Το τεστ κοπώσεως {LF}του ΣΥΡΙΖΑ

Πάντα ο πολιτικός χρόνος μετά από μια πρόταση δυσπιστίας μετράει αλλιώς και μεταβάλει και τα πολιτικά γεγονότα. Για τον ΣΥΡΙΖΑ αναζητείται τούτες τις ημέρες το νέο σημείο αντιπαράθεσης και δομικής πια ρητορικής απέναντι στην κυβέρνηση αφού πάντα η καταψήφιση της δυσπιστίας κορυφώνει μα και εξαντλεί ορισμένα εκ των όπλων της αξιωματικής αντιπολίτευσης – το δε κορυφαίο κοινοβουλευτικό. Το είδαμε την εβδομάδα που πέρασε, θα το δούμε και αυτή που έρχεται. Ο Αλέξης Τσίπρας αναζητά τα πεδία νέας αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση. Και αυτά δεν είναι άλλα από την ακρίβεια, την πανδημία, τη διαχειριστική επάρκεια, το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και τη διαπάλη για τη δοσολογία του, την ασφάλεια της χώρας.

Ακόμη και οι εξαγγελίες για μείωση του ΕΝΦΙΑ από τον Πρωθυπουργό αντικρούστηκαν ως έωλες ή χωρίς ουσία αν και μετρήθηκαν και διαβάστηκαν ως εξαγγελίες που «πυκνώνουν τον εκλογικό και πολιτικό χρόνο». Στο ιδιότυπο τεστ κοπώσεως του Αλέξη Τσίπρα του επόμενου διαστήματος, οι σφυγμοί θα ανεβαίνουν σε ορισμένα σημεία του δρόμου. Aς δούμε μερικά: το ένα και βασικό είναι το πώς θα εξελιχθεί η εσωτερική συζήτηση για το συνέδριο και τις αλλαγές στο κόμμα τώρα που η κορυφαία διαδικασία μετατέθηκε κι άλλο – 14 έως 17 Απριλίου. Μέχρι τις 14 Μάρτη θα μπορούν να εγγράφονται νέα μέλη που θα έχουν και δικαίωμα στην εκλογή αρχηγού και ΚΕ. Ενας ακόμη φόβος είναι η μη συμμετοχή ή περαιτέρω μαζικοποίηση. Κι ένας ακόμη εφιάλτης είναι μήπως η παράταση αυτή συνοδευθεί από μια αργόσυρτη διάρκεια εσωτερικής δίνης.

Η καλή και η κακή ανάγνωση

Η αισιόδοξη ανάγνωση είναι πως ενόψει συνεδρίου αυτό είναι λογικό. Η κακή ανάγνωση είναι πως η συζήτηση και οι αντιθέσεις πάνω στις αλλαγές που έφερε ο Αλέξης Τσίπρας και που έχουν ψηφιστεί από το Πολιτικό Συμβούλιο, θα είναι εκ νέου η αιτία ενός πολέμου χωρίς αρχές. Πάντως, προς το παρόν στο εν λόγω πεδίο υπάρχει νηνεμία και παρά του γεγονότος πως αναμένονται μια σειρά συσκέψεων των ρευμάτων και τάσεων της Κουμουνδούρου, όπως της Ομπρέλας που τις ώρες που γράφονταν αυτές οι γραμμές επιτάχυνε τις εσωτερικές της διεργασίες. Και παρά του γεγονότος πως είχαμε αυτή την εβδομάδα το κείμενο – παρέμβαση της Γέφυρας ή του «τρίτου δρόμου προοδευτικών μεταρρυθμιστών» (Αντώνης Λιάκος, Νίκος Μπίστης, Νίκος Μουζέλης, Μαρία Ρεπούση κ.λπ.) εντός ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Στο επίμαχο θέμα της διεύρυνσης οι εν λόγω προοδευτικοί μεταρρυθμιστές λένε ότι το κόμμα «δεν μπορεί να θέτει φραγμούς στη διεύρυνσή του με βάση την πολιτική προέλευση ή και ιδεολογικές οριοθετήσεις.

Η διεύρυνση δεν είναι μια απλή διαδικασία ένταξης μελών, αλλά πολιτική διαδικασία με στόχο τον μετασχηματισμό ενός κόμματος εν κινήσει. Υποστηρίζουμε τη διεύρυνση σε αυτή τη βάση και διαφωνούμε με αμυντικά αντανακλαστικά περιχαράκωσης». Και είναι μια σαφής θέση για το άνοιγμα που προφανώς προσκρούει στις θέσεις άλλων ρευμάτων (π.χ. της Ομπρέλας). Το τεστ όμως κοπώσεως του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ έχει και άλλους σταθμούς. Η στάση του Παύλου Πολάκη για παράδειγμα και το πώς θα εξελιχθεί μετά τα θερμά επεισόδια της εβδομάδος που πέρασε και που πυροδότησαν μια σφοδρή σύγκρουση με την κυβέρνηση. Εσωτερικά, ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα του ταυτίστηκαν και υπερασπίστηκαν τον πρώην αναπληρωτή υπουργό Υγείας. Παρ’ όλα αυτά κριτική σε εκείνον επίσης έγινε και δημόσια με παρεμβάσεις των Μαρίας Ρεπούση από τη μία και Νίκου Μπίστη από την άλλη.

