Ο ΕΝΦΙΑ και τα πονηρά μυαλά

Οχι καλέ, δεν πάμε σε εκλογές. Οχι, δεν πρόκειται να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές. Οχι, δεν πρόκειται οι πρόωρες εκλογές να γίνουν στο τέλος της άνοιξης ή τις αρχές του καλοκαιριού. Οχι, εκλογές δεν θα γίνουν το φθινόπωρο. Οχι, οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Οχι, εκλογές θα πραγματοποιηθούν με την ολοκλήρωση του κυβερνητικού προγράμματος για το οποίο μας (τους…) ψήφισε ο λαός. Οχι εκλογές… όχι εκλογές… όχι εκλογές…

Τούτων δοθέντων, όποιος θεωρήσει ότι εξαγγελίες του είδους «13% μείωση στον ΕΝΦΙΑ» που ανακοίνωσε χθες ο Πρωθυπουργός στο «out of the blue», όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, το έτσι «ξαφνικά», είναι ένα μέτρο εντελώς προεκλογικού χαρακτήρα, είναι ένα πονηρό μυαλό, που συνεχώς διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. Η εξαγγελία, παιδιά, έγινε από τώρα, προκειμένου να την εμπεδώσει ο λαός και να κατανοήσει τη σημασία της. Αντε και να αλλάξει και λίγο η ατζέντα της πολιτικής συζήτησης που είχε μείνει καθηλωμένη επί ημέρες σε δύο έξοχα θέματα γενικού ενδιαφέροντος, μπορεί και κρίσιμου, με τίτλο Πολάκης/ πόλωση – Φουρθιώτης/ συσσωρευμένη ανοησία.

Τώρα, όποιος συνδέσει τη χθεσινή εξαγγελία, και με την εξαγγελία προ ημερών περί δεύτερης αύξησης του κατώτατου μισθού από τον Μάιο, με τις… πρόωρες εκλογές, είναι και αυτός ένα πονηρό μυαλό, και του αξίζει να καταδικαστεί στο πυρ το εξώτερον!

Ε μα πια, αφού είπαμε – εκείνοι δηλαδή το λένε – ότι δεν πάμε σε εκλογές. Εκεί εσύ να επιμένεις…

Αγωνίες στη δεξιά πολυκατοικία

Ο Ακης Σκέρτσος έχει αγωνίες. Εχει αγωνίες και τις μοιράζεται μαζί μας. Σύμφωνα με τα όσα ανάρτησε χθες στο Facebook αγωνιά για την πορεία της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ, και ειδικότερα τι θα κάνει «στα δύσκολα». Εγραψε συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων: «Αν η νεόκοπη ηγεσία του ΚΙΝΑΛ δεν μπορεί να ορθώσει ανάστημα στο “εύκολο” ζήτημα της κοινοβουλευτικής εξαχρείωσης – και απαξίωσης των ίδιων των στελεχών του – όπως επιχειρείται διά του Π. Πολάκη, τι θα κάνει όταν κληθεί να πάρει θέση σε πιο δύσκολα και σύνθετα προβλήματα που θα απαιτούν καθαρές και θαρραλέες θέσεις αντί ίσων αποστάσεων;».

Ο Ακης Σκέρτσος, υπουργός Επικρατείας της κυβέρνησης Μητσοτάκη, δικαιούται να αγωνιά για το μέλλον της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ, και την πορεία ολόκληρου του χώρου; Λογικά όχι. Δεν ανήκει πια στην παράταξη αυτή, έχει μετακομίσει με την οικοσκευή του στη δεξιά πολυκατοικία. Στις δε εκλογές, πιθανότατα θα είναι και υποψήφιος με το κόμμα της ΝουΔου, προς τι λοιπόν το άγχος για το τι θα αποφασίζει στο μέλλον και πώς λειτουργεί η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ; Στο ποστάρισμα που έκανε, δεν το λέει. Αλλωστε πώς να εκφράσει κανείς κάτι τέτοιο, από τη θέση που βρίσκεται. Θα το πω εγώ όμως από τη δική μου πλευρά, που δεν έχω παρόμοια άγχη, ούτε και θέσεις: ο Ακης, επιστρατεύθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου, να πλαγιοκοπήσει το ΚΙΝΑΛ, ως προερχόμενος από τον χώρο αυτόν. Εντάξει, τίποτε περίεργο, και τίποτε παράξενο. Θα δούμε κι άλλα. Οσο «φουσκώνει» το ΚΙΝΑΛ…

Η στάση του ΚΙΝΑΛ

Κι επειδή όπως διαπιστώνω και από τα δημοσιεύματα διαφόρων sites, είναι πολλοί και διάφοροι αυτοί που αγωνιούν τι θα κάνει το ΚΙΝΑΛ, και ειδικότερα αν με την τήρηση των ίσων αποστάσεων γέρνει προς τον ΣΥΡΙΖΑ, ενημερώνω εγκύρως, πιο έγκυρα δεν γίνεται, ότι όσοι ονειρεύονται συνεργασία ΚΙΝΑΛ – ΣΥΡΙΖΑ είναι μάλλον αλλού νυχτωμένοι. Μακριά. Πολύ μακριά. Το ΚΙΝΑΛ δεν πρόκειται να γίνει δεκανίκι κανενός, πολύ περισσότερο μιας «προοδευτικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα», όπως δήλωναν κάτι ξελιγωμένοι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που ονειρεύονται να επανέλθουν, μέσω ΚΙΝΑΛ, στην εξουσία.

