Απέτυχε το μπλόκο στο μετρό

Απέτυχε το μπλόκο στο μετρό

Αλλο ένα από τα βασικά αντιπολιτευτικά όπλα του ΣΥΡΙΖΑ πάει περίπατο. Υγιεινό ή όχι, δεν μπορώ να ξέρω, αλλά πάντως περίπατο πάει. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες που περιήλθαν σε γνώση μου, η Ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας (τμήμα αναστολών) απέρριψε πανηγυρικά την προσφυγή που είχαν υποβάλει παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ της Θεσσαλονίκης, καθώς και φορείς που ελέγχει το κόμμα της χαράς, για τη διακοπή των εργασιών στον σταθμό Βενιζέλου του μετρό της πόλης, προκειμένου να μην απομακρυνθούν οι βυζαντινές αρχαιότητες που είχαν εντοπιστεί εκεί.

Συγκεκριμένα με την υπ’ αριθμόν 6/2022 απόφαση της Επιτροπής Αναστολών της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας απορρίφθηκε αίτηση με την οποία είχε ζητηθεί η αναστολή της απομάκρυνσης των αρχαιοτήτων που έχουν έλθει στο φως λόγω των εργασιών κατασκευής του σταθμού Βενιζέλου του μετρό Θεσσαλονίκης.

Η αίτηση είχε υποβληθεί κατά της σχετικής απόφασης της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη με την οποία είχε διαταχθεί η διατήρηση των αρχαιοτήτων σε άλλον χώρο μέχρι την κατασκευή του σταθμού, ώστε εν συνεχεία, μετά την αποπεράτωσή του, να επανατοποθετηθούν εκεί.

Ετοιμο στα τέλη του 2023

Στην απόφαση αναφέρεται ότι το Τμήμα Αναστολών του ΣτΕ εξέτασε τους ισχυρισμούς περί ανεπανόρθωτης βλάβης των αρχαιοτήτων, χωρίς, δηλαδή, αυτή να συναρτάται με τη βασιμότητα της αιτήσεως ακυρώσεως. Εκρινε δε ότι η βλάβη αυτή δεν πιθανολογείται, ακριβώς διότι η σχετική μελέτη έχει ήδη τροποποιηθεί όπως υπέδειξαν οι αρχαιολογικές υπηρεσίες, πριν από τη σχετική θετική γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, εξειδικεύεται συνεχώς σε επίπεδο κάθε αρχαιολογικής ενότητας ξεχωριστά, προβλέπεται δε η σύνταξη και συμπληρωματικών μελετών για την έδραση και ανάδειξη των αρχαιοτήτων, πριν από την επανατοποθέτησή τους στον σταθμό, μετά την κατασκευή του. Σημειώνεται, τέλος, ότι, όπως προκύπτει από την απόφαση, ανάλογες μεταφορές έχουν γίνει και κατά το παρελθόν, όπως αυτή που αφορά τμήμα των ίδιων αρχαιοτήτων του σταθμού Βενιζέλου, που έχει ήδη μεταφερθεί κατ’ εφαρμογή υπουργικής απόφασης του έτους 2017, η νομιμότητα της οποίας δεν έχει αμφισβητηθεί.

Του Τμήματος Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας προήδρευσε ο πρόεδρος του ΣτΕ Δ. Σκαλτσούνης, ενώ εισηγητής ήταν ο σύμβουλος Επικρατείας Χ. Ντουχάνης.

Πρόκειται, όπως γίνεται αντιληπτό, για μια ιστορική απόφαση, καθώς λύνονται τα χέρια της εργολαβίας που έχει αναλάβει το έργο του πολύπαθου μετρό Θεσσαλονίκης, ώστε να τρέξει η κατασκευή του και να είναι πλέον έτοιμο στα τέλη του 2023.

Μέγα πλήθος… 30 ατόμων

Χθες έκανε κρύο. Παρά τον λαμπρό ήλιο που υπήρχε και θύμιζε άνοιξη στα καλύτερά της, το κρύο ήταν αρκετά τσουχτερό. Τόσο που να μη σου επιτρέπει να αράξεις σε μια πλατεία να πιεις έναν καφέ – έστω υπερτιμημένο, 4,50 ευρώ πήγε. Η θερμοκρασία δεν υπερέβαινε τους 10 βαθμούς, προοίμιο και προανάκρουσμα μιας μεγάλης, ανώνυμης επί του παρόντος, κακοκαιρίας που αναμένεται να μας επισκεφθεί το επόμενο τριήμερο – όπως ενημερώθηκα εγκύρως, όπως πάντα, από τον Γ. Καλλιάνο, τον μετεωρολόγο μας στο Mega.

Τούτων δοθέντων, νομίζω ότι βρέθηκε η αιτία που πήγε άπατο το προσκλητήριο του «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη χθες το μεσημέρι έξω από τον Αρειο Πάγο, προς υποστήριξη του Κώστα Βαξεβάνη, ο οποίος είχε κληθεί από την ανακρίτρια που διερευνά τη σκευωρία – τη ΣΚΕΥΩΡΙΑ παιδιά – που στήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος δέκα πολιτικών της αντιπολίτευσης, με αφορμή το υπαρκτό σκάνδαλο της Novartis.

Το «μέγα πλήθος και το μέγα πάθος» που ονειρευόταν ο Πολάκης ήταν δεν ήταν 30 άτομα, εκ των οποίων κάτι παραπάνω από τα μισά ήταν βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Οι οπαδοί του έμειναν στο σπίτι ή προτίμησαν τη ζεστασιά του καφενείου της γειτονιάς τους, αντί να τρέχουν στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, μέσα στο καταχείμωνο.

