Ρωσία εναντίον Ουκρανίας σε… σάλα

Μια αθλητική σύγκρουση στη σκιά μια επαπειλούμενης στρατιωτικής σύρραξης. Ρωσία και Ουκρανία διασταυρώνουν απόψε τα ξίφη τους στο Ziggo Dome του Αμστερνταμ στον πρώτο ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου σε σάλα, παρά τις προσπάθειες που καταβάλει η UEFA από το 2014 και τα γεγονότα της Κριμαίας, ώστε ρωσικές και ουκρανικές ομάδες να μην κληρώνονται μεταξύ τους.

Στο 12ο Euro σε σάλα που φιλοξενεί αυτές τις ημέρες η Ολλανδία, η τύχη έπαιξε άσχημο παιχνίδι, στη χειρότερη δυνατή στιγμή. Η ευρωπαϊκή ομοσπονδία είχε φροντίσει να περιορίσει στο ελάχιστο τις πιθανότητες η Ρωσία να βρεθεί στον δρόμο της Ουκρανίας. Η μόνη περίπτωση να συγκρούονταν οι δύο ομάδες ήταν να φτάσουν στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Οπερ και εγένετο εν μέσω πολιτικών και στρατιωτικών εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Τα μέλη της ρωσικής ομάδας προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους για να μην ταυτιστεί η δική τους αθλητική μάχη με πολιτικές και στρατιωτικές διαμάχες. «Επικοινωνούμε με τους αθλητές από την Ουκρανία, δεν έχουμε καμία έχθρα», εξηγεί το μεγάλο αστέρι της ρωσικής ομάδας, ο επιθετικός Τσισκάλα.

«Συζητάμε στο ξενοδοχείο, χαιρετιόμαστε με απόλυτα πολιτισμένο τρόπο. Δεν υπάρχουν παρεξηγήσεις, νομίζω πως αυτό είναι το πιο σημαντικό. Θα ήμουν ευτυχής αν δεν υπήρχαν πολιτικοί τόνοι. Ολοι λένε πως ο αθλητισμός είναι εκτός πολιτικής, έτσι δεν θα έπρεπε να επικεντρώνεστε σ’ αυτό», υπογράμμισε ο ρώσος αθλητής που ανήκει στην Μπενφίκα.

Ο επικεφαλής της ρωσικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου σε σάλα, Εμίλ Αλίγεφ είναι της άποψης πως δεν μπορεί να υποτιμηθεί το πολιτικό υπόβαθρο του συγκεκριμένου αγώνα. «Η μεγαλύτερη ίντριγκα του επερχόμενου αγώνα είναι το γεγονός πως έχουμε πολύ καιρό να αναμετρηθούμε μεταξύ μας. Η ουκρανική ομάδα χρησιμοποιεί τη ρωσική γλώσσα στα παιχνίδια της. Επιπλέον, είναι φίλοι μας. Ο αθλητισμός, ειδικά το ποδόσφ αιρο σε σάλα είναι εκτός πολιτικής. Θα ήταν καλύτερα αν όλοι διευθετούσαν τις σχέσεις τους όπως κάνουμε εμείς σε αθλητικό επίπεδο».

Η τελευταία φορά που Ρωσία και Ουκρανία βρέθηκαν αντίπαλες σε ποδόσφαιρο σάλας ήταν στο Euro 2007 στην Πορτογαλία με την Αρκούδα να επικρατεί με 4-1.

Η Ρωσία έχει κατακτήσει το τρόπαιο το 1999 και ήταν ακόμα πέντε φορές φιναλίστ. Οι Ουκρανοί έχουν παίξει δύο φορές σε τελικό, το 2001 και το 2003 αλλά έκτοτε δεν έχουν παρουσιάσει κάποια διάκριση.

Η ιστορία… διαφωνεί

Παρά τις διαβεβαιώσεις πως ο αθλητισμός παραμένει μακριά από την πολιτική, η ιστορία έχει δείξει πως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Νωπές είναι ακόμα οι μνήμες από τον αγώνα Σερβία – Αλβανία όταν μεταφέρθηκε με drone σημαία της Μεγάλης Αλβανίας στον αγωνιστικό χώρο προκαλώντας πολιτική κρίση μεταξύ των δύο χωρών.

Στο πιο μακρινό 1960 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα η Ισπανία έπρεπε να αντιμετωπίσει τη Σοβιετική Ενωση στα προημιτελικά. Ο Φράνκο αρνήθηκε να επιτρέψει στη Φούρια Ρόχα να ταξιδέψει στη Μόσχα με αποτέλεσμα οι Σοβιετικοί να προκριθούν στα τελικά άνευ αγώνα και να κατακτήσουν τον τίτλο.

Χρόνια αργότερα το αντίθετο συνέβη με πρωταγωνιστές τους Σοβιετικούς. Επρεπε να αντιμετωπίσουν τη Χιλή στο Σαντιάγο σε αγώνα των πλέι οφ για το Μουντιάλ της Δ. Γερμανίας. Δεν εμφανίστηκαν ποτέ διαμαρτυρόμενοι για τη δικτατορία του Πινοσέτ καθώς χρησιμοποιούσε τα γήπεδα ως κέντρα κράτησης και βασανιστηρίων των αντιπάλων του. Η FIFA υποχρέωσε τότε τη Χιλή να μπει στο γήπεδο και να πετύχει το πιο θλιβερό γκολ στην ιστορία, σε άδεια εστία, παρουσία 18.000 φιλάθλων στο αιματοβαμμένο στάδιο του Σαντιάγο.

Το 1977 ο Πινοτσέτ χρησιμοποίησε το ποδόσφαιρο για να κατασκοπεύσει τις στρατιωτικές θέσεις του Περού με το οποίο η Χιλή βρισκόταν μία ανάσα από τον πόλεμο. Η ομάδα του ηττήθηκε στο ματς με το Περού αλλά τα αεροπλάνα του, μέσα στον γενικό ενθουσιασμό που επικρατούσε στη Λίμα, κατέγραψαν ανενόχλητα όλες τις στρατιωτικές θέσεις των αντιπάλων.

Στην ιστορία έχει μείνει επίσης ο πόλεμος των 100 ωρών ανάμεσα στο Ελ Σαλβαδόρ και την Ονδούρα, τον Ιούλιο του 1969 με αφορμή τις αναμετρήσεις των εθνικών ομάδων των δύο χωρών για τα προκριματικά του Μουντιάλ. Τα βαθύτερα αίτια ήταν οι μεταναστευτικές ροές από το Ελ Σαλβαδόρ στην Ονδούρα.

Εναν μήνα μετά την Ουγγρική Επανάσταση οι Μαγυάροι αντιμετώπισαν τη Σοβιετική Ενωση στην υδατοσφαίριση στους Ολυμπιακούς της Μελβούρνης, το 1956. Ο αγώνας μετατράπηκε σε «λουτρό αίματος» με τον κορυφαίο ούγγρο παίκτη Ερβιν Ζάντορ να αποχωρεί με αίματα στο πρόσωπο. Προκειμένου να μη συλληφθεί κατά την επιστροφή του, προτίμησε να αυτοεξορισθεί.`