Αυτά να τα ξεχάσουν, με πρώτο και καλύτερο τον αρχηγό τους. Οσο για τον πρόεδρο Κυριάκο, ο οποίος όπως με έχουν ενημερώσει εμφανίζεται «πολύ θυμωμένος» με τον Ανδρουλάκη και τη στάση του, ειδικά στο θέμα των Πολάκη – Γεωργιάδη, τι στενοχωριέται; Η στάση του ΚΙΝΑΛ που προδιαγράφει, ολοκάθαρα, τη στάση του και μετά τις προσεχείς εκλογές, του δίνει το ισχυρό επιχείρημα να θέσει στο εκλογικό σώμα το δίλημμα «εγώ με αυτοδυναμία ή το χάος της ακυβερνησίας».

Προσωπικά αν ήμουν στη θέση του, θα έστελνα λουλούδια (ΚΑΙ) στον Ανδρουλάκη…

Συριζαϊκές προβοκάτσιες

Στο μεταξύ από την άλλη πλευρά, οι συριζαίοι στήνουν ολημερίς προβοκάτσιες του είδους «η Κομισιόν σχεδιάζει να προωθήσει στην Ελλάδα κυβέρνηση τεχνοκρατών», διότι τάχα μου η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να απορροφήσει τα (πολλά) χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης. Θα επαναληφθεί, λέει, το πείραμα της κυβέρνησης τεχνοκρατών υπό τον κύριο Λουκά Παπαδήμο.

Το συγκεκριμένο κόλπο έγινε ως εξής – έτσι όπως μου το περιέγραψε ένας δικός μου «Βρυξελλιώτης» χθες το μεσημέρι, έπειτα από εντυπωσιακό σχετικό δημοσίευμα του site Euroaktiv: «Υπήρξαν τις προηγούμενες ημέρες σποραδικά δημοσιεύματα σε αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης, ότι προωθείται αυτό το σενάριο από την Κομισιόν, και πως καταλύτης για την εφαρμογή του θα είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης. Προφανής στόχος να κοντύνουν το ΚΙΝΑΛ, εμφανίζοντας τον νέο αρχηγό του ότι γίνεται το “εργαλείο” για την επιβολή αντιδημοκρατικών λύσεων στη χώρα. Πρόκειται για το απόλυτο “στήσιμο”, όλα είναι στη φαντασία ενός συγκεκριμένου πολιτικοδημοσιογραφικού λόμπι, το οποίο κατά καιρούς φαντασιώνεται διάφορα. Καμία σχέση με την πραγματικότητα. Μάλιστα προχωρεί κανονικά η διαδικασία για την εκταμίευση της πρώτης δόσης από το Ταμείο Ανάκαμψης, τον επόμενο μήνα».

Εντάξει, τίποτε περίεργο, και τίποτε παράξενο. Θα δούμε κι άλλα. Οσο «φουσκώνει» το ΚΙΝΑΛ, το επαναλαμβάνω για να το εμπεδώσουμε όλοι…

Η μεγάλη υποκρισία

Κάνει τον πανικό ο ΣΥΡΙΖΑ για την κλήση στη Δικαιοσύνη του Κ. Βαξεβάνη και της Γ. Παπαδάκου, ως υπόπτων για συνέργεια στη σκευωρία κατά των δέκα πολιτικών της αντιπολίτευσης με αφορμή το σκάνδαλο της Novartis, και καλά κάνει από την πλευρά του. Οι δημοσιογράφοι πρέπει να αφήνονται να κάνουν τη δουλειά τους ελεύθερα, ανεμπόδιστοι. Αρκεί βέβαια να μην μπερδεύουν τη δουλειά τους με το τι ψηφίζουν πίσω από το παραβάν ενός εκλογικού κέντρου, και να μη γίνονται υποχείρια κανενός. Ο ΣΥΡΙΖΑ πολλαπλασιάζει τον πανικό και για τις αναφορές σε βάρος των δύο δημοσιογράφων από τον Πρωθυπουργό στη Βουλή, κατά την πρόσφατη συζήτηση επί της προτάσεως μομφής. Πολύ ωραία και εδώ. Αντιπολίτευση κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, όλα τα μέσα χρησιμοποιεί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, που κόπτεται τόσο πολύ για την ελευθερία του λόγου και το δικαίωμα των δημοσιογράφων να διατυπώνουν ελεύθερα τη γνώμη τους, επιχειρεί δολοφονία χαρακτήρων, ναι δολοφονία, κάθε φορά που κάτι που γράφεται ή λέγεται, ενοχλεί τον «Λεγάμενο» ή το ίδιο το κόμμα. Τελευταίο θύμα αυτής της άθλιας και τόσο επονείδιστης τακτικής είναι ο συνάδελφος Παναγιώτης Λάμψιας, τον οποίο επίσημη ανακοίνωση του κόμματος χαρακτήρισε… ακροδεξιών αντιλήψεων, και trash προσωπικότητα!!!

Ποιο ήταν το «έγκλημα» του Λάμψια; Οτι σχολιάζοντας στον Σκάι τον ακραίο «πολακισμό» του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε, «μετά λόγου γνώσεως» όπως είπε, ότι η εκλογή του Πρ. Παυλόπουλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας το 2015, ήταν αποτέλεσμα της συναλλαγής μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Παυλόπουλου, στα αιματηρά γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008 (μετά τον φόνο του Γρηγορόπουλου).

Γιατί αυτό είναι το πραγματικό, σκοτεινό, πρόσωπο του «Λεγάμενου» : ό,τι δεν μας βοηθάει, εξαφανίστε το, και μαζί κι εκείνον που το υποστηρίζει…