Λύση ανάγκης, {CR}για να αποτραπεί {CR}νέα κρίση

Σύμφωνα με την εφημερίδα «La Repubblica», στην ατζέντα του Σέρτζιο Ματαρέλα γι’ αυτή την εβδομάδα ξεχώριζε ένας μεγάλος κόκκινος κύκλος, που αφορούσε την Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου. Εκείνη την ημέρα, ο Ματαρέλα φερόταν να έχει κλείσει τραπέζι για δείπνο με στενούς φίλους του, προκειμένου να γιορτάσει το τέλος μιας επιτυχημένης θητείας στην προεδρία της Ιταλίας και να σηματοδοτήσει την αποχώρησή του από την ενεργό πολιτική, προκειμένου να απολαύσει όπως σχεδιάζει τα υπόλοιπα χρόνια του βίου του.

Τα πράγματα, όμως, ήρθαν διαφορετικά. Αλλαξαν δε μετά την επίσκεψη που δέχθηκε στο Κυρηνάλιο από τον Μάριο Ντράγκι, ο οποίος – «θάβοντας» τις προσωπικές του φιλοδοξίες – του ζήτησε να δεχθεί να παραμείνει στη θέση του για μια δεύτερη θητεία. Σε αντίθετη περίπτωση, όπως του είπε, οι εντάσεις που έχουν δημιουργηθεί ανάμεσα στα κόμματα κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα και την κυβέρνηση, ανοίγοντας ένα νέο γύρο πολιτικής κρίσης στην Ιταλία – η οποία, όπως είναι γνωστό, μεταπολεμικά αλλάζει κατά μέσο όρο έναν πρωθυπουργό ετησίως.

Ετσι, στη δεύτερη ψηφοφορία του Σαββάτου (και όγδοη κατά σειρά), ο Ματαρέλα επανεξελέγη πανηγυρικά, λαμβάνοντας 759 ψήφους σε σύνολο 1.009 εκλεκτόρων – αριθμός που υπερκαλύπτει και τα δύο τρίτα που ήταν αναγκαία κατά τους τρεις πρώτους γύρους της διαδικασίας. Ετσι, έγινε ο δεύτερος στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας που επανεκλέγεται για δεύτερη θητεία, μετά τον Τζόρτζιο Ναπολιτάνο ενώ η επίδοσή του ξεπέρασε αυτή του προκατόχου του και υπολείπεται μόνο εκείνης του Σάντρο Περτίνι.

Η αλήθεια δε είναι ότι οι περισσότεροι αντέδρασαν μάλλον με ανακούφιση στην είδηση της επανεκλογής του Ματαρέλα, ο οποίος δήλωσε ότι «η ευθύνη προς το έθνος υπερτερεί των προσωπικών μου επιλογών». Από τον ίδιο τον Ντράγκι και τον Πάπα Φραγκίσκο, μέχρι τις αγορές και τον επιχειρηματικό κόσμο. Το ίδιο ισχύει και για τις Βρυξέλλες, που έχουν την ελπίδα πως το έργο της σημερινής κυβέρνησης θα συνεχιστεί απρόσκοπτα, μέχρι το 2023 οπότε και θα πρέπει τυπικά να διεξαχθούν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές. Το αποτέλεσμα είναι μια «πολύ καλή απόδειξη σταθερότητας και υπευθυνότητας», διαπίστωσε χαρακτηριστικά ο ιταλός επίτροπος για ζητήματα οικονομίας, Πάολο Τζεντιλόνι – με το βλέμμα του, προφανώς, στραμμένο στα περίπου 200 δισ. ευρώ που έχει λαμβάνειν η Ιταλία από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Εχουν, όμως, ακριβώς έτσι τα πράγματα και μπορεί η επιβίωση και μακροημέρευση της κυβέρνησης να θεωρείται πλέον δεδομένη; «Το πολιτικό περιβάλλον είναι πλέον λιγότερο θετικό έναντι της κυβέρνησης Ντράγκι, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα επιτακτικό καθήκον στον ένα περίπου χρόνο που της απομένει», δήλωσε στο Reuters ο Βολφάνγκο Πίκολι της Teneo. Η αλήθεια δε είναι πως δεν είναι λίγοι αυτοί που συμφωνούν ότι τα όσα συνέβησαν την προηγούμενη εβδομάδα έχουν διαρρήξει την εμπιστοσύνη ανάμεσα στους κυβερνητικούς εταίρους.