Ο φόβος του εκλογικού αιφνιδιασμού

Το ερώτημα είναι αν η στάση Πολάκη θα «διαβάζεται» από τον ΣΥΡΙΖΑ ως μέρος ενός άγριου ρεπερτορίου που θα παροξύνεται όσο πυκνώνει ο εκλογικός χρόνος ή ως φάλτσο που κάποια στιγμή θα δούμε και την «παύση» του με πειθαρχικούς όρους. Προς το παρόν δεν υπάρχει περίπτωση αδειάσματος του Π. Πολάκη από την ηγεσία και παρά το γεγονός πως και άλλα στελέχη στο off δεν συμφωνούν με τον τρόπο του αλλά και δεν υποτιμούν μέρος της δημοφιλίας που εκείνος έχει στη συριζαϊκή βάση. Εξάλλου για την ίδια την ηγεσία όπως περίπου προαναφέραμε, ένα εκ των ερωτημάτων ή και ανησυχιών είναι ο απόλυτος εκλογικός αιφνιδιασμός ως σενάριο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μια fast track κάλπη που θα έβρισκε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως μη έτοιμο και σε «κίνηση». «Εμείς θα τρέχουμε ή θα μαλώνουμε για το κόμμα και ο άλλος θα προκηρύττει εκλογές, ούτε για αστείο», σημειώνει κορυφαίος πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι διαδοχικές μετρήσεις επίσης δεν υποτιμούνται από την Κουμουνδούρου και παρότι όλες αυτές τις ημέρες οι πιο κομματικές διαρροές έλεγαν πως «πληθαίνουν οι πληροφορίες πως ο κ. Μητσοτάκης για να διασκεδάσει επικοινωνιακά τις εντυπώσεις θα επιχειρήσει – μέσα σε έξι μήνες από τον προηγούμενο ανασχηματισμό φιάσκο – νέο ανασχηματισμό, πιθανόν προεκλογικού χαρακτήρα. Ο,τι και να κάνει βέβαια, οι πολίτες πλέον έχουν καταλάβει πως το πρόβλημα δεν είναι οι επιτελείς του αλλά ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης που έχει αποτύχει παντού». Το τεστ κοπώσεως του Αλέξη Τσίπρα θα επιχειρηθεί να έχει ανάσες. Οπως οι περιοδείες εκ νέου στον κόσμο, η δομική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση σε ό,τι προκύπτει ως αδύναμος κρίκος (είτε αυτό λέγεται διαχείριση κακοκαιρίας είτε ακρίβεια) και το μπαράζ δηλώσεων για τo αίτημα της πολιτικής αλλαγής με όραμα την προοδευτική κυβέρνηση. Εδώ στο τελευταίο συναντάμε ένα ακόμη σημείο δυσκολίας για το τεστ του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η στρατηγική του πώς θα αντιμετωπίσει το Κίνημα Αλλαγής και τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Δεν πέρασε απαρατήρητη από τον ΣΥΡΙΖΑ η επίθεση του Πρωθυπουργού και άλλων στελεχών της κυβέρνησης (π.χ. του Αδωνη Γεωργιάδη) κατά του νέου προέδρου. Μπορεί η άτυπη ερμηνεία για αυτήν να ήταν πως «και στο Μέγαρο Μαξίμου διαβάζουν τις τάσεις που δείχνουν ρεύμα από ψηφοφόρους τους προς τη Χαριλάου Τρικούπη», όμως υπάρχει και κάτι πιο σύνθετο. Πάντα υπάρχει ο φόβος πως το «σύστημα» και το εκλογικό κοινό θα διαβάσει τον Ανδρουλάκη ως έναν «θεσμικό ΣΥΡΙΖΑ» και αυτό ακριβώς θα έχει ως αποτέλεσμα τον επαναπατρισμό και ψηφοφόρων της Κουμουνδούρου προς το ΠΑΣΟΚ – η Πορτογαλία πάντως έδειξε πως οι βερμπαλισμοί δεν συγχωρούνται και ο κόσμος θέλει λύσεις στο πεδίο του ρεαλισμού. Βεβαίως επίθεση στον Ν. Ανδρουλάκη δεν θα υπάρξει. Θα υπάρξει όμως προσπάθεια σπασίματος του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου το οποίο όμως, όπως παρατηρεί παλιό στέλεχος της Αριστεράς, «καλά κρατεί. Και φροντίζουν γι’ αυτό και δικά μας στελέχη».