Ναι, το καταλαβαίνω, οι αγώνες θέλουν θυσίες, θέλουν θάρρος, θέληση, πυγμή, επιμονή, αποφασιστικότητα. Αλλά το στράτευμα είναι διαλυμένο, και αν πιστεύεις ότι είσαι αρχηγός επειδή ο άλλος κάθεται πίσω από ένα πληκτρολόγιο και κάθε τρεις και λίγο σου γράφει «Παυλάρα, προχώρα, μόνο εσύ υπάρχεις», τότε σύντομα θα κυνηγάς ανεμόμυλους καβάλα σε κανέναν κοκαλιάρη Ροσινάντε.

Είμαι βέβαιος.

Ποιος χάρηκε από τη «φούσκα»

Εκείνο για το οποίο δεν είμαι βέβαιος είναι για το ποιος χάρηκε περισσότερο για την παταγώδη αποτυχία της συγκέντρωσης που οργάνωνε το σύστημα Πολάκη, προς υποστήριξη του Κώστα Βαξεβάνη. Το Μέγαρο Μαξίμου ή ο «Λεγάμενος»; Ειλικρινά, είμαι σε αδυναμία να το εκτιμήσω. Το Μέγαρο Μαξίμου μπορεί να ικανοποιήθηκε που η συγκέντρωση ήταν αυτή που ήταν και δεν έλαβε τον χαρακτήρα πολιτικού γεγονότος μείζονος σημασίας, αλλά ο «Λεγάμενος» θεωρώ ότι είναι αυτός που θα έτριβε χθες το μεσημέρι τα χέρια του από χαρά που οι δυνατότητες του Πολάκη να κινητοποιήσει κόσμο, τους οπαδούς του δηλαδή, αποδείχθηκαν μια φούσκα. Ηθελε μια ένδειξη για το πόσο μετράει ο άλλος, και την είχε. Καθαρή. Αυτό.

Παρεμπιπτόντως, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι ο Βαξεβάνης το απαίτησε ή το ενέκρινε όλο αυτό που εμφανίστηκε μέσα από τα Social media ως το γεγονός που θα κλόνιζε την κυβέρνηση. Ως και αφίσα είχε «στήσει» το σύστημα του «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη προκειμένου να κινητοποιήσει τους οπαδούς: φωτογραφία του Κώστα, σε κόκκινο βαθύ φόντο, με τις φράσεις «για την αλήθεια, για την ελευθεροτυπία, για τη δημοκρατία»!

Αν λοιπόν, για να το ολοκληρώσω, ο Βαξεβάνης ήθελε κάτι τέτοιο, δηλαδή μια λαϊκή συγκέντρωση συμπαράστασής του, θεωρώ θα το ζητούσε απευθείας από τον «Λεγάμενο» να τη στηρίξει ο οργανωμένος ΣΥΡΙΖΑ. Διακινδυνεύοντας έστω να προκαλέσει σοβαρό πολιτικό και θεσμικό ζήτημα στη χώρα. Αλλά, επαναλαμβάνω, δεν (θεωρώ ότι) το έκανε.

Ηταν μια ωραία, «αυθόρμητη», ατομικού χαρακτήρα, πρωτοβουλία Πολάκη.

Ο βασικός κατηγορούμενος

Παρακάμπτω εντελώς την κλήση στην ανακρίτρια κυρία Αλεβιζοπούλου του δημοσιογράφου-εκδότη Κ. Βαξεβάνη για να αναφερθώ σε αυτή καθαυτή την υπόθεση που διερευνά η ανακρίτρια-αρεοπαγίτης. Η κυρία Κων. Αλεβιζοπούλου, παιδιά, δεν διερευνά το πραγματικό σκάνδαλο της Novartis, μην μπερδεύεστε. Η κυρία Αλεβιζοπούλου έχει αναλάβει να διερευνήσει τον ρόλο του πρώην υπουργού Δημήτρη Παπαγγελόπουλου ως επικεφαλής του παραδικαστικού κυκλώματος το οποίο ΕΣΤΗΣΕ τη σκευωρία σε βάρος δέκα πολιτικών προσωπικοτήτων της τότε αντιπολίτευσης. Και το κάνει αυτό, την ανάκριση δηλαδή, μετά την απόφαση του δικαστικού συμβουλίου στο οποίο είχε διαβιβαστεί η συντριπτική απόφαση της Βουλής για τις ευθύνες του Παπαγγελόπουλου στη σκευωρία, με αφορμή το σκάνδαλο.

Το σκάνδαλο της Novartis και ποιοι εμπλέκονται σε αυτό είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο» – να μου επιτραπεί να επισημάνω. Γίνεται ανάκριση, διενεργείται έρευνα, υπάρχουν ανοιχτές δικογραφίες. Αλλα όχι η συγκεκριμένη, την οποία διαχειρίζεται η κυρία Αλεβιζοπούλου.

Κατά συνέπεια, αν λέμε ότι για το σκάνδαλο της Novartis προσάγονται στη Δικαιοσύνη δημοσιογράφοι που το αποκάλυψαν, αυτή είναι μια κατ’ ευφημισμόν προσέγγιση της πραγματικότητας. Ο βασικός κατηγορούμενος δεν είναι δημοσιογράφος – πολύ περισσότερο ο Κ. Βαξεβάνης. Ο βασικός κατηγορούμενος σε βάρος του οποίου διενεργείται η ανάκριση είναι ο Παπαγγελόπουλος. Μην μπερδεύεστε, επαναλαμβάνω. Και μην αποπροσανατολίζετε και τον κόσμο. Ο Παπαγγελόπουλος είναι αυτός που καλείται να αποδείξει τα στοιχεία που τον έκαναν να μιλάει ότι είχε ανακαλύψει «το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους»…

Κατανοητό;