Το στοίχημα αφορά, σε μεγάλο βαθμό, και τον ίδιο τον Ντράγκι, ο οποίος δεν κατάφερε να μεταπηδήσει στην προεδρία, όπως εμφανώς επιθυμούσε. Ορισμένοι αναλυτές ισχυρίζονται ότι, από εδώ και στο εξής, θα βγάλει και αυτός τα «γάντια» και δεν θα επιχειρεί να τηρήσει με κάθε κόστος τις λεπτές και εύθραυστες ισορροπίες ανάμεσα στα κόμματα που τον στηρίζουν (όλα εκτός από τα Αδέλφια της Ιταλίας). Και έτσι, αντί για παράγοντας ενότητας, ίσως να γίνει καταλύτης συγκρούσεων.

Ποιοι χάνουν και ποιοι κερδίζουν

Ματέο
Σαλβίνι

Χαμένος

Ο επικεφαλής της Λέγκας επιχείρησε να καθορίσει το αποτέλεσμα και να δείξει ότι είναι το αφεντικό των πολιτικών εξελίξεων. Τελικώς, κατέγραψε ένα ακόμη μεγάλο φιάσκο στο βιογραφικό του, όπως και με την ανατροπή της κυβέρνησης Κόντε το καλοκαίρι του 2019. Η υποχώρησή του στις δημοσκοπήσεις δεν αποκλείεται να επιταχυνθεί.

Τζουζέπε
Κόντε

Χαμένος

Ο πρώην πρωθυπουργός και ηγέτης πλέον του Κινήματος Πέντε Αστέρων, έχοντας συνεργαστεί με όλα σχεδόν τα κόμματα της Βουλής, φιλοδοξούσε να είναι ο ρυθμιστικός παράγοντας και ο «μεσάζοντας» των διαπραγματεύσεων. Τελικώς, έμεινε να τις παρακολουθεί ως ουραγός.

Σίλβιο
Μπερλουσκόνι

Χαμένος

Ο πάλαι ποτέ Καβαλιέρε επιχείρησε να κερδίσει την τελευταία, πιθανότατα, παρτίδα του στην πολιτική, αλλά δεν τα κατάφερε. Λίγο η υγεία του και λίγο οι αντιδράσεις στο πρόσωπό του, τον οδηγούν, όπως όλα δείχνουν, οριστικά στη συνταξιοδότηση.

Ενρίκο
Λέτα

Κερδισμένος

Ο ηγέτης των Δημοκρατικών φέρεται εξαρχής να είχε δύο ονόματα στην ατζέντα του ως πιθανούς επόμενους προέδρους της Ιταλίας. Το ένα δε από αυτά ήταν του Σέρτζιο Ματαρέλα. Ο Λέτα τήρησε χαμηλούς τόνους και τελικά μοιάζει να βγαίνει ενισχυμένος.

Τζόρτζια
Μελόνι

Κερδισμένη

Η επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος Αδέλφια της Ιταλίας μπορεί να μην κατάφερε να επιβάλει τις επιλογές της, όμως έμεινε συνεπής στη στάση της εξαρχής και στις ψηφοφορίες που έγιναν φάνηκε ικανή να διεμβολίσει τόσο τη Λίγκα όσο και τη Φόρτσα Ιτάλια, θέτοντας υποψηφιότητα για να ηγηθεί του ευρύτερου χώρου της ιταλικής Δεξιάς.

Ματέο
Ρέντσι

Μηδέν εις το πηλίκο

Ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος των Δημοκρατικών, που σήμερα ηγείται του μικρού κόμματος ItaliaViva, επιχείρησε να εμφανιστεί ως η «φωνή της λογικής» σε αυτή τη διαδικασία. Το παρελθόν του, ωστόσο, καθώς και οι συσχετισμοί στο σώμα των εκλεκτόρων δεν του επέτρεψαν να αναδειχθεί σε πρωταγωνιστή.