Η τέλεια λύση στο πρόσωπο μιας γυναίκας

Ευχαριστώ τον Αιώνιο Πατέρα ή τη μοίρα που με έπεισε, ως ελεύθερο δημοσιογράφο, να μείνω μακριά από τα παιχνίδια της πολιτικής και των κομμάτων. Οι ταμπέλες με ενοχλούν, όπως επίσης τα παιχνίδια και οι ελιγμοί της εξουσίας. Μου αρέσει να σκέφτομαι ως ελεύθερος παρατηρητής, όντας έτοιμος να κάνω λάθος, αλλά περήφανος για την ανεξαρτησία μου.

Στην Ιταλία πρόκειται να εκλέξουμε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω μια σκέψη του Ennio Flaiano, του έγκυρου συναδέλφου μου, όταν είπε ότι «η Ιταλία είναι η χώρα του δικαίου, αλλά πάνω από όλα είναι το αντίστροφο». Ξεκάθαρος και ευρηματικός. Αυτό είναι που έχουμε δει τις τελευταίες ημέρες, με τα κόμματα της Δεξιάς, της Αριστεράς, του Κέντρου, που ελπίζουν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του αρχηγού του κράτους. Ωστόσο, σήμερα περισσότερο από ποτέ, υπάρχει ανάγκη για διαφάνεια και πίστη, εστιάζοντας σε μια απόφαση η οποία θα ταιριάζει πραγματικά στα συμφέροντα της Ιταλίας.

Δεν ξέρω αν, όταν δημοσιευτεί αυτό το σχόλιο, θα έχει υπάρξει η ανακοίνωση για το όνομα του προέδρου. Ωστόσο, γνωρίζω ότι δεν μπορούμε να αρνηθούμε το γεγονός ότι ο Μάριο Ντράγκι, ο οποίος ηγείται της κυβέρνησης αριστοτεχνικά, παραμένει στις θέσεις του. Είναι θαρραλέος άνθρωπος, αποφασιστικός και ξεκάθαρος. Ξέρω καλά ότι για το Κυρηνάλιο θα ήταν ο αδιαμφισβήτητος και τέλειος ένοικος. Αυτή τη φορά, όμως, δεν είναι αρκετό. Χρειάζεται λίγος χρόνος πριν από την ανάβαση στο Colle του Ντράγκι, που είναι ο αληθινός και μοναδικός πρωταγωνιστής κάθε συζήτησης για την εκλογή. Γιατί ο Ντράγκι, ο οποίος θαυμάζεται από όλους (εκτός από τους μικροκομματικούς χειραγωγούς και ιδιαιτέρως την Ακροδεξιά), είναι ο μυστικός, αν και σχεδόν προφανής, τιμονιέρης σε κάθε κίνηση.

Ως ουδέτερος παρατηρητής και σίγουρος για τις δυνατότητες της χώρας μου, πέρα ​από τα ονόματα που εμφανίστηκαν δειλά – δειλά στις πρώτες ψηφοφορίες, έχω μια – δυο ιδέες, αποτέλεσμα ενδελεχούς συλλογισμού.

Ετσι, πρώτον, ζητήστε γονατιστοί, αν χρειαστεί, από τον απερχόμενο πρόεδρο της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα, να μείνει λίγο ακόμα στη θέση του, ακόμα κι αν έλεγε πάντα ότι θεωρεί ότι η πορεία του έχει ολοκληρωθεί. Είναι όμως αλήθεια ότι τα κόμματα δεν του ζήτησαν να το ξανασκεφτεί «για το καλό της χώρας». Ο Ματαρέλα είναι αληθινός πατριώτης και όλοι έχουμε μια ελπίδα στα βάθη της καρδιάς μας γι’ αυτόν.

Δεύτερον, υπάρχει μία ακόμη λύση. Να επιλεγεί μια άξια γυναίκα για πρώτη φορά, όπως έκανε για παράδειγμα η Ελλάδα. Είναι μια σκέψη που με βασανίζει ευχάριστα. Στην πραγματικότητα θα μπορούσε να υπάρξει η τέλεια λύση. Αυτή μιας γυναίκας η οποία δεν ευθυγραμμίζεται με καμία πολιτική δύναμη, που θα μπορούσε να προσφέρει στην Ιταλία μια βιώσιμη λύση. Θα μας ζήλευε όλος ο κόσμος. Θα μου πείτε, βεβαίως: Ποια είναι αυτή;

Ξέρω τους κανόνες του παιχνιδιού και όχι το όνομα. Δεν θέλω να προβλέψω. Κρατώ το όνομά της κλεισμένο στην καρδιά και στο μυαλό μου. Ξέρω ότι πολλοί θα το έχουν ήδη καταλάβει.

Ο Αντόνιο Φεράρι είναι αρθρογράφος της ιταλικής εφημερίδας «Corriere della Sera» και συγγραφέας. Το βιβλίο του «Το μυστικό: Η αληθινή ιστορία της απαγωγής του Αλντο Μόρο» κυκλοφορεί από τις εκδ. Κέδρος