Ενα «ευχαριστώ» στον Νόλε!

Αδηφάγα πτηνά δείχνουν τούτη την ώρα οι τενίστες που έχουν φτάσει στα ημιτελικά του Αυστραλιανού Οπεν. Ακονίζουν τα δόντια τους, ετοιμάζονται για το τελευταίο βήμα πριν από τον τελικό και στην οθόνη των ματιών τους ξεπροβάλλει το βαρύτιμο έπαθλο. Μα, πώς αλήθεια θα γινόταν διαφορετικά;

Ολοι τους, μηδέ του Στέφανου Τσιτσιπά εξαιρουμένου. Και άπαντες οφείλουν ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Νόβακ Τζόκοβιτς. Γιατί με όσα έκανε, ή κυρίως με το εμβόλιο που δεν έκανε και τις τραγελαφικές του ενέργειες, ο σέρβος σούπερ σταρ των κορτ επιτρέπει σε όσους τον ακολουθούσαν ενίοτε και ασθμαίνοντας, να ελπίζουν. Ο κόσμος (και του τένις!) αλλάζει και μένει στην τετράδα των φιναλίστ να τρέξει και να προλάβει. Ακόμη και στην αθλητική ζωή, το στραπάτσο κάποιου συνεπάγεται αυτόματα τη… ζωή ενός άλλου! Εν προκειμένω τις βλέψεις για θρίαμβο στην Αυστραλία.

Από τη μια ο Ναδάλ που βαδίζει στα 36. Δεν θεωρείται μετρ στην επιφάνεια του Αυστραλιανού, εν αντιθέσει με το Ρολάν Γκαρός που το έχει κάτι σαν σπίτι του! Κι όμως, δεν δίστασε να ομολογήσει πως «μέχρι πριν από δύο μήνες δεν γνώριζα αν θα παίξω τένις ξανά». Τώρα; Μετέβη στη μακρινή ήπειρο και έχει βενζίνη το ρεζερβουάρ των φιλοδοξιών του ένεκα της απουσίας του Τζόκοβιτς. Το ίδιο και ο Μεντβέντεφ. Μπροστά του μια χρυσή ευκαιρία. Τι κι αν έχανε 2-0 σετ στον χθεσινό προημιτελικό από τον Αλιασίμ και μπροστά του ήταν ένας αποκλεισμός – σοκ; Εφερε τα κάτω πάνω, υπερέβαλε εαυτόν και έμπλεος ψυχραιμίας ανέτρεψε τα δεδομένα, έτοιμος για ένα ακόμη φλογερό τετ-α-τετ στα κορτ με τον Τσιτσιπά. Ερίζουν οι δυο τους για το ποιος θα βρεθεί στην κορυφή, επιδιώκουν την πρωτοκαθεδρία τώρα που οι big-3 βλέπουν τα χρόνια να περνούν…

Οσο για τον Τσιτσιπά; Με τον Φριτζ τα βρήκε σκούρα, έκανε το μακράν χειρότερό του παιχνίδι. Ισως γιατί η φάση των «16» σε ένα τουρνουά τένις είναι κάτι σαν το πρώτο χιαστί παιχνίδι στο μπάσκετ μετά τους ομίλους μιας σημαντικής διοργάνωσης: κρύβει μόνο παγίδες! Αλλά χθες στα προημιτελικά, ο Τσιτσιπάς ήταν θυελλώδης σαν την «Ελπίδα»! Ισοπέδωσε τον Σίνερ και το συμπέρασμα είναι πως άβυσσος η αγωνιστική ψυχή του Στέφανου. Μια κρύο και μια ζέστη, για να αποδειχθεί πως το τένις είναι περίπλοκο σπορ και μετρά πολύ η μέρα που θα βρεθεί ο κάθε αθλητής. Η ψυχολογία παίζει μέγιστο ρόλο. Κάπως έτσι, γιατί να μην έχει βλέψεις και ο Ιταλός της τετράδας, ο Μπερετίνι;