Η αλήθεια για την Πλατεία Ελευθερίας στη Θεσσαλονίκη

Η δυναμική του δημόσιου διαλόγου πολλές φορές μάς απομακρύνει από τα πραγματικά στοιχεία και δεδομένα κάθε ζητήματος καθώς υπεισέρχονται πολλές παράμετροι – ιδεολογίες, πολιτικές, μικροπολιτικοί τακτικισμοί και σκοπιμότητες. Αυτό είναι σύνηθες – ένα παραπάνω για τη Θεσσαλονίκη -, είναι θετικό μέχρι όμως το σημείο εκείνο που δεν διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα. Στην Πλατεία Ελευθερίας τα δεδομένα έχουν ως εξής: η δέσμευση της δημοτικής Αρχής για τη δημιουργία πάρκου μνήμης και αναψυχής ουδέποτε αμφισβητήθηκε από κανέναν. Είναι ενεργή και δεσμεύει άπαντες. Ο ανάδοχος που ανέλαβε να προχωρήσει στην ανάπλαση της πλατείας δήλωσε αδυναμία και το έργο πολύ νωρίς, από τα πρώτα του βήματα, έφτασε σε τέλμα. Η δική μας διοίκηση, με δεδομένη αυτή την εξέλιξη, επανέφερε στο τραπέζι την προοπτική διπλής αξιοποίησης της πλατείας με διερεύνηση της δυνατότητας κατασκευής υπόγειου parking, με αυτονόητη στο επίπεδο της γης τη διαμόρφωσή της ως πάρκου μνήμης και αναψυχής, όπως ακριβώς προβλέπεται στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Η ιδέα αυτή ούτε πρωτάκουστη είναι – την έχουν υποστηρίξει πληθώρα δημοτικών συμβούλων και παρατάξεων κατά το παρελθόν -, ούτε αιφνιδιαστική, καθώς αποτελούσε προεκλογική δέσμευση του δημάρχου Θεσσαλονίκης.

Πέραν αυτών, όμως, η δημιουργία μιας ακόμη χρήσιμης υποδομής στο κέντρο της πόλης που δίνει λύση στο ζήτημα της στάθμευσης και εξυπηρετεί αγορά, μόνιμους κατοίκους και επαγγελματίες, χωρίς καμία αισθητική και λειτουργική έκπτωση, μόνο προβληματική δεν πρέπει να θεωρηθεί. Ολες οι σύγχρονες ευρωπαϊκές και όχι μόνο πόλεις έχουν από δεκαετίες υιοθετήσει ανάλογες προσεγγίσεις. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι και στο άλλο μεγάλο project της Θεσσαλονίκης, αυτό της ανάπλασης της ΔΕΘ, προβλέπεται και εκεί δημιουργία υπόγειου σταθμού αυτοκινήτων. Συνυπολογίστε πως η Θεσσαλονίκη στερείται πολλών και αξιόπιστων ΜΜΜ, συγκεντρώνει στο ιστορικό της κέντρο πληθώρα χρήσεων και η πανδημία έχει επιτείνει τη χρήση του αυτοκινήτου, γεγονός που δημιουργεί ασφυκτικές πιέσεις σε καθημερινή βάση.

Παραλάβαμε λοιπόν ένα εγκαταλελειμμένο σκάμμα με λαμαρίνες και στο πλαίσιο της διερεύνησης της δυνατότητας μέγιστης αξιοποίησης έχουμε αναθέσει ήδη σε εξειδικευμένη μελετητική εταιρεία την ωρίμανση τόσο των μελετών όσο και της διαγωνιστικής διαδικασίας, έχοντας ολοκληρώσει όλες τις πρόδρομες διαδικασίες (αρχαιολογική ανασκαφή, αποτύπωση και κατάχωση). Σε περίπτωση που αποδειχθεί κατόπιν όλων των παραπάνω ενεργειών πως είναι αδύνατη ή μη βιώσιμη η κατασκευή υπόγειου σταθμού αυτοκινήτων, θα προχωρήσουμε μόνο στην επιφανειακή διαμόρφωση της πλατείας ως πάρκου μνήμης και αναψυχής. Δέσμευσή μας είναι η απόφαση αυτή να ληφθεί εντός του πρώτου εξαμήνου του 2022.

Παράλληλα διαμορφώσαμε προσωρινά τον χώρο σε υπαίθριο σταθμό αυτοκινήτων, πλήρως ενταγμένο στο σύστημα στάθμευσης, για να αξιοποιήσουμε τον ενδιάμεσο χρόνο προς όφελος της πόλης. Καθημερινά εξυπηρετούνται περίπου 2.000 οχήματα και έχουν αποδοθεί σε μόνιμους κατοίκους της πόλης περισσότερες από 120 θέσεις στάθμευσης αντίστοιχα, δίνοντας μια τεράστια ανάσα σε όλη την περιοχή, γεγονός που αποδέχονται σιωπηρά ακόμη και όσοι αντιτίθενται στο έργο.

Τέλος, σε ό,τι αφορά τα ζητήματα σεβασμού της ιστορικής μνήμης, ας διαλυθούν μια για πάντα οι παρερμηνείες. Η διοίκηση του Κ. Ζέρβα όχι μόνο σέβεται και τιμά τη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, όχι μόνο έχει δεσμευτεί για το πάρκο μνήμης, αλλά είναι αυτή που έχει ξεκινήσει επί της ουσίας την υλοποίηση του Μουσείου Ολοκαυτώματος, λίγες δεκάδες μέτρα μακριά από την πλατεία, στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, προσφέροντας το 2021 συνολικά 11 στρέμματα στα αρχικά μόλις 3 και λύνοντας ουσιαστικά ζητήματα που το είχαν καθηλώσει. Σεβασμός στη μνήμη και εξέλιξη της πόλης – αυτός είναι ο δικός μας στόχος.

Ο Εφραίμ Κυριζίδης είναι αντιδήμαρχος Τεχνικών Εργων και Βιώσιμης Κινητικότητας