Ο ελέφαντας

Παραφράζοντας τη γνωστή αγγλοσαξονική έκφραση, και χωρίς να πολυκαταλαβαίνουν το νόημά της, τα κόμματα της αντιπολίτευσης αναζητούσαν χθες τον «ελέφαντα στη Βουλή». Σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι η «πρωτοφανής, αντιδημοκρατική και πραξικοπηματική αφαίρεση του λόγου από έναν βουλευτή». Σύμφωνα με το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, είναι «οι πρακτικές του διπόλου που δεν αφήνουν τις άλλες παρατάξεις να μιλήσουν».

H αναζήτηση είναι μάταιη. Γιατί ο ελέφαντας είναι θεόρατος, και φανερός σε όλους, η κυβέρνηση τον δείχνει με το δάκτυλο, αλλά η αντιπολίτευση είτε κάνει πως δεν βλέπει είτε προσπαθεί να τον μεταμφιέσει. Το όνομά του είναι πολακισμός. Συναντάται σε διάφορες μορφές: ανυπακοή προς τους κανόνες, περιφρόνηση των θεσμών, έλλειψη μέτρου, θράσος, εκδικητικότητα, αυταρχισμός. Και χαρακτηρίζεται από μια επικίνδυνη τοξικότητα και μια ανησυχητική μεταδοτικότητα.

Οσο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν μπορεί να απαλλαγεί από αυτόν τον ελέφαντα, θα αδυνατεί να πείσει ότι διδάχθηκε από τα μαθήματα του παρελθόντος. Κι όσο το τρίτο κόμμα αρνείται να αναγνωρίσει και να καταδικάσει αυτό το φαινόμενο, επιμένοντας να τηρεί ίσες αποστάσεις και να καταγγέλλει τον διπολισμό για όλα τα δεινά, θα αδυνατεί να πείσει τους κεντρώους ψηφοφόρους ότι του αξίζει η δεύτερη, αν όχι η πρώτη θέση.

Η δημοκρατία, πάλι, δεν μπορεί να ανέχεται τους εμπρηστές και τα παιχνίδια τους. Η τήρηση των κανόνων, και των νόμων, είναι πιο αναγκαία από ποτέ.