του συμβολίστηκε με τον Προκόπη Παυλόπουλο στην προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά και από άλλα πρόσωπα και περιστατικά. Από την είσοδο στην κυβέρνηση του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου για να ελεγχθούν οι αρμοί της δικαιοσύνης. Από τη συνύπαρξη με τον Πάνο Καμμένο, εκπρόσωπο της εθνοπατριωτικής πτέρυγας της μεγάλης παράταξης του κρατισμού. Από την Κατερίνα Παπακώστα. Από το τμήμα εκείνο της ακροδεξιάς παραδημοσιογραφίας που ασκεί την αντιπολίτευση του Τσίπρα…

Ο νεοκαραμανλισμός υπήρξε, και σε ένα βαθμό παραμένει ο τροφοδότης λογαριασμός του πολιτικού μοντέλου που υπηρετεί